Impreza turystyczna - to conajmniej dwie usługi turystyczne tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną jeżeli usługi te obejmują nocleg lub trwają ponad 24h albo jeżeli program przewiduje zmianę miejsca pobytu.

Klasyfikacja imprez:

1) ze względu na miejsce docelowe:

- krajowe, - zagraniczne.

2) zw. na kierunek w stosunku do siedziby organizatorów:

- wyjazdowe, - przyjazdowe.

3) zw. na odbiorcę imprezy:

- własne, - zlecone.

4) zw. na wielkość grupy:

- grupowe, - indywidualne.

5) zw. na charakter imprezy:

- pobytowe,

- objazdowe,

- pobytowo-objazdowe.

Imprezy turystyczne - specjalistyczne

1) Fakultatywne - są urozmaiceniem i uzupełnieniem podstawowego programu imprezy; są odpłatne.

2) Lokalne cykliczne - mają stały program i termin związany z określoną atrakcją turystyczną.

3) Typu study tour - mają charakter promocyjny; organizowane dla dziennikarzy, agentów, przewoźników. Celem jest zapoznanie z jakością, charakterem i sposobem organizacji imprezy.

Etapy organizacji imprezy:

1) Przygotowanie imprezy:

a) planowanie, które obejmuje:

- pomysł,

- diagnoza osobnicza (kto jest odbiorcą),

- diagnoza środowiskowa;

b) programowanie,

c) kalkulacja,

d) zamówienie świadczeń.

2) Sprzedaż imprezy:

a) opracowanie koncepcji reklamy, promocji,

b) przygotowanie komunikatów wprowadzających imprezę do sprzedaży,

c) prowadzenie sprzedaży.

3) Realizacja imprezy:

a) odprawa i wyjazd uczestników,

b) realizacja świadczeń zgodnie z programem,

c) powrót uczestników.

4) Rozliczenie imprezy.

Cel imprezy turystycznej:

1) Rodzaj.

2) Charakter.

3) Zakres świadczeń.

4) Segment rynku.

Zasady ustalania programu:

1) Imprezy pobytowe:

- ograniczony program ale z możliwością skorzystania z dodatkowych atrakcji.

2) Imprezy obiazdowe:

- zwiedzanie nie powinno przekraczać 5-6 godz,

- powinien być czas na robienie zdjęć i kupienie pamiątek,

- minimum pół dnia należy przeznaczyć na posiłki i odpoczynek,

-zwiedzanie miasta z przewodnikiem średnio 3-4 godz.,

- przerwa w trakcie jazdy autokarem powinna być nie krótsza niż 20-30 min,

- zaplanowany dzień w imprezie obiazdowej nie powinien być dłuższy niż 10 godz,

- w przypadku imprez kilkudniowych należy zaproramować przerwy od zwiedzania zabytków przez 1-3 dni.

Programowanie imprezy:

- ustalenie nazwy imprezy,

- ustalenie planu trasy z uwzględnieniem zwiedzanych miejscowości i obiektów z krótkim ich opisem,

- szczegółowy harmonogram czasowy,

- określenie rodzaju środka transportu,

- wyrażene określenie czasu wolnego przewidzianego dla uczestników.

Kalkulacja:

a) koszt świadczeń,

b) marża biura,

c) stawka akwizycyjna od agenta,

d) podatek VAT.

Koszt świadczeń - to kwota netto jaką należy zapłacić dostawcom usługi.

1) Koszty stałe (koszty ponoszone bez względu na liczbę uczestników):

- wynagrodzenie pilota,

- usługi przeowdnickie,

- opłaty rezerwacyjne,

- transport, nocleg, wyżywienie.

2) Koszty zmienne (zależne od liczby uczestników):

- bilety dostępu do atrakcji turystycznych; koncerty; muzea,

- koszty ubezpieczenia,

- bilety komunikacyjne.

Marża biura - to narzuta organizatora do kosztów świadczeń,stanowi ona jego przychód. Zadaniem marży jest pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem biura np.: koszty reklamy, zakupy materiałów biurowych, wynagrodzenie pracowników. Na wielkość marży ma wpływ atrakcyjność oferty. Im bardziej unikalna oferta tym marża jest większa (od 5 do 20%).

Prowizja od sprzedaży - to kwota doliczna do ceny, który płaci naabywca imprezy, a która przeznaczona jest dla agenta.

Podatek VAT - podatkiem VAT opodatkowana jest marża handlowa na 22%.

Teczka imprezy turystycznej:

- pokwitowania, kwity, bilety, umowy,

- sprawozdania, upoważnienia, voucher,

- dokumenty ubezpieczeniowe, raporty,

- zlecenie wykonania usługi,

- listy hotelowe,warunki uczestnictwa w imprezie,lista uczestników, fundusz awaryjny.

Dokumenty w obsłudze ruchu turystycznego:

1) służą do zabezpieczania i określenia odpowiedzialności za strony klienta i biura podróży.

2) ułatwiają porozumienie klient-biuro podróży.

3) zapewniają realizacji imprezy.

4) zapewniają rozliczenie finansowe.

Dokumenty graniczne:

- paszport, - wiza.

Dokumenty finansowe:

- czek podróży, - voucher.

Dokumenty komunikacyjne:

- bilety komunikacyjne, - winieta,

- tachograf.

Dokumenty eksploatacyjne (to dokumenty ułatwiające przeprowadzenie imprezy):

- program imprezy, - jadłospis,

- lista uczestników, - choroby,

- przewodniki turystyczne.

Dokumenty informacyjne:

- apteczka, - legitymacja pilota wycieczki.

Ubezpieczenia w turystyce:

1) NW - Nieszczęśliwe wypadki,

KL - koszty leczenia.

2) Ubezpieczenia bagażu.

3) Ubezpieczenie chorych przewlekle.

4) OC, AC, Zielona karta.

Elementy ceny imprezy:

- koszt zaplanowanych świadczeń,

- marża,

- prowizja,

- podatek.

Elementy kalkulacji:

- program imprezy,

- umowy z usługodawcami,

- przy imprezach zagranicznych kursy walut.

Przewodnik turystyczny - to osoba, która ma odpowiednie uprawnienia do udzielania informacji turystycznych i krajoznawczych oraz oprowadzenia wycieczek i turystów indywidualnych po obiektach, trasach i miejscowościach.

Pilot wycieczek - to zawód wykonywany przez osoby posiadające uprawnienia do kierowania imprezą turystyczną.

Uprawnienia przewodnika:

- skończyła 18 lat,

- ukończyła szkołę średnią,

- jest zdrowa,

- nie była karana,

- odbyła szkolenia praktyczne i teoretyczne,

- zdała egzaminy na pilota wycieczek lub przewodnika turystycznego.

Przewodnicy turystyczni:

a) górscy (tatrzańscy, sudetcy, beskidzcy)

b) miejscy,

c) terenowi.

Kandydant na przewodnika górskiego na określonym terenie musi odbyć szkolenie teoretyczne i praktyczne. Dla przewodnika górskiego wprowadzono 3 klasy przewodnickie w zależności od stopnia trudności tras i panujących warunków; ma to na celu zapewnienie bezpieczeństwa turystów.

*******

Zdobycie uprawnień przewodnika miejskiego wymaga zdobycia szkolenia teorytycznego i praktycznego. Przewodnik miejski może świadczyć następujące usługi:

- prowadzić imprezy polegające na zwiedzaniu określonych obiektów,

- oprowadzać wycieczki po obiektach znajdujących się w strefie podmiejskiej, jeżeli obiekty te zwiąane są z historią, kulturą i gospodarką miasta.

*******

Przewodnik terenowy dla danego woj. lub regionu może oprowadzać turystów po parkach narodowych, krajobrazowych, rezerwatach oraz skansenach w obrębie danego województwa.

Obowiązki przewodnika:

- opieka nad uczestnikami,

- przestrzeganie przepisów obowiązujących na danym terenie,

- udzielanie pierwszej pomocy w nagłych wypadkach,

- przekazanie informacji na temat bogactwa kulturowego naszego kraju.

Obowiązki pilota:

1) sfera opiekuńcza:

- zapewnienie turystom komfortu, beztroskiego spędzania czasu,

- udzielanie pomocy,

- pełnienie funkcji tłumacza,

- pełnienie funkcji animatora.

2) sfera handlowa:

- odpowiedzialny jest za realizację wszystkich świadczeń na rzecz turystów, które zostały objęte programem imprezy.

3) sfera obywatelska:

- dbanie o dobre imie swojego kraju,

- dbanie aby uczestnicy zachowywali się godnie obywatela RP,

- dbanie aby uczestnicy szanowali kulturę, zwyczaje tradycje, symbole narodowe, religię i poglądy polityczne krajów odwiedzanych.