background image

Badanie  i odruchy dziecka

background image

Badanie noworodka

background image

Pierwsze badania dziecko 

przechodzi na sali porodowej. 

Jest ważone i mierzone. Potem 

lekarz dokładnie ogląda 

noworodka.

background image

Brzuszek

Lekarz sprawdza, czy nerki, wątroba, śledziona i 
pęcherz malucha są właściwego rozmiaru i na 
właściwym miejscu. Duża nerka może świadczyć o 
zablokowaniu dróg moczowych, ale tę wadę udaje się 
ujawnić jeszcze przed urodzeniem dziecka, w czasie 
badania USG. Powiększonej wątrobie czy śledzionie 
świadczącej o wrodzonej infekcji towarzyszą zazwyczaj 
także inne objawy. Powiększony pęcherz oznacza, że 
nerki pracują normalnie, ale przy ujściu dróg 
moczowych powstał jakiś zator. Silny strumień moczu 
jest znakiem, że nerki i pęcherz funkcjonują 
prawidłowo. Anemiczne kapanie oznaczałoby, że coś 
jest nie tak.

background image

Główka

Może być po porodzie nieco zniekształcona. Czasami 
wydaje się nawet bardziej spiczasta niż okrągła, bo tak 
układają się miękkie kości czaszki, ułatwiając jej 
przejście przez wąski kanał rodny. Lekarz obejrzy ją 
dokładnie, zmierzy jej obwód i zbada wielkość 
ciemiączka - miękkiego miejsca powyżej czoła, między 
kośćmi czaszki, które zarasta dopiero między 9. a 18. 
miesiącem życia.
 

background image

Kręgosłup

Neonatolog kładzie rozebrane dziecko na brzuszku, 
dokładnie ogląda kręgosłup i przesuwa wzdłuż niego 
palcem. Zwraca uwagę na ewentualne guzki, 
wgłębienia, dziwnie owłosione łatki i znamiona, które 
mogłyby wskazywać na jakąś ukrytą nieprawidłowość.

background image

Mięśnie

Gdy noworodek leży na plecach, ramiona i nóżki 
powinien mieć lekko ugięte i symetrycznie rozłożone 
na boki. Główkę zwykle odwraca w jedną stronę.
 
Gdy lekarz podciągnie go za rączki do pozycji 
siedzącej, główka nie powinna całkiem bezwładnie 
polecieć do tyłu. Położone na brzuszku potrafi unieść 
główkę na kilka sekund.
 

background image

Narządy płciowe 

U chłopca, lekarz obejrzy jego siusiaka i upewni się, 
czy dziurka tak jak trzeba znajduje się na koniuszku 
żołędzi. Następnie delikatnie sprawdzi, czy oba jądra 
znajdują się w mosznie. Niekiedy zdarza się, że jest 
tam tylko jedno. Drugie zstąpi później, 
prawdopodobnie jeszcze zanim chłopiec skończy trzy 
miesiące.
 U dziewczynki, lekarz sprawdzi wielkość jej łechtaczki 
i ujście pochwy. Często wydobywa się z niej biała 
wydzielina, a czasem może wystąpić nawet 
krwawienie. To skutek obecności w organizmie 
hormonów mamy. Dolegliwości te ustaną najpóźniej po 
kilku dniach.

background image

Nogi i stopy

Neonatolog ogląda, jak maluch kopie, by sprawdzić, 
czy obie nóżki poruszają się symetrycznie i jak się 
zginają w kolanach. Stopy są często zwrócone do 
wewnątrz, a palce się krzyżują - to dlatego, że było im 
ciasno przed urodzeniem. Wcześniak może mieć 
trudności ze zginaniem kolan, ale znikną one, gdy 
dziecko będzie mogło swobodnie wymachiwać nóżkami
 

background image

Oczy

Niemowlęta zwykle otwierają oczy, kiedy ssą. Dlatego 
lekarz, badając noworodkowi oczy, może włożyć mu do 
buzi palec dziecka. Przy okazji sprawdzi, czy dziecko 
potrafi dobrze ssać.
 
Noworodki często mają oczy sklejone niewielką ilością 
żółtej ropy (nie jest to nic groźnego). Białka oczu mogą 
być przekrwione na skutek podwyższenia ciśnienia w 
naczyniach krwionośnych podczas narodzin. Po paru 
dniach zbieleją. Może się też zdarzyć u malucha i nieco 
większy wylew, wtedy wchłania się on dłużej.

background image

Pępek

Po porodzie pępowinę spina się plastikową klamerką 
około 2 cm od pępka. W czasie badania lekarz upewnia 
się, czy okolica pępka jest czysta i sucha i czy nic nie 
wskazuje na rozwijającą się infekcję. Trzeciego dnia po 
urodzeniu klamerka zostanie zdjęta. Resztka pępowiny 
powoli uschnie, stwardnieje i ściemnieje, a po 
czterech-dziesięciu dniach - jeśli jest właściwie 
pielęgnowana - odpadnie.

background image
background image

Serce, płuca, krążenie

Dziecko, które jest całe różowe, zwykle ma zdrowe 
serce i prawidłowe krążenie krwi. Jeśli oddycha 
spokojnie i regularnie, nie chrząka i nie wciąga głośno 
powietrza, świadczy to o zdrowym systemie 
oddechowym.
Lekarz słucha serca przez stetoskop i sprawdza, czy 
bije ono we właściwym tempie, czyli od 100 do 160 
razy na minutę - dwa razy szybciej niż u dorosłego. 
Dotyka dziecko w okolicy pachwin, by wyczuć puls w 
tętnicach, które doprowadzają krew do nóg. Zbada w 
ten sposób, czy sprawnie pracuje aorta - główna 
tętnica dostarczająca krew z serca do reszty ciała.

background image

W pierwszych dwóch dniach życia bardzo częste są 
szmery w sercu. Na szczęście w 99 przypadkach na 
100 znikają później bez śladu.

background image

Skóra

Tuż po narodzinach jest raczej czerwona, potem 
stopniowo jaśnieje i staje się różowa. Lekarz przygląda 
się jej dokładnie i delikatnie naciska (powinna zbieleć, 
a po dwóch, trzech sekundach znów się zaróżowić). 
Upewnia się, czy nie ma żółtawego zabarwienia, co 
mogłoby świadczyć o przedwczesnej żółtaczce.

background image

Stawy biodrowe

Lekarz musi jeszcze sprawdzić, czy maluch nie ma 
wrodzonego zwichnięcia stawu biodrowego. To badanie 
bywa nieprzyjemne i noworodek może płakać, ale jest 
konieczne. Jeśli jakąś nieprawidłowość wykryje się tak 
wcześnie i zacznie leczyć, dziecko nie będzie miało 
później kłopotów z chodzeniem. Obecnie w wielu 
szpitalach wykonuje się u noworodków także USG 
stawów biodrowych.

background image

Usta

Naciśnięcie podbródka lub pogłaskanie policzka 
noworodka może skłonić go do otwarcia buzi. Lekarz 
przytrzymuje mu język szpatułką, żeby dokładnie 
obejrzeć podniebienie. Sprawdza, czy nie ma w nim 
rozszczepu, który nieleczony mógłby spowodować 
problemy z karmieniem, i czy dziecko może swobodnie 
poruszać językiem.

background image

Przy ocenie stanu noworodka, w 
pierwszych minutach życia, stosuje się 
skalę Apgar.

Opracowała ją w 1949 roku amerykańska pediatra 
Virginia Apgar.
Ocena Apgar to szybki test, przeprowadzany w 1, 3, 5 i 
10 minucie po urodzeniu.
Zwraca się w nim uwagę na kolor skóry, czynność 
serca, reakcje na bodźce, aktywność mięśni i oddech.  
Za każdą kategorię, dziecko może otrzymać od 0 do 2 
punktów.

background image

Skala Apgar 

Appearance – wygląd (kolor skóry)
Pulse- czynność serca
Grimace- odruchy
Activity- aktywność mięśni
Respiration- oddech

background image

W każdej z tych kategorii dziecko otrzymuje od 0 do 2 
punktów. A zatem maksymalna liczba punktów to 10 – 
wtedy maluch jest w stanie bardzo dobrym. Jednak 
wystarczy, że dziecko było trochę niedotlenione, a już 
punktacja jest niższa, gdyż słabnie akcja serca i 
zmienia się zabarwienie skóry, które zależy od ilości 
tlenu we krwi. Zazwyczaj podanie tlenu pozwala na 
szybkie wyrównanie tych zaburzeń i szybką poprawę 
stanu noworodka. 5 lub mniej punktów oznacza, że 
malec potrzebuje szybkiej pomocy medycznej. 

background image

Kryteria

KRYTERIA

0 punktów 1 punkt                 2 punkty

oddychanie brak

            płytki                 donośny głos

akcja serca 

brak

            poniżej 100/min        powyżej 100/min

wygląd skóry

blada, sina          kończyny sine         różowa na całym  ciele

odruch na 
wprowadzenie
cewnika do 
noska

                 brak

             lekki grymas       kichanie, kaszel 

napięcie mięśniowe 
kończyn 

                 wiotkie                słabe ruchy        silne, energiczne

 

Punktacja wg Skali Apgar

Ocena dziecka 

0 - 3 

STAN CIĘŻKI

zamartwica blada, wymaga reanimacji
4 - 7 

STAN ŚREDNI

zamartwica sina, wymaga resustytacji lub reanimacji
8 - 10  STAN DOBRY

background image

Odruchy

background image

Najważniejsze odruchy:

 

Odruch Moro: 

Dziecko leżąc na plecach reaguje silnym 

wyprostowaniem kończyn i palców, jeżeli zbyt szybko zmienimy mu 
pozycję lub usłyszy hałas. Następnie wraca do wyjściowej pozycji. 

Odruch Babińskiego: 

połaskotane w piętkę ku palcom, wyprostowuje 

palce i napręża je, a stopa wykrzywia się do środka. Odruch zanika 
do 6 miesiąca. 

Odruch Rootinga: 

jeżeli dotkniemy policzek noworodka, odwróci on 

głowę w kierunku bodźca, otworzy usta i będzie chciało ssać. Odruch 
występuje do 3-4 miesiąca. 

Odruch “chodzenia”: 

trzymając malucha pod pachami, podniesie on 

jedną nogę, wysunie ją do przodu, po czym wykona to samo drugą 
nogą. Wygląda to jakby chodził. Odruch występuje jakieś 2 miesiące. 

Odruch chwytania: 

gdy położymy palec na wewnętrznej stronie dłoni 

dziecka, dziecko tę dłoń silnie zaciśnie tzn. chwyci. Odruch ten 
występuje przez 3-4 miesiące. 

 

background image

Koniec


Document Outline