Diagnozowanie skóry
za pomocą urządzeń
Diagnozowanie skóry
za pomocą urządzeń
Diagnostyka skóry jest kluczowym
punktem wizyty w gabinecie kosmetologa.
Dopiero po poprawnej diagnostyce
możliwy jest dobór odpowiednich
zabiegów i preparatów do pielęgnacji.
Cera to skóra twarzy, szyi i dekoltu.
Podstawowymi parametrami
określającymi rodzaj cery są:
koloryt,
grubość tkanki tłuszczowej,
elastyczność,
ukrwienie,
defekty,
napięcie,
nawodnienie,
rzeźba (zmarszczki),
wrażliwość,
ilość wydzielanego serum.
Po ocenie ustalamy rodzaj cery
naszej klientki tzn:
cera normalna,
cera tłusta,
cera sucha,
cera naczyniowa,
cera mieszana,
cera wrażliwa,
cera dojrzała.
Po ustaleniu rodzaju cery
przystępujemy do ustalenia
planu leczniczo –
pielęgnacyjnego.
Ocena zabarwienia skóry
Lampa Wooda
Najczęściej wykorzystywane urządzenie w
kosmetyce, ale również w dermatologii.
Wynaleziona w 1903 r. przez fizyka Roberta W.
Wooda dziś przeżywa swój renesans.
Składa się z czterech żarówek emitujących
długofalowe promieniowanie ultrafioletowe,
nazywane „czarnym światłem”, poprzez filtr
niklowo-potasowy. Diagnoza odbywa się dzięki
zjawisku fluorescencji pod wpływem światła z
zakresu 320-400 nm.
Przed rozpoczęciem badania lampa
powinna być rozgrzewana około 3 minut, a
jej odległość od skóry podczas badania nie
powinna przekraczać 20 cm. Podczas
naświetlania skóra promieniuje różnymi
kolorami:
kolor niebiesko-biały – wskazuje na
zmiany depigmentacyjne lub
hipopigmentacyjne,
niebiesko-fioletowy – cera normalna,
kolor bladoróżowy – cera sucha,
kolor ciemnofioletowy – wskazuje na cerę
tłustą,
zabarwienie białosrebrne – występuje w
przypadku nadmiernego zrogowacenia,
kolor pomarańczowo-żółty to wykwity
trądzikowe [1, 2].
Kolorymetr
(meksametr, chromametr)
Jest to oceny stopnia zabarwienia skóry.
Za kolor skóry odpowiedzialny jest głownie
barwnik - melanina. Kolorymetr jest
urządzeniem w postaci sondy, która
emituje na skórę światło o odpowiedniej
długości fali.
Część światła ulega absorpcji przez
melaninę (i hemoglobinę również),
natomiast dokonuje pomiaru światła
odbitego od skóry. Metodę tą wykorzystuje
się do oceny zmian naczyniowych oraz
przebarwień.
Diaskopia
Jest dużo prostszą, ale też mniej dokładną
od poprzednich metodą badania koloru
skóry. W badaniu wykorzystuje się szklaną,
przeźroczystą szpatułkę, którą
przyciskamy do powierzchni skóry.
Dociśnięcie skóry powoduje odpływ krwi z
tego miejsca i chwilowe zblednięcie skóry.
Badanie to pozwala na ocenę stanu
naczyń krwionośnych np. w obrębie jakiejś
zmiany. Oczywiście jeśli widzimy podczas
ucisku szpatułką czerwone zmiany to są to
niewątpliwie uszkodzone naczynia
krwionośne.
Pomiar nawilżenia skóry
Korneometr
jest urządzeniem do badania stopnia
nawilżenia w warstwie rogowej naskórka.
W badaniu korneometrem wykorzystuje
się zjawiska pojemności cieplnej i
półprzewodnictwa elektrycznego (w
środowisku o dużym nawodnieniu
przewodnictwo prądu jest większe, a jego
opór maleje).
Wyniki badania podawane są w jednostkach
względnych (im niższa jest wartość tym
mniejsze jest nawilżenie skóry danego
obszaru). Żeby wynik badania był wiarygodny
skóra musi być do badania odpowiednio
przygotowana, tzn. dokładnie oczyszczona.
Ze względu na niskie koszty badania
urządzenie to jest dosyć często stosowane do
oceny rodzaju cery w gabinetach
kosmetycznych oraz do oceny (monitorowania)
skóry przed i po zastosowaniu kosmetyków czy
leków miejscowych.
Tewametr (ewaporimetr)
Aparatura ta ocenia TEWL (przeznaskórkową
utratę wody), który jest parametrem niezwykle
istotnym w ocenie nawilżenia skóry. Podczas
badania ewaporimetrem można także ocenić
SSWL (przez skórną utratę wody po okluzji).
Tewametr składa się z cylindrycznej sondy
połączonej z aparaturą pomiarową. Sonda
zaopatrzonej w dwa czujniki do pomiaru
wilgotności (higrometr) oraz temperatury
(termometr).
Im wyższa wartość TEWL tym bardziej
bariera naskórkowa jest osłabiona, co ma
miejsce w wielu stanach zapalnych skóry
czy atopii (AZS). Zupełnie odmiennie
zachowuje się skóra starcza, która także
bardzo często jest bardzo sucha - przerost
warstwy rogowej (hiperkeratoza) często
powoduje zmniejszoną przeznaskórkową
utratę wody, ponadto wraz z wiekiem
obserwuje się zmniejszoną aktywność
gruczołów potowych.
D - squame
Metoda D - squame nie ocenia stopnia nawilżenia
lecz stopień wysuszenia skóry. W badaniu tym
wykorzystywana jest ocena grubości warstwy
zrogowaciałej, która jest bardzo mocno związana ze
stopniem nawilżenia. Badanie d- squame polega na
automatycznym przyklejaniu do naskórka foliowych
dysków (wielkość 6-22 mm) - jedna strona jest
klejąca.
Dysk jest przyklejany ze stałym naciskiem. Następnie
foliowy krążek jest odrywany, a urządzenie analizuje
dysk pod kątem ilości łusek rodowych
przyczepionych do foli i porównuje je z wzorem. Im
więcej łusek tym bardziej przesuszona skóra.
Stopień przetłuszczania się
skóry
Sebumetr
Metoda ta pozwala na ocenę stanu
natłuszczenia skóry i aktywności
gruczołów łojowych głównie na twarzy i
owłosionej skóry głowy.
Zasada działania sebumetru polega na
pomiarze fotometrycznym przejrzystości
pergaminowej taśmy, która podczas
badania została przyciśnięta do skóry.
Urządzenie analizuje taśmę nasiąkniętą
tłuszczem, który był zgromadzony na
powierzchni naskórka- ocenia przenikanie
światła przez papier i wyświetla wynik.
Sebutape
Metoda ta pozwala na analizę
rozmieszczenia gruczołów łojowych i
wydzielania łoju.
Do skóry przykleja się specjalny film
polimerowy, który odkleja się po czasie 1-
3 h. Lipidy powodują, że taśma staje się
przeźroczysta i następnie poddaje się tę
taśmę analizie np. wzrokowej.
Pomiar gładkości powierzchni skóry
Profilometria pośrednia
Profilometria pośrednia pozwala ocenić
gładkość skóry i głębokość zmarszczek. Na
początku wykonuje się silikonowy odcisk
powierzchni naskórka, a następnie pod
mikroskopem elektronowym ocenia się
rzeźbę skóry (trójwymiarowy obraz),
analizując cienie powstałe w ukośnym
świetle lub wykorzystując światło lasera.
Profilometria bezpośrednia
Profilometria bezpośrednia to badanie
mikrotopograficzne skóry, które pozwala
ocenić gładkość powierzchni skóry i
głębokość zmarszczek. Badanie polega na
przyłożeniu głowicy urządzenia
(komputera) wyposażonej w kamerę
bezpośrednio do powierzchni skóry. Obraz
emitowany z głowicy jest widoczny na
monitorze i przeliczany w wartościach
względnych.
Pomiar elastyczności i
rozciągliwości skóry
Kutometr
utometr jest wykorzystywany do
kosmetologicznej oceny zaawansowania
procesów starzenia się skóry. Kutometr
służy do pomiaru właściwości
mechanicznych skóry (czyli rozciągliwości
i wiskoelastyczności). Urządzenie składa
się z sondy pomiarowej, która w czasie
badania zasysa skórę do otworu sondy.
Podczas badania ocenie podlegają
stawiany opór, maksymalne odkształcenie
oraz elastyczność i napięcie
powierzchniowe złapanego przez sondę
fałdu skórnego.
Oczywiście skóra nawilżona jest bardziej
elastyczna i mniej sztywna od suchej, zaś
skóra bogata w kolagen jest bardziej
elastyczna i ulega odkształceniu na
krótszy czas.
Twistometr
Twistometr to urządzenie które wprowadza
skórę w ruch obrotowy, jednocześnie
dokonujące pomiaru: oporu jaki stawia
skóra, stopnia zdeformowania oraz czasu
powrotu skóry do stanu sprzed badania.
Podczas badania można ocenić m.in.
zmiany strukturalne kolagenu elastyny w
skórze starzejącej się na skutek
promieniowania UV. Twistometr
wykorzystuje się także do badania
skuteczności preparatów kosmetycznych.
Ekstensjometr
Jest to aparat złożonych z dwóch
oddalonych od siebie płytek. Podczas
badania rozciągając płytki na boki ocenia
się elastyczność skóry biorąc pod uwagę
dwa współczynniki: użytą do rozciągania
siłę oraz procent uzyskanego rozciągnięcia
skóry. Badanie to pozwala ocenić stan i
jakość obecnego w skórze kolagenu.
Pomiar odczynu skóry
Pehametr
Pomiar pH skóry przy użyciu pehametru
wymaga odpowiednich warunków
zewnętrznych (w pomieszczeniu w którym
wykonujemy badania temperatura nie
może przekraczać 23 C, a wilgotność
powinna być poniżej 65%). Urządzenie
składa się z elektrody znajdującej się w
szklanej sondzie, która jest przykładana
do powierzchni skóry.
Badanie to pomaga w ocenie stosowanych
kosmetyków, a szczególnie środków
myjących - czasami dowiadujemy się, że
konieczne jest zastosowanie substancji
zakwaszającej środowisko naskórka, a także
przy produkcji kosmetyków, które nie
powinny zmieniać lekko kwaśnego pH skóry.
Coraz częściej używane są mikrokamery
w gabinetach.
Działają one podobnie jak mikroskop,
którego obraz można przenieść na ekran
monitora i zapisać w komputerze. Pozwala
obserwować stan skóry twarzy, głowy i
włosów zarówno przed, jak i po
zastosowanej kuracji.
Dziękuję za uwagę