Zarządzanie i
monitorowanie
sieci
Łukasz Zimoń
Zarządzanie i
monitorowanie
sieci
Łukasz Zimoń
Zarządzanie desktopami
W zakresie funkcji zarządzania
desktopami wchodzą:
Konfigurowanie desktop’a
Dystrybucja oprogramowania
Inwentaryzacja sprzętu i
oprogramowania
Nadzór nad użytkownikami mobilnymi
Konfigurowanie
desktopu
Spójne dla całej organizacji konfigurowanie desktopów jest jednym ze
sposobów na ograniczenie interwencji obsługi technicznej II Utrzymanie spójnej
konfiguracji wymaga jednak pewnej automatyzacji tych procesów.
Stosowane są systemy reguł wymuszających sposób działania poszczególnych
aplikacji: od terminu skanowania inwentaryzacyjnego do określenia, które
systemy mają otrzymać ostatnie wersje specyficznych aplikacji.
Bardzo istotne jest śledzenie ustawień desktopu i preferencji przeglądarki oraz
odtworzenie ustawień użytkownika w przypadku błędów sprzętowych lub na
potrzeby migracji.
Podobne znaczenie ma tworzenie obrazu zawartości dysku twardego, które
pozwala na odtwarzanie uszkodzonych systemów operacyjnych lub
wprowadzanie kompletnego uaktualnienia systemu operacyjnego.
Używana jest także technika multicast, minimalizująca zapotrzebowanie na
pasmo w sieci podczas dystrybucji dużych pakietów. Technologia ta pozwala na
szybszą dystrybucję oprogramowania do wielu podsieci. Oprogramowanie
umożliwia automatyczne wybranie najlepszego reprezentanta podsieci, który
będzie szybko i efektywnie dystrybuował pakiety.
Dystrybucja oprogramowania
i naprawianie aplikacji
Głównym problemem w dystrybucji oprogramowania jest instalowanie
nowych aplikacji. Pakiety dystrybucyjne oprogramowania tworzy się
zazwyczaj w kilku etapach. Po pierwsze, wykonuje się tzw. fotografię
stanu docelowej stacji roboczej przed instalacją nowego
oprogramowania.
Mechanizm dystrybucji oprogramowania pozwala też na dynamiczne
dostarczanie aplikacji, które są uruchamiane lokalnie lub na serwerze
poprzez usługi terminalowe - w zależności od wcześniej
zdefiniowanych kryteriów. Daje to dużą elastyczność decydowania, jak
dystrybuować i dostarczać aplikacje.
Koncepcja naprawy aplikacji (appiication healing} jest nienowa i od
pewnego czasu stosowana w Microsoft Office. Windows Installer
zapewnia bezpośrednią obsługę instalacji i samonaprawianie aplikacji.
Agent klienta obserwuje błędy ładowania plików .EXE i .DLL, a
następnie sprawdza, czy którykolwiek z naruszonych plików jest na
liście programów skonfigurowanych do naprawiania.
Inwentaryzacja
Procesy decyzyjne wymagają informacji dokładnych i szybko dostępnych.
Jako przykład można podać inwentaryzację oprogramowania,
dostarczającą danych niezbędnych do podjęcia właściwych decyzji o
uaktualnieniu systemu operacyjnego.
Zbieranie informacji inwentaryzacyjnej o sprzęcie nie jest obecnie zbyt
skomplikowane. Większość komputerów z ostatnich lat ma wbudowaną
obsługę interfejsu DMI (Desktop Management Ititerface), przeznaczonego
do przekazywania takich danych. Wiele maszyn obsługuje także SMBIOS
(System Management BIOS), który współpracuje z DMI na poziomie BIOS.
Bardziej skomplikowane jest wykrywanie takich elementów, jak łatki
oprogramowania lub tymczasowe tatki systemu operacyjnego. Nie
zawsze zmieniają one rozmiar i datę, ale zazwyczaj różnią się sygnaturą
pliku.
Do przedstawiania zebranych informacji inwentaryzacyjnych - w
odniesieniu do poszczególnych grup lub wszystkich maszyn - są używane
narzędzia raportujące. Informacje te mogą być również eksportowane do
programów zewnętrznych, np. Microsoft Excel czy Word.
Nadzór nad
użytkownikami mobilnymi
Obiektem zarządzania są też urządzenia podręczne, laptopy i inne urządzenia
mobilne. Mechanizmy specjalnie do tego przeznaczone obejmują: inwentaryzację
wyposażenia sprzętowego i oprogramowania, dystrybucję oprogramowania i
zawartości, zarządzanie konfiguracją i ochroną oraz odzyskiwanie plików.
Specyficzne funkcje roztaczania obejmują: re-start z punktów kontrolnych i
przyrostowe składowanie, minimalizujące czas niezbędny na dystrybucję
uaktualnień i składowanie plików urządzenia naręcznego.
W grę wchodzą tu takie mechanizmy, jak dławienie pasma, możliwość
wstrzymania uaktualniania i punkty kontrolne wznowienia uaktualniania Narzędzia
te pomagają zarządcom sieci i zdalnym użytkownikom w utrzymaniu lepszej
kontroli nad połączeniami związanymi z procesami dystrybucji i uaktualniania
oprogramowania do urządzeń podręcznych.
Dławienie pasma ogranicza zużycie zasobów systemowych i skraca czas
uaktualniania oprogramowania. Można także wstrzymać uaktualnianie do czasu,
kiedy maszyna kliencka będzie mniej zaangażowana w wykonywanie swoich
podstawowych zadań. Narzędzia odtwarzania z punktów kontrolnych umożliwiają
wznowienie uaktualniania aplikacji od miejsca, w którym zostało przerwane z
powodu utraty połączenia. Pozwala to uniknąć ponownego przesyłania wcześniej
przesianych danych.
Zarządzanie łatkami i
aktualizacją
Problem zarządzania tatkami obejmuje zarówno uaktualnienia oprogramowania
związane z wprowadzaniem nowych mechanizmów, jak i - dużo bardziej
kłopotliwe - latanie luk w systemie ochrony.
Łatanie oprogramowania jest procesem pracochłonnym i w dużym stopniu
zakłócającym działanie systemu informatycznego, wymagającym testowania
nowych łatek programowych przed ich zainstalowaniem, planowania wytaczania
poszczególnych maszyn w celu przeprowadzenie procesu wprowadzenia łatek i
zapewnienia, że nie spowoduje to załamania pracy aplikacji.
Praktyka różnicowania latek na podstawie oceny ryzyka jest konieczna. Dzieje się
tak dlatego, ponieważ wraz z szybko wzrastającą liczbą nowo odkrytych
nieszczelności w szybkim tempie rośnie liczba latek wydawanych przez
dostawców. (CERT Analysis Center podaje, że od 1999 r. liczba luk
oprogramowania corocznie się podwaja).
W pełni zautomatyzowane, natychmiastowe sprowadzanie i dystrybuowanie łatek
jest modelem idealnym, do którego należałoby dążyć, ale doświadczenia
pokazują, że wnosi to dodatkowe ryzyko, gdyż tatki mogą powodować także
nieoczekiwane uszkodzenia aplikacji.
Część łatek często odwraca też skutki zainstalowania wcześniej wydanych. Tak
więc administratorzy systemów są na ogół nieufni w odniesieniu do
automatycznej instalacji łatek, a dostawcy zapewniają taką automatyzację w
swoich produktach najczęściej jako opcje.
Zarządzanie zmianami
konfiguracyjnymi
U podstaw współczesnych sieci leżą wzajemnie zależne i złożone ekosystemy sprzętu i oprogramowania.
Złożoność ta ma konsekwencje - biedna konfiguracja systemu jest jedną z głównych przyczyn zlej pracy sieci,
przestojów systemów i luk w systemach bezpieczeństwa.
Dziedzina .zarządzanie konfiguracją" obejmuje różnorodne ustawienia konfguracyjne istniejące w typowych
sieciach przedsiębiorstw.
Zarządzanie konfiguracją jest procesem identyfikacji i ustawiania parametrów pracy zasobów sieci. Ma ono
służyć optymalizacji i zapewnieniu odpowiedniej jakości usług użytkownikom sieci.
Jednym ze sposobów śledzenia danych konfiguracyjnych jest umieszczanie inteligentnych agentów na każdym
urządzeniu w sieci. W dużych środowiskach strategia Proxy (jedna maszyna zbierająca dane z wielu urządzeń)
nie zdaje egzaminu z powodu słabej skalowalności. Ponadto kłopoty związane z zarządzaniem powiązań Proxy
niwelują ewentualne korzyści.
W modelu agenta szczegółowe dane konfiguracyjne, takie jak sterowniki urządzeń, konfiguracje dysków i dane
o aplikacjach, mogą być zbierane i transmitowane do centralnego repozytorium.
W zarządzaniu konfiguracją stosuje się harmonogramowanie procesu zbierania danych w dostatecznie
częstych internatach, jak również możliwość wykonywania zbierania danych na żądanie. Agent transmituje
zazwyczaj jedynie te dane, które zmieniły się od ostatniego procesu zbierania.
- identyfikowanie maszyn niezgodnych z obowiązującym standardem konfiguracyjnym;
- przeglądanie specyficznych ustawień konfiguracyjnych dla całej sieci z jednego punktu;
- przeglądanie rejestrów na danej maszynie w celu ustalenia, które ustawienia zostały
zmodyfikowane.
Poza monitorowaniem, zarządzanie konfiguracją obejmuje adiustacje konfiguracji wymuszającą zgodność z
korporacyjnymi standardami, zmianę haseł w całym przedsiębiorstwie i instalowanie łatek programowych na
maszynach, na których pracują poszczególne aplikacje.
Wpływ zarządzania konfiguracją
na inne funkcje zarządzania
Efektywne zarządzanie musi korzystać z informacji pochodzących z wielu różnych urządzeń
sieciowych, obejmujących: rutery, przełączniki, serwery itp. Bez wiedzy o tym, w jakim celu
zostato skonfigurowane urządzenie, nie jest możliwe ustalenie, czy wykonuje ono swoje
funkcje poprawnie.
Zarządzanie uszkodzeniami jest procesem identyfikacji uszkodzeń i ich usuwania. Znajomość
konfiguracji wszystkich urządzeń w sieci i sposobu ich skonfigurowania pod kątem
różnorodnych usług jest podstawą efektywnego rozwiązywania problemów uszkodzeń.
Wiedza o tym, jak urządzenie jest skonfigurowane, i jego roli, jaką pełni w dużej sieci,
pomaga w lokalizowaniu problemów.
Wydajność zasobu można wyliczyć, mierząc pracę wykonaną w określonym czasie. W
sieciach niezbędne jest śledzenie zarówno zapotrzebowania na moc, jak i jej zachowaną
rezerwę. Tutaj też informacja konfiguracyjna jest krytyczna. Konieczna jest np. znajomość
liczby kart interfejsowych w ruterach oraz ich skonfigurowania.
Podstawowa różnica pomiędzy zarządzaniem wydajnością i rozliczaniem polega na tym, że
do rozliczania potrzebna jest wiedza nie tylko o tym, jaki zakres prac został wykonany w
określonym czasie przez jeden lub więcej zasobów, ale także na rzecz kogo ta praca została
wykonana. Nie oznacza to, że system konfiguracyjny musi wykonywać funkcje billingowe.
Niezbędna jest jednak możliwość gromadzenia danych o tym, jak sieć została
skonfigurowana do wykonania usługi i na rzecz kogo została skonfigurowana.
Koniec