Naturalna nauka języka 
program nauki czytania 

powstały  z inicjatywy W. Pye 

Naturalna metoda nauki 
języka

   Podstawą nauki czytania w naturalnej nauce 

języka jest wykorzystanie rozwoju procesów 
poznawczych dziecka, zwłaszcza 
spostrzegania  i pamięci, które pomagają w 
zapamiętywaniu wyrazów, zdań, a następnie 
w zrozumieniu czytanych treści.

   

    W tej metodzie wykorzystywane jest również 

spostrzeganie globalne przedmiotów, które  
wykorzystuje się do ujmowania wyrazów jako 
całych jednostek językowych, by kolejno móc 
przejść do rozróżniania ich elementów 
składowych. 

.

Cele naturalnej nauki języka



Celem naturalnej nauki jeżyka jest opanowanie 

nauki czytania ze zrozumieniem. Nie jest 
istotna technika czytania, lecz czytanie ze 
zrozumieniem nawet najmniejszych fragmentów 
tekstu. 



Metoda ta zakłada, że samodzielnie przeczytany 

przez dziecko tekst, zdanie lub wyraz  zachęcają 
dziecko do dalszych poszukiwań. W związku z 
tym drugim istotnym celem naturalnej nauki 
języka jest pobudzenie dziecięcej ciekawości.

W naturalnej nauce języka nauka  czytania 
i pisania przebiega w trzech etapach:



zapoznanie dziecka z całością, którą jest cały 

tekst, zdanie, wyraz; 



zapoznanie dziecka ze szczegółami: budową 

zdania, litery, znaków interpunkcyjnych 



przechodzenie do budowania całości z 

wykorzystanie zdobytej wiedzy

Jak wygląda nauka czytania i 
pisania?



Punktem wyjścia w nauce czytania i pisania jest cały tekst – krótki, 
prosty, ale zrozumiały – oraz jego atrakcyjny kontekst, który stanowią 
ilustracje  ściśle związane z tekstem.



Do naturalnej nauki jeżyka służą  specjalnie opracowane materiały 
książkowe, noszące nazwę „Słoneczna Biblioteka”. 



Każda książeczka z serii „Słonecznej Biblioteki” to zestaw trzech 
krótkich historyjek. Zazwyczaj pierwsza historyjka zawiera tekst o 
odpowiednio dobranych nowych struktur językowych. Kolejne dwie 
służą utrwaleniu wcześniej poznanemu materiału. 



Istotnym elementem tych książek jest obraz, który powinien być 
zgodny z tekstem, ponieważ podstawą czytania jest skojarzenie 
obrazu z jego zapisem graficzny



Dziecko zainspirowane  fabułą czytanego 

utworu dopowiada jego zakończenie w 
dowolnej formie, np. opowiada koniec historii 
słowami lub wypowiada się korzystając z 
różnorodnych technik plastycznych lub 
stosując jeszcze inne środki wyrazu. 



Czasami po prostu samo czyta dalszy ciąg 

opowieści zawarty w książce, by dowiedzieć 
się, jak naprawdę zakończyła się historia.

 

W procesie nauki czytania i pisania 
występują równolegle następujące 
rodzaje czytania i pisania:



  czytanie wspólne, 



 czytanie zespołowe, 



  czytanie indywidualne – samodzielne, 



  czytanie dzieciom, 



  pisanie wspólne, 



  pisanie samodzielne, 



  pisanie dla dzieci



Czytanie wspólne z dzieckiem ma na celu wzbudzenie jego 
zainteresowania treścią, poznanie jej i przyswojenie, a więc zrozumienie 
przez dziecko czytanego tekstu. 



Czytanie zespołowe  służy wzajemnej stymulacji dzieci, ponieważ każde 
z nich inspiruje innych. 



Czytanie samodzielne  to  stworzenie  możliwości czytania 
spontanicznego, w dowolnym czasie,  w dowolnie wybranej pozycji bez 
pomocy innej osoby. 



Pisanie pod wpływem czytania staje się integralną częścią naturalnej 
nauki języka. Kreślenie znaków graficznych stanowi dla dziecka nową 
formę komunikacji. Umiejętność pisania jest spostrzegana przez dziecko  
jako jeszcze jedna możliwość przekazywania informacji, a także sposób 
wyrażania własnych myśli



 Naturalna nauka języka to przede wszystkim 
specyficzny sposób  organizacji oddziaływań 
edukacyjnych sprzyjających zdobywaniu przez  
dziecko określonej wiedzy i potrzebnych mu 
umiejętności zgodnie z jego poziomem rozwoju oraz 
zainteresowaniami. 



Wyklucza się „jednakową”  pracę ze wszystkimi 
dziećmi, gdyż założeniem naturalnej nauki języka jest 
wspomaganie ochoty do nauki  oraz tworzenie 
podstaw do wyłaniania się umiejętności pisania i 
czytania.