3 kryteria literackości:

1. obrazowość

a) bezpośrednia – co widzę, gdy czytam

b) konkretne uogólnienie – ogólna wiedza o rzeczywistości przekazana pod postacią konkretu, np. konkretna przypowieść mówi o ogólnej sytuacji (syn marnotrawny-miłosierdzie)

c) pośrednia – przenośne użycie wyrazów (metafory itp.)

2. wyznaczniki formalne – uporządkowanie naddane

- Jakobson: język poetycki ≠ język praktyczny

- aspekt brzmieniowy

3. fikcja literacka

- antyk: fikcja to nierzeczywisty przykład użyty w mowie

- Horacy: przyjemne jest to, co jest najbliższe prawdopodobnemu

podmiot → (intencja) → zdanie → (referencja) → rzeczywistość

1. próby odróżnienia fikcji od fałszu:

a) Ingarden - quasi-sądy, czyli zdania fikcjonalne, które wyglądają na sądy, ale nimi nie są

* niereferencjalne

* brakuje intencji mówienia zdań prawdziwych, ale to nie oznacza, że nie są prawdziwe

b) Richards - pseudozdania

c) Austin - teoria aktów mowy – fikcja ma zawieszoną illokucję

• fikcja ma znaczenie (intensję), ale nie ma odniesienia (ekstensji), bo nie jest referencjalna

• fikcja to umowa między nadawcą i odbiorcą

2. modele fikcji Kmity:

   a) werystyczny – każde zdanie odpowiada rzeczywistości

   b) realistyczny – ogólny sens odnosi się do rzeczywistości, to jest prawdopodobne, np. Wokulski poszedł na Wawel – mężczyzna może gdzieś pójść

   c) fantastyczny – nie możma weryfikować, trzeba przejść na bardzo ogólny rejestr, np. zakochana Goplana – ogólnie kobieta może być zazdrosna i działać nie tak, jak zwyczajnie