1. Wzory wynikowe:

Współczynnik przewężenia:

Zależności na obliczenie wysokości ciśnienia na poszczególnych odcinkach:

2. Tabela pomiarowa:

3. Przykładowe obliczenia

Współczynnik przewężenia:

Zależności na obliczenie wysokości ciśnienia na poszczególnych odcinkach dla punktu 6:

gdzie:

wysokość ciśnienia wyznaczona doświadczalnie

wysokość ciśnienia teoretyczna

strumień przepływu wody mierzony przez rotametry

średnica rury w przewężeniu (minimalny przekrój)

średnica rury (najszersze miejsce)

współczynnik przewężenia, który jest zależnością średnic d i D

przyspieszenie ziemskie

Kontrakcja strugi:

4. Wnioski:

Rozkład ciśnienia wzdłuż zwężki Venturiego jest paraboliczny.

Wykres teoretyczny wysokości ciśnienia w różnych przekrojach zwężki znacznie różni się od doświadczalnego, ze względu na to, że na wykresie teoretycznym nie są uwzględniane straty oraz działające siły na strugę cieczy.

Zaraz za konfuzorem zachodzi kontrakcja strugi (oderwanie od ścianek), co jest spowodowane zmianą przekroju rury. Wynika z działania sił bezwładności oraz oddziaływania międzycząsteczkowego wody.

Wykreślone parabole teoretyczne jak i praktyczne wydają się być przesunięte od siebie.

Na podstawie wykresu mogę zauważyć, że wysokość ciśnienia zaraz za dyfuzorem jest niższa od ciśnienia mierzonego w większej odległości od jego końca. Wysokość ciśnienia po przepłynięciu przez zwężkę musi się ustabilizować i dlatego urządzeń pomiarowych nie montuje się od razu za przewężeniem (wtedy odczyt byłby fałszywy).

Pomiar z punktu 12 można uznać jako prawdziwy pomiar ciśnienia za zwężką venturiego.