Opiekun : 

Beata Stypczyńska

Prezentację wykonała:
Weronika Kalińska 2Bgim

    „Klucze do domu”

Reż. Gianni Amelio

•

urodził się 20 stycznia 1945 roku w San Pietro Magisano we 
Włoszech. 

•

Jest on reżyserem i scenarzystą. 

•

Uchodzi za jednego z czołowych twórców kina 
europejskiego. 

•

W latach 1970-2006 wyreżyserował dziesięć filmów, zaś 
również w latach 1970-1998 był scenarzystą w ośmiu 
filmach. 

•

Był nominowany do dwudziestu-pięciu nagród  z tego 
wygrał czternaście.

O filmie

Gianni’emu 15 lat wcześniej 
podczas trudnego porodu, w 
którego trakcie umiera żona, 
rodzi się kaleki syn- Paolo. 
Przerażony mężczyzna porzuca 
syna. Oddaje go rodzinie żony, 
aby Ci go wychowali. Teraz 
podejmuje się odwieźć syna do 
kliniki na testy w Berlinie. Mają 
się spotkać pierwszy raz. W 
całkowicie obcym miejscu, 
pomiędzy jakby nieznajomymi, 
ojcem i synem rodzi się 
niezwykła więź. Czy ojciec 
postanowi zaopiekować się 
synem na zawsze?

Bohaterowie

 

Gianni był ojcem 
piętnastoletniego kalekiego 
chłopca. Zostawił go rodzinie 
żony, gdy ona zmarła 
podczas porodu, a on 
wyjechał. Założył drugą 
rodzinę. Ojciec wrócił po 
piętnastu latach. Miał on 
zawieść swojego syna, na 
badania do Berlina. Podczas 
podróży oboje zaprzyjaźniają 
się. Gianni na początku 
wstydził się kalectwa i 
zachowania swego syna.

Kim Rossi Stuart jako 

Gianni

Bohaterowi

e

Charlotte Rampling 
jako Nicole

Nicole była mamą chorej 
Nadine. Poznała się ona z 
Giannim w klinice w Berlinie. 
Nicole była przemęczona i na 
skraju wyczerpania 
psychicznego przez chorobę 
swojej córki. Była zmęczona 
do tego stopnia, że zadała 
pytanie, dlaczego Nadine w 
końcu nie umrze.

Bohaterow

ie

Andrea Rossi 
jako Paolo 

Niepełnosprawny chłopiec, 
syn Gianniego. Jego mama 
zmarła podczas porodu, a 
ojciec zostawił go u rodziny 
matki, samemu wyjeżdżając. 
Lubił grać na swojej konsoli, 
nie miał przyjaciół. Po 
piętnastu latach jego tato 
wrócił. Paolo nie uznawał 
Gianniego za swojego ojca, 
zwracał się do niego po 
imieniu.

Opinia

Uważam, że film „Klucze do domu”, jest 

niesamowity. Pokazuje on jak czasami 

ludzie upośledzeni są szczęśliwi od nas, 

pomimo choroby, która zabiera im 

możliwości, które są dostępne dla nas 

zdrowych ludzi. Film jest też poniekąd 

lekcją pokory, uczy nas aby doceniać to 

co mamy i zważać bardziej na krzywdę 

innych ludzi. Film jest piękny, ale 

wstrząsający.