Katecheza 32


W Wielkim Poście przepraszam Jezusa i ludzi


Cele:

  1. w oparciu o Łk 19, 1-8 pomagamy zrozumieć, czym są przeprosiny.

  2. Uwrażliwiamy dzieci na potrzebę stałej poprawy i konieczność przeprosin za popełnione zło.


Po katechezie dziecko:


Środki dydaktyczne:

Obraz: Jezus i Zacheusz, ilustracje przedstawiające przeprosiny, korona z krzaka cierni i kilka kwiatów z bibuły.


Wprowadzenie:

Katecheta rozmawia z dziećmi o ich staraniach w minionym tygodniu, o tym, co im dobrego udało się zrobić. Gromadzi je wokół krzyża i prowadzi modlitwę, a dzieci powtarzają za katechetą:

- Jezu, przyjmij nasze dobre czyny, przyjmij nasze serca. Chcemy Cię kochać coraz więcej, prosimy Cię, pomóż nam być dobrymi.


Rozwinięcie:

1. Każdy z nas bardzo się starał i z pewnością Jezus ucieszył się naszymi dobrymi uczynkami. Wiemy jednak, że nie zawsze jesteśmy dobrzy dla innych. Naszym złym postępowaniem zasmucamy również Jezusa. Dlatego chcemy nauczyć się przepraszać.

Opowiadanie Biblijne (Łk 19, 1-8)Opowiadając katecheta pokazuje obraz.

Pewnego dnia Jezus przyszedł do miasta. W mieście tym mieszkał bardzo bogaty człowiek, na imię miał Zacheusz – dzieci powtarzają imię. Zacheusz był bogaty, ale nie zawsze był dobry dla innych – okradał ich z pieniędzy. Zacheusz słyszał,że Jezus jest dobry dla wszystkich i dlatego chciał Go zobaczyć. Wyszedł na drogę, ale był niski i nic nie widział. Pomyślał sobie: wiem co zrobię. Wejdę na drzewo i na pewno zobaczę Jezusa. Co postanowił, to zrobił. Kiedy Jezus przechodził, spojrzał w górę i powiedział: „Zacheuszu, zejdź prędko z drzewa, bo dzisiaj chcę przyjść w gościnę do Twojego domu”. Zacheusz był bardzo zdziwiony, ale szczęśliwy. Zszedł szybo i zaprosił Jezusa do swojego domu. W czasie uczty Zacheusz wstał i powiedział do Jezusa: „Jezu, chcę się poprawić i przeprosić wszystkich, których skrzywdziłem”. Wszyscy cieszyli się, że Jezus przemienił serce Zacheusza.

2. Zacheusz postępował źle, ale przeprosił wszystkich i zmienił swoje postępowanie. My również powinniśmy przepraszać Jezusa za nasze złe postępowanie. Jezusa przepraszamy na modlitwie. W domu, gdy mówimy wieczorem pacierz, trzeba przeprosić Jezusa za to, co było złe, i prosić, aby On nam przebaczył. Ale trzeba przeprosić także tych, którym zrobiliśmy przykrość. Trzeba powiedzieć – przepraszam, podać rękę, pogodzić się. Wojtek szarpał brata za włosy. Gdy przyszła mama, brat płakał. Mamie było smutno z powodu Wojtaka. Więc Wojtek szybko przeprosił brata, podał mu rękę, potem podszedł do mamy i powiedział, że już więcej nie będzie tego robił, że się poprawi. Mama ucałowała Wojtka i razem przeprosili Pana Jezusa.

Marek na podwórku podstawił nogę koledze Karolowi. Kolega upadł, skaleczył się

Wieczorem, gdy Marek klęknął do modlitwy, przypomniał sobie, co zrobił na podwórku. Przeprosił Jezusa, za to, że zasmucił go swoim złym postępowaniem.


Zakończenie:

Katecheta pokazuje dzieciom ilustracje przedstawiające przeproszenie, utrwala przy tym treści i prowadzi modlitwę:

Jezu, za to że byliśmy niegrzeczni -

Jezu, za to że dokuczaliśmy kolegom

Jezu, za to że byliśmy nieposłuszni swoim rodzicom

Dzieci dodają swoje propozycje przeprosin.


Dla rodziców:

Zachęcam gorąco, aby do wieczornej modlitwy dziecka wprowadzić pytanie: kogo i za co trzeba przeprosić?


Materiał pomocniczy:

Przepraszam Cię Jezu, skrzywdzony w człowieku,

Przepraszam dziś wszystkich was,

Żałuję za wszystko, to moja wina jest.