Dywizjon

 303

To i owo o Arkadym 
Fiedlerze

       Arkady Fiedler urodził się 

28.11.1894r. w Poznaniu, a 
zmarł 7.03.1985r. w 
Puszczykowie.  Zaskoczony 
tym, że  nikt jeszcze nie 
opublikował wspaniałych 
wyczynów polskich lotników, 
we wrześniu 1940r. 
otrzymawszy rozkaz od 
generała Sikorskiego, 
rozpoczął pisanie szerszego 
sprawozdania z pola walki, 
któremu nadał tytuł „Dywizjon 
303”

2

Czas i miejsce akcji



Wydarzenia obejmują okres dwóch miesięcy 

- sierpień i wrzesień 1940 r. W tym czasie 

rozegrała się bitwa o Anglię - rozstrzygająca 

losy II wojny światowej. Miejsce akcji jest 

szczególne -wydarzenia rozgrywają się 

w powietrzu. Tu walczą przeciwnicy, tu 

lotnicy cieszą się, cierpią i giną. Przestrzeń 

powietrzną nad Anglią wypełniają myśli, 

oczekiwania i nadzieje polskich i brytyjskich 

pilotów, których łączy jeden cel - pokonanie 

wspólnego wroga.

3

Bohaterowie



Sierżant Stefan Karubin



Podporucznik Kazimierz Daszewski



Porucznik Jan Zumbach



Sierżant Wünsche



Sierżant Józef Frantiszek



Kapitan Witold Urbanowicz

4

 

5

Plan wydarzeń

1.Początek Bitwy o Brytanię.

2.Pierwsza akcja polskich myśliwców.

3.Dowód przyjaźni.

4.Zwycięstwo sierżanta Karubina.

5.Zaskakujące sukcesy Dywizjonu 303.

6.Starcie z Dornierami.

7.Zaskoczenie porucznika Urbanowicza.

8.Podporucznik Daszewski w 

niebezpieczeństwie.

    9.Przygoda porucznika Zumbacha.

6

10. Sierżant Wünsche w 

niebezpieczeństwie.

11.Kolejny sukces.

12.Taniec śmierci wroga.

13.Historia sierżanta Frantiszka.

14.Zasługi obsługi naziemnej.

15.Triumf Witolda Urbanowicza. 

16.Obalone mity.

17.Decydująca walka.

18.Ostateczna klęska Luftwaffe.

19.Uznanie dla Polaków.

7

Streszczenie



Arkady Fiedler opisał w swojej książce-reportażu losy 

bitwy o Anglię i udział w niej lotników z polskiego 

Dywizjonu 303. Początkowe rozdziały mają na celu 

naświetlenie ogólnej sytuacji w Europie po inwazji 

Niemiec na Polskę. Nasi sojusznicy nie udzielili nam 

skutecznej pomocy, w efekcie najeźdźca zagarniał 

kolejne połacie Europy. Anglicy do końca nie wierzyli 

w to, że mogą zostać zaatakowani. Najlepszym 

dowodem na lekceważący stosunek 

aliantów (sojuszników Polski) do Niemców na 

początku II wojny światowej jest stwierdzenie, że „nie 

chcą oni umierać za Gdańsk

8



”. Agresywność okupanta spowodowała jednak 

konieczność walki. 

Bitwa o Anglię miała być 

w mniemaniu Hitlera spektakularnym 

pokazem siły faszystowskich Niemiec 

i dowodem na to, że nic im się nie oprze. 

A w rzeczywistości stała się, w dużej mierze 

dzięki bohaterskim wyczynom Polaków, 

dowodem na to, że „Niemców można bić”, 

że można ich pokonać.

9



Przemysław Pieńkowski

10