Wiek
przedszkolny
Okres przygotowania do
pójścia do szkoły
Wiek
przedszkolny
Okres przygotowania do
pójścia do szkoły
Wiek przedszkolny
Dziecko w tym okresie powinno stać
się fizycznie, emocjonalnie i
społecznie gotowe do opuszczenia
domu. Każde działanie dziecka
wymaga dyskretnej kontroli ze strony
rodziców.
•
faza przejścia pomiędzy
ograniczonym środowiskiem
domowym, a otwartym
środowiskiem pozadomowym
•
opanowanie sposobu działania
zależnego od sytuacji ( modyfikacja
wzorów działania panujących w
domu
•
uczenie się od innych ludzi, a nie
konkretnych sprawności
Swiat ludzi i
przedmiotów
•
ciekawość świata
•
to, co znane staje się nudne
•
dziecko spostrzega świat przez
pryzmat tego, czego kiedyś już
doświadczyło
•
w nowych okolicznościach stara się
działać tak, jak w domu
Działanie spontaniczne i
reaktywne
Działanie spontaniczne polega na
uleganiu pragnieniom. Tak długo jak
dziecko pragnie czegoś, tak długo dąży
do tego. Jego pragnienia są skierowane
na wszystko, czego nie znało do tej
pory.
Pamięć dziecka działa w sposób
mimowolny, proces zapamiętywania
zachodzi spontanicznie. Rodzice chcąc
zapanować nad tą spontanicznościom
powinni rozmawiać z dzieckiem na
temat jego pragnień, co prowadzi do
wzrostu świadomości dziecka.
Społeczna sytuacja rozwoju
dziecka
•
na początku wieku przedszkolnego
dzieci rzadko liczą się z innymi
ludźmi
•
dziecko przechodzi zmianę w
motywacji (nauka współpracy, nie
zazdroszczenie)
•
wydłużenie dystansu fizycznego z
rodzicami uczy dziecko właściwie
postępować
Autorytety
W okresie przedszkolnym samoocena
dziecka jest związana z jego
wyobrażeniem na swój temat.
Wydłużanie dystansu fizycznego
powoduje, że dziecko dostrzega, że
rodzice więcej potrafią i wiedzą. Jest
to czas, kiedy dzieci idealizują swoich
rodziców; oprócz miłości czują do
nich szacunek i uznanie.
Przyjaciele
•
dieci potrafią podzielić rówieśników
ze względu na płeć, rozróżniają
wśrod nich przyjaciół i wrogów
•
przyjaźnie najczęściej wynikają z
podobnych skal wartości
•
zaprzyjaźnione pary izolują się od
reszty grupy
Poznanie siebie i
otoczenia
Dziecko przestaje koncentrować się
tylko na sobie, uczy się intuicyjnego
rozumowania nowych zjawisk i
podejmuje próbę zrozumienia
otoczenia. Zaczyna obdarzać
szacunkiem innych. Następuje
uspołecznienie uczuć: pojawiają się
sympatie, antypatie, przywiązanie.
Od myślenia
egocentrycznego do
intuicyjnego
Działania dziecka stają się bardziej
przemyślane, lepiej dostosowane do
sytuacji.
Wyróżniamy 3 rodzaje myślenia u
dziecka w wieku przedszkolnym:
1.Egocentryczne
2.Słowne
3.Intuicyjne
Myślenie egocentryczne:
•
wyłączenie obiektywności
•
dziecko spostrzega rzeczywistość
zgodnie ze swoimi pragnieniami
•
rzeczywistość zostaje zafałszowana
Myślenie słowne:
•
jest pomiędzy myśleniem
egocentrycznym, a intuicyjnym
•
dziecko ujawnia zainteresowanie
otoczeniem, jest dociekliwe w swych
pytaniach
•
dziecko dostrzega, że wszystko ma
swą przyczynę i swój cel
Myślenie intuicyjne:
•
dziecko korzysta z intuicji
•
przewiduje możliwe skutki swojego
działania
Uczucia społeczne
Dziecko w tym okresie zaczyna
przejawiać samokontrolę stanów
emocjonalnych i kierowanie
zachowaniem. Pojawia się uczucie
dumy, wstydu, poczucia winy,
zazdrości, zakłopotania.
Reguła jednostronnego
szacunku i reguła
przymusowa
•
rozwija się moralność dziecka
•
obdarza szacunkiem rodziców i osoby
starsze
•
polecenia są traktowane jako
przymusowe, stosuje się do nich także
w trakcie zabawy z rówieśnikami
•
w dziecku pojawia się obawa, że nie
będzie w stanie dostosować się do
polecenia i czeka go za to kara
Reguła dwustronnego
szacunku i reguła
racjonalności
•
dziecko przestaje bezrefleksyjnie
podporządkowywać się rodzicom i
zauważa odmienność zachowań u
rówieśników
Zabawa na niby
Dzięki niej dziecko spełnia swe
pragnienia nie osiągalne w
rzeczywistości. Rozwija się
społecznie, emocjonalnie i umysłowo.
Dziecko może stać się kimkolwiek
chce, a przedmiotom nadaje nowe
znaczenia.
Warunki dobrej zabawy
•
Swiadomość granej roli, dystans do
odgrywanej postaci
•
umiejętność odróżnienia fikcji od
rzeczywistości
•
nie każda rzecz w zabawie może
zastępować inną; umiejętność
adaptowania się w zabawie w
zależności od warunków
Zmiany rozwojowe, a
zabawa
•
umiejętność znaleźnienia
przedmiotów zastępczych do zabawy
•
nauka współdziałania z innymi
•
planowanie przebiegu zabawy
•
uświadomienie sobie, że postać i jej
działania są kierowane pewnymi
zasadami
Gra z regułami
Dziecko bawiąc się z innymi
współpracuje, gracz
podporządkowują się tym samym
zasadom. Bawiąc się, naśladują
dorosłych, których uważają za
specjalistów i autorytety. Dziecko
uczy się rozpoznawania swoich
emocji i powstrzymywania przed ich
okazywaniem. Rozróżniają osobę i
graną przez nią rolę.
Jak rozpoznać ryzyko i
jak pomagać?
W okresie przedszkolnym dziecko
często podejmuje się działań, z
którymi nie jest w stanie samo sobie
poradzić, stwarzając tym samym
zagrożenie rozwoju,a niekiedy nawet
zdrowia i życia.
Tendencja do działania po
linii najmniejszego oporu, a
sytuacja społeczna dziecka
Dziecko dąży do zaspokojenia swoich
potrzeb najprostszym sposobem, który
zapewni mu maksimum satysfakcji. Jeśli
pragnienia dziecka bądą zaspokajane w
sposób nieograniczony nie zajdzie
proces uspołeczniania dziecięcych
pragnień. Dorosły dla dziecka powinien
stać się źródłem ograniczeń, nakazów i
zakazów. Niebezpieczeństwem tego
okresu może być wytworzenie wrogiego
nastawiania dziecka do rodziców.
Negatywny stosunek dziecka
do propozycji rodziców
Bunt przeciwko rodzicom może
prowadzić do zagrożenia procesu
uspołeczniania się dziecka. Dziecko
może także przejawiać negację
osoby rodzica, wtedy negatywne
uczucia rodzica wywołują poczucie
satysfakcji u dziecka.