Dziecko i kultura współczesna

Środki masowego komunikowania, środki masowej informacji i propagandy, urządzenia, instytucje za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności:

a) wysoko nakładowa prasa ( funkcjonowała w XIX wieku w najwyżej rozwiniętych krajach Europy i w Ameryce Płn )

b) radio ( lata 30 XX w )

c) telewizja ( lata 50 XX w)

d) fonografia ( płyty, kasety )

e) szeroko dystrybuowane filmy kinowe ( lata 20 XX w), wideokasety

f) wydawane w wielkich nakładach książki

g) internet

Cechy środków masowego przekazu:

( termin ten powstał w USA w latach 40)

a) masowość produkcji

b) masowość odbioru przekazów – ponadregionalny, ogólnokrajowy, zmierzający do globalnego zasięgu ( Społeczeństwo ryzyka – U.Beck )

c) schematyczność, prostota przekazywanych treści

d) łatwa dostępność przekazywanych treści – ekspansja elektroniczna tych środków doprowadziła do istotnych przemian w sposobach uczestnictwa w kulturze

e) tworzą podstawę komunikowania w kulturze masowej, w wysokim stopniu określają jej charakter

f) celowo stosowany zabieg homogenizacja ( wymieszanie, a następnie ujednolicenie pierwotnie niejednorodnych elementów zawartych w jednym przekazie ):

• ma ona ułatwić odbiór przekazu

• przyciągać uwagę różnych grup publiczności ( głównie najliczniej reprezentowanych ) a w konsekwencji przynieść największy zysk

• najczęściej sprowadza się do uproszczeń ( przekształcenie arii operowej w piosenkę, powieści w komiks, wykorzystanie arcydzieła malarskiego w reklamie )

Stąd zarzuty:

• środki masowego przekazu trywializują kulturę, propagują zły gust, uwalniają mniej przygotowanych odbiorców od poszukiwania treści o istotnych walorach estetycznych i poznawczych, ale:

  • masowość środków przekazu nie musi automatycznie prowadzić do ignorowania wartości kultury, skłania natomiast do:

    • a. społecznej kontroli w różnych formach: - politycznej ( w systemach autorytarnych) - obyczajowej ( w niektórych systemach demokratycznych )

    • b. powołania specjalnie dobieranych gremiów oceniających przestrzeganie prawa przez nadawców

Co skłania nadawców do samokontroli?

a. przywiązywanie publiczności do pewnych tradycji

b. odbiorcy nie podlegający standaryzacji gustów

c. duża konkurencja na rynku mediów, co zmusza do wysokiego profesjonalizmu