Wywiad kosmetyczny.
Metody diagnostyki skóry i jej
przydatków.
Aparatura diagnostyczna.
Opracowanie: mgr Marta Lepiesza.
Wywiad kosmetyczny.
Metody diagnostyki skóry i jej
przydatków.
Aparatura diagnostyczna.
Opracowanie: mgr Marta Lepiesza.
Wywiad kosmetyczny.
Przeprowadzenie wywiadu
kosmetycznego, dokonanie diagnozy
skóry i założenie kartoteki są
niezbędnymi elementami prawidłowo
wykonanego zabiegu
kosmetycznego. Dzięki temu
uzyskamy podstawowe informacje na
temat naszej klientki,
dotychczasowej pielęgnacji, stanu
skóry i oczekiwań. Nie bez znaczenia
jest również podejście do osoby
odwiedzającej nasz gabinet.
Wywiad kosmetyczny c.d.
Podczas pierwszej wizyty trzeba zarezerwować
trochę więcej czasu. Pierwszy zabieg
kosmetyczny, jak również pierwszy zabieg w
nowym gabinecie jest dla klientki ważnym i
szczególnym przeżyciem. Ponieważ nie ma
pojęcia, co ją dokładnie czeka, może
zachowywać się nieśmiało, trochę z
dystansem, a czasami wręcz przeciwnie –
może być śmiała czy wręcz zbyt pewna
siebie. Dlatego trzeba stworzyć przyjazną i
swobodną atmosferę.
Wywiad kosmetyczny c.d.
Bardzo wiele zależy od powitania. To personel powinien
powitać klientkę, nie odwrotnie. Nie można dopuścić
do sytuacji, by klientka sama błądziła po gabinecie.
Kosmetyczka powinna podejść do klientki,
przedstawić się i podać rękę. Pomagamy klientce
zdjąć wierzchnie okrycie. Przed wykonaniem
pierwszego zabiegu należy zapoznać nową klientkę z
gabinetem, pokazać, gdzie może odłożyć rzeczy
osobiste i torebkę, gdzie znajduje się toaleta,
przebieralnia, i pokazać pokój zabiegowy. Można też,
co jest bardzo mile odbierane, uciąć sobie krótką
pogawędkę z klientką, zaproponować coś do picia.
Taka wstępna rozmowa pozwoli klientce zapoznać się
z atmosferą panującą w gabinecie i z samą
kosmetyczką. W dużych salonach czy centrach
odnowy biologicznej klientkę wita szefowa gabinetu
lub recepcjonistka i to ona przedstawia klientce
kosmetyczkę, która przeprowadzi zabieg.
Wywiad kosmetyczny c.d.
Kolejną ważną cechą jest szeroko pojęta fachowość i
profesjonalizm. Kosmetyczka powinna znać ofertę
gabinetu, wiedzieć, jakie proponuje się w nim
zabiegi i dla jakich cer są przeznaczone. Powinna
też znać cennik oferowanych usług. Warto
zapoznać się ze składem preparatów, na których
pracujemy i które znajdują się w ofercie sprzedaży.
To ułatwi pracę i sprawi, że będziemy odbierane
jako profesjonalistki. Kiedy klientka znajduje się już
w pokoju zabiegowym i jesteśmy z nią sam na
sam, możemy przejść do właściwej części wywiadu
– zadawania konkretnych pytań.
Wywiad kosmetyczny c.d.
Zawód kosmetyczki ma charakter higieniczno-estetyczny, łączy w sobie
kosmetykę pielęgnacyjną, leczniczą oraz upiększającą, ale pierwszą
zasadą jest „ nie zaszkodzić", dlatego tak ważny jest prawidłowy wywiad z
klientem.
Wywiad zaczynamy od wypełnienia karty, gdzie klient podaje nam swoje
dane personalne oraz dane teleadresowe, następnie przechodzimy do
pytań podstawowych tj.:
•Pytamy się klienta jak zdefiniowałby swoja skórę, czy jest ona według
niego sucha, tłusta, a może mieszana (pytanie to pozwoli nam poznać
pielęgnację klienta, jaką stosuje w domu)?
•Pytamy się klienta jak dotychczas wyglądała jego pielęgnacja, (jakie
preparaty stosuje w domu, jeżeli istnieje taka możliwość prosimy o
przyniesienie preparatów, z których najczęściej korzysta, bądź spisanie ich
listy na kartce)
Wywiad kosmetyczny c.d.
• Pytamy się, czy klientka korzystała z zabiegów kosmetycznych, jeżeli
uzyskamy odpowiedź twierdzącą, pytamy się, jakie zabiegi były
przeprowadzane)?
• Jaki jest stan zdrowia klienta (czy przechodził jakieś poważne choroby, jak
wyglądało leczenie?
• Czy prowadził leczenie dermatologiczne skóry, (jeżeli tak, na jakie
schorzenie, jaki miał działanie leki), jeżeli jest w trakcie leczenia przed
podjęciem zabiegów kosmetycznych, należałoby się skontaktować z
dermatologiem ?
• Jaka stosuje dietę, jak wygląda jego sposób odżywiania
• Pytamy o rodzaj wykonywanej pracy oraz warunki pracy
• Czy klientka jest w ciąży / czy karmi piersią?
Wywiad kosmetyczny c.d.
•
Czy jest alergikiem
•
Czy pali papierosy?
•
Czy pije alkohol?
•
Czy korzysta z solarium (jak często)?
•
Czy przyjmuje leki, (jakie, na co, jak długo)?
•
Czy stosuje doustną lub iniekcyjną lub plasterkową antykoncepcje?
•
Czy jest cukrzykiem?
•
Czy ma metalowe implanty w tkankach?
•
Jaki ma problem w pielęgnacji ciała / twarzy, w czym mamy mu pomóc, czego
oczekuje po naszych usługach?
Badanie skóry i jej
przyadatków.
Badanie skóry przeprowadzane przez kosmetologa
dzięki zastosowaniu nowoczesnych metod
diagnostycznych, pozwala na ustalenie biotypu i
fototypu skóry, określenie ilości lipidów
powierzchownych, stopnia nawilżenia i
elastyczności skóry. Diagnozę skóry można
również przeprowadzić za pomocą wzroku oraz
dotyku.
Bez względu na wybór metody, pierwszym etapem
badania jest dokładne zmycie makijażu z twarzy.
Badanie skóry i jej
przydatków c.d.
Palpitacyjne badanie skóry
Dotykiem możemy zbadać gładkość skóry, jej napięcie,
grubość tkanki tłuszczowej oraz jej elastyczność.
Badanie wykonuje się poprzez chwycenie skóry
pierwszym, trzecim i czwartym palcem, lekkie ściśnięcie
i puszczenie fałdu skóry. Tą czynność powinno wykonać
się w kilku miejscach oraz w zależności od czasu, w
którym skóry powraca do normalnego położenia, określić
jej sprężystość. Jeżeli skóra natychmiast się odpręża to
znak, że elastyczność jest bardzo dobra. Gdy odpręża
się po 10 sekundach - średnia, jeżeli natomiast trwa to
dłużej to oznaka bardzo słabej elastyczności.
Badanie skóry i jej
przyadtków c.d.
Lampa Wooda
Lampa Wooda jest aparaturą niezwykle często stosowaną do
diagnozowania skóry. Lampa ta składa się czterech żarówek,
które eksponują promienie nadfioletowe przez szklany filtr,
zawierający tlenek potasu i niklu. Na podstawie zjawisk
fluorescencyjnych możemy przedstawić diagnozę. Każde z
miejsc na skórze charakteryzują się innym odbiciem np. cera
normalna daje odbicie niebiesko-fioletowe, cera sucha blado-
różowe, natomiast cera dobrze nawilżona odbicie ciemno-
fioletowe, skóra tłusta jej odbicie jest w kolorze prawie
czarnym. Lampa Wooda rozgrzewana jest przed użyciem
około 3 minut. Odległość, jaką należy zachować pomiędzy
klientem, a lampą to około 20 centymetrów.
Badanie skóry i jej
przydatków c.d.
Dermatoskop
Jest to przyrząd zawierający dwa cylindry kontaktowe. Jeden
cylinder o średnicy 8mm do badania miejsc nierównych,
takich, jakimi są między innymi przestrzenie międzypalcowe,
paznokcie, kąt oka, okolica krocza i zauszna. Drugi cylinder o
średnicy 2,5 cm służy do oglądania większych zmian na
płaskich powierzchniach. Przed przystąpieniem do badania i
przyłożeniu cylindra do powierzchni, nakrapia się ją cienką
warstwą olejku imercyjnego. Badanie pozwala rozróżnić
znamiona barwnikowe łączące, mieszane, dysplastyczne,
czerniaka złośliwego, znamię błękitne, znamię barwnikowe,
czerniaka młodzieńczego Reed, brodawkę łojotokową,
naczyniaka, nabłoniaka barwnikowego, zmiany krwotoczne.
Diagnostyka skóry.
Diagnostyka dermatologiczna służy do dokładnych oględzin
skóry pod kątem ogólnej oceny kondycji skóry, chorób
dermatologicznych, jak również w celu obserwacji
znamion barwnikowych i niebarwnikowych.
Przeprowadzenie diagnostyki skóry oraz wywiad z
pacjentem pozwala na kompleksową pielęgnację skóry,
podjęcie decyzji co do wyboru rodzaju zabiegu, terapii
oraz właściwy dobór preparatów.
Badanie skóry odbywa się zarówno wizualnie (rodzaj,
defekty, kolor, powierzchnia: sucha, lśniąca), jak również
palpacyjnie (gładkość naskórka, elastyczność skóry –
poprzez ucisk fałdu skórnego, napięcie mięśni, grubość
podściółki tłuszczowej).
Diagnostyka skóry c.d.
Istnieje wiele parametrów określających skórę: jej barwa, grubość
podściółki tłuszczowej, powierzchni ( np. matowa, sucha, błyszcząca,
świecąca się, gładka, szorstka, łuszcząca się), elastyczność skóry,
stopień ukrwienia i nawilżenia, ilość wydzieliny łojowej, pory skóry
(zwarte, poszerzone), defekty (np. zmiany barwnikowe – piegi,
przebarwienia), zmarszczki, wiotkość, napięcie, wrażliwość itp. Rodzaj
cery zależy od takich czynników jak: płeć, stan zdrowia, tryb życia,
klimat, rodzaj wykonywanej pracy, sposobu pielęgnacji.
Właściwa pielęgnacja cery pozwala na zachowanie jej przez długi czas
w dobrej kondycji, spowolnienie procesów starzenia, a także niekiedy
uniknięcie problemów dermatologicznych. Poddawanie się
diagnostyce skóry to nie tylko sprawa kosmetyki, ale także
bezpieczeństwa. Pozwala na monitorowanie zmian skórnych (znamion
barwnikowych) i ewentualne wczesne wykrycie transformacji
nowotworowej oraz do wczesnego wykrywania czerniaka złośliwego.
Diagnostyka skóry c.d.
Po demakijażu dokładnie przyglądamy się skórze.
Określamy jej barwę i rodzaj. Zaczerwienienia i
popękane naczynia towarzyszą cerze suchej.
Panie, które palą papierosy, zwykle mają szarą,
niedotlenioną skórę. Nastolatki natomiast –
ziemistą, z dużą ilością zaskórników. Za pomocą
dotyku badamy jej elastyczność i sprężystość. Po
ok. 40. roku życia znacznie się ona obniża i
wymaga zabiegów wpływających na zwiększenie
ilości produkowanego kolagenu i elastyny. Utrata
jędrności pociąga za sobą zmianę owalu twarzy.
Diagnostyka skóry c.d.
Lampa lupa pozwoli zdiagnozować zmiany zachodzące
na powierzchni skóry. Obserwujemy zmiany
pigmentacyjne i wykwity. Prosówki możemy same
usunąć, ale kępki żółte wymagają interwencji
chirurga. Pieprzyki, które zmieniły barwę albo kształt,
w tym także znamię Suttona, powinien obejrzeć
lekarz dermatolog. Gdy występują brodawki płaskie,
nie należy wykonywać oczyszczania – trzeba
natomiast uprzedzić klientkę, że leczenie może trwać
długo. W przypadku figówki i innych chorób
bakteryjnych nie przeprowadzamy zabiegów w
gabinecie, dopóki skóra nie zostanie wyleczona. Aby
dokładniej zbadać skórę, musimy sięgnąć po aparaty.
Aparatura diagnostyczna
c.d.
EBUMETR - aparat służący do pomiaru
zawartości tłuszczu na skórze oraz
włosach. Badanie polega na
przyciśnięciu głowicy z papierem
pergaminowym do powierzchni skóry.
Stopień zatłuszczenie papieru
wskazuje na stopień natłuszczenia
powierzchni skóry.
Aparatura diagnostyczna
c.d.
EWAPORIMETR - aparat służący do
pomiaru transepidermalnej utraty
wody. Na podstawie pomiaru
parowania skóry można ocenić
szczelność bariery rogowej. Przyrząd
wyposażony w dwie głowice, które
mierzą objętość wydzielanej przez
skórę pary wodnej.
Aparatura diagnostyczna
c.d.
KORNEOMETR - aparat określa
pojemnościową oporność warstwy
rogowej. Służy do pomiaru
wilgotności skóry.
Aparatura diagnostyczna
c.d.
KUTOMETR - aparat służący do
pomiaru elastyczności skóry. Zasada
działania jest bardzo prosta, tzn.
poprzez specjalny otwór znajdujący
się na powierzchni aparatu pod
ciśnieniem jest zasysana skóra.
Sonda zassie więcej skóry wiotkiej, a
mniej skóry jędrnej.
Aparatura diagnostyczna
c.d.
MEKSAMETR - aparat służący do
pomiaru poziomu melaniny oraz
podrażnień skóry.
Aparatura diagnostyczna
c.d.
PEHAMETR - aparat służący do
pomiaru odczyny pH naskórka.
Prawidłowy odczyn skóry waha się w
granicach 4,7 do 5,5 pH, czyli jest
lekko kwaśny.
Aparatura diagnostyczna
c.d.
PROFILOMETRIA - metoda
diagnostyczna służąca ocenie
głębokości zmarszczek. Metoda
polega wykonywaniu silikonowych
odlewów skórnych, które poddawane
są analizie trzema metodami, I-
badania za pomocą mikroskopu
elektronowego, II-analizie obrazu
powsta łych cieni, III-trój wymiarowej
profilometrii laserowej.
