FILOZOFIA EDUKACJI

Dr hab. Rafał Godoń – r.p.godon@uw.edu.pl

04.10.13 (Wykład I)

Filozofia edukacji = nuda

Szczególnie dzieci łatwo się nudzą  aktywność = brak nudy – stan właściwy dla człowieka.

Zbyt długa taka sama aktywność = nuda

Nuda = bierność

Nuda – ciekawość

Ciekawość sprzyja myśleniu? Żeby coś skutecznie zbadać, trzeba być tym zainteresowanym.

Ciekawe – godne naszej aktywności, naszego zainteresowania, coś co może nam się przydać.

Nagroda dla tego kto myśli, uczy się jest nie rezultat ale zrozumienie świata i siebie.

Czy edukacja może być interesujące? – kiedy przekazujący informacje zastosuje odpowiednie techniki.

11.10.13 (Wykład II)

Uniwersytet: znudzenie czy fascynacja?  czy uniwersytet może być miejscem zainteresowania?

Ocenianie już w szkole jest sposobem panowania nauczycieli nad uczniami

Zainteresowanie – dwie płaszczyzny: osobowa i kulturowa:

• Zainteresowanie i personalna motywacja

• Moralne uzasadnienie pytań o własne miejsce w świecie

• Wspólnotowy charakter rozumienia

• Rozumienie jako „bycie z innymi”

• Rozumienie jako komunikacja

Zainteresowanie i pytanie o filozofię:

• Czym jest zainteresowanie z perspektywy filozofii zachodu?

• Czy możliwe jest dociekanie sensu bez skupiania na rzeczy?

• Czy skupienie nie wymaga jednak spojrzenia wstecz, autorefleksji (osobistej i kulturowej)?

Pytanie o filozofię i zainteresowanie współczesnego człowieka: trudności:

• Moralne (ryzyko pytania o samego siebie)

• Teleologiczne (ryzyko pytania o rzecz)

• Etyczne (ryzyko bycia z innymi)

Etymologia – pochodzenie słowa

Epifania – w religioznawstwie – Objawienie, w literaturze James Joyce – moment, w którym drobne zdarzenia, przedmioty, rozmowy, nagle ujawniają swoją istotę lub sens, staje się w świadomości bohatera symbolami i nasiąkają różnorodnymi znaczeniami

Epifania z zainteresowanie: epifania a pytanie o siebie; epifania a pytanie o rzecz; epifania a pytanie o bycie z innymi