Mechanical Diagnosis and 
Therapy

Metoda  Mc 
Kenzie

Marta 
Onezorge

Metoda McKenzie to system działań 
diagnostycznych i terapeutycznych 
znajdujących zastosowanie w 
przypadku bóli pochodzenia 
kręgosłupowego. Jest ona obecnie 
znana również jako metoda MDT       
( Mechanical  Diagnosis and 
Therapy  ).
 Powstała ona w latach pięćdziesiątych 
XX wieku, a jej twórcą jest Robin 
Anthony McKenzie, terapeuta 
wywodzący się z Nowej Zelandii.

AUTOR Podzielił zaburzenia kręgosłupa na 
trzy główne grupy: 

zespół posturalny – dotyczy zaburzeń postawy ciała, a więc 
struktur tkankowo-stawowych, które nie są w żaden sposób 
uszkodzone, a tylko nadwerężone statycznym przeciążeniem 
(np. długotrwałym, niedbałym siedzeniem; dotyczy najczęściej 
osób wykonujących prace biurowe, umysłowe),

zespół dysfunkcyjny – w sytuacji, gdy statyczne przeciążenie 
obejmuje tkanki i struktury uszkodzone w jakiś sposób, np. 
poprzez zrosty, przykurcze, zbliznowacenia, itp.

zespół strukturalny – w głównej mierze właśnie na nim 
koncentruje się metoda; ma on związek ze strukturami 
znajdującymi się wewnątrz segmentu kręgowego (krążek 
międzykręgowy, pierścień włóknisty) oraz zewnątrz segmentu 
(stawy międzywyrostkowe, zrosty okołokorzeniowe), w 
zależności od mechanizmu uszkodzenia oraz wzorca bólowego, 
terapia opiera się na dobraniu odpowiedniego ruchu 
leczniczego.

Kiedy i jak stosuje się metode Mc 
Kenziego ???

Większość zespołów bólowych kręgosłupa ma tło 
mechaniczne i nie kwalifikuje się do leczenia 
operacyjnego ( np. dyskopatia) . Wskazaniem do 
leczenia operacyjnego są m.in.: przerwanie ciągłości 
pierścienia włóknistego wraz z objawami 
neurologicznymi, narastające niedowłady, zaburzenie 
czynności zwieraczy, objawy wiotkości kończyn dolnych 
wraz ze znieczuleniem okolicy krocza i wewnętrznej 
strony ud , postępujący kręgozmyk, bardzo często 
nawracające, wielokrotne, epizody bólowe (powracające 
np. co 2 tygodnie), dolegliwości utrzymujące się dłużej 
niż 3 miesiące pod warunkiem prowadzenia w tym czasie 
specjalistycznego usprawniania . Długotrwałe 
utrzymywanie się dolegliwości, bez zastosowania w tym 
czasie specjalistycznych metod usprawniania takich jest 
metoda McKenziego w połączeniu z technikami z zakresu 

Terapii Manualnej

, nie powinno być wystarczającym 

wskazaniem do wykonania operacji.

Większość zespołów bólowych kręgosłupa ma tło 
mechaniczne (spowodowane jest 
zaburzeniami mechaniki kręgosłupa)i nie 
kwalifikuje się do leczenia operacyjnego. 
Ból kręgosłupa może być spowodowany przez 
nagłe dynamiczne bądź długotrwałe statyczne 
przeciążenie. 
- bóle krzyża, 
- bóle karku, 
- lumbago, 
- dyskopatia, 
- rwa kulszowa, 
- rwa ramienna

ZASTOSOWANIE

W dwóch pierwszych 
przypadkach Dyskopatii , 
szczególnie zaleca się 
stosowanie metody Mc 
Kenziego. 

W 3 i 4 przypadku, został 
przerwany pierścień 
włóknisty, oraz w 
nastepstwie ( 4 
przypadek) wyciek jądra 
miażdzystego  w takich 
dolegliwościach 
STOSUYJE SIĘ 
LECZENIE 
OPERACYJNE 

Podczas wykonywania ruchów 
wyprostnych tylne części 
trzonów danego segmentu 
ruchowego zbliżają się do 
siebie, zwiększając ciśnienie 
wewnątrz krążka 
międzykręgowego 
po stronie tylnej – powoduje to  
przodoprzesunięcie jądra 
miażdżystego z rozciągnięciem 
wewnętrznych warstw przedniej 
części pierścienia włóknistego. 

Podczas wykonywania ruchów 
zgięcia obserwuje się 
analogiczne mechanizmy 
tylko w 
odwrotnym kierunku 
przesunięcia jądra  
tyłoprzesunięcia. 

* Centralizacjia – powrót 
objawów bólowych z obwodu 
do centrum na skutek 
repozycji dysku w swoje 
miejsce. 

* Peryferyzacja – 
wędrowanie bólu na obwód 
związany z patologią 
ustawienia krążka 
międzykręgowego.
 

I.Wypuklina – wysunięcie się części dysku bez przerwania się części 
włóknistej 
II.Protruzja – przepuklina – brak pełnego uszkodzenia pierścienia 
włóknistego 
III.Ekskruzja – przerwanie ciągłości pierścienia 
IV.Sekwestracja – oddzielenie części jądra miażdżystego od reszty. 

Pojecia stosowane w tej metodzie :

    Celem leczenia w metodzie 
Mckenziego jest nie tylko 
ograniczenie lub zlikwidowanie 
objawów bólowych, ale 
przywrócenie możliwie pełnej 
funkcji strukturom 
generującym ból, oraz 
zabezpieczenie przed 
nawrotami dolegliwości. U 
Pacjentów leczonych zgodnie z 
zasadami metody McKenziego, 
odsetek Pacjentów z nawrotem 
dolegliwości, jest 
zdecydowanie mniejszy, niż u 
Pacjentów, u których 
stosowano inne metody 
leczenia oparte na dozowaniu 
bodźców mechanicznych.

Metoda ta zawiera czesc diagnostyczna i 
terapeutyczna.

Badanie:

Przed podjęciem leczenia u pacjenta przeprowadza sie dokładny 
wywiad dotyczący:

  ewentualnych czynników sprawczych,

  czynników mogących przyczyniać sie do pogorszenia,

  przebiegu choroby,

  dotychczasowego leczenia,

  ocenę postawy,

  ocenę objawów neurologicznych,

  badanie funkcjonalne, które polega na wykonaniu testu 

powtarzanymi ruchami.

 W badaniu funkcjonalnym ocenie podlega zmienność objawów.

 Druga cześć badania jest charakterystyczna 
tylko dla tej metody – polega na wykonaniu 
pojedynczych a następnie wielokrotnych ( 1x , 3x, 
5x, 10x ) powtórzeń ruchów w różnych kierunkach 
i w różnych pozycjach wyjściowych.

 Test ten pozwala określić nam kierunki w 
których występuje ograniczenie ruchomości oraz w 
których pojedyncze lub powtarzane ruchy 
powodują zmianę dolegliwości pacjenta (poprawę 
lub pogorszenie) oraz umożliwia ustalenie 
lokalizacji dysfunkcji lub zmiany patologicznej.

   Dziekuje ;)