Polityka i strategia ochrony 

i obrony narodowej



Jest to kierunek i zakres działania, który 
państwo zamierza przyjąć w długim 
terminie, aby osiągnąć swoje cele i zyskać 
przewagę polityczną. Strategia ma na celu 
zaadoptowanie państwa i jego działań do 
zmian zachodzących w jego środowisku 
polityczno i militarnym oraz naukowym w 
taki sposób, aby zapewnić mu długotrwałe 
przetrwanie i rozwój.

Strategia



Obejmuje szeroki wachlarz sytuacji, w 
których ludzie kierujący się odmiennymi 
interesami działają wspólnie dla osiągnięcia 
celów, które ich łączą, i konkurują ze sobą, 
gdy cele są sprzeczne

Polityka



Strategia obrony narodowej jest częścią 
składową nadrzędnej strategii 
bezpieczeństwa narodowego, obejmującą 
obszar wyboru, przygotowania i 
wykorzystania środków, zapewniających 
skuteczną ochronę i obronę przed 
zagrożeniami bezpieczeństwa narodowego – 
militarnymi i niemilitarnymi, wewnętrznymi i 
zewnętrznymi. Strategia jest synonimem 
każdego planowanego długofalowego 
działania.

Strategia obrony 
narodowej



Zmiany społeczne, uprzemysłowienie, 
degradacja środowiska naturalnego 
spowodowały, że w powszechnej 
świadomości ludzkości obecnie zagrożenia 
niemilitarne są równe skutkom wojny, a 
współcześnie bezpieczeństwo narodowe, 
obrona narodowa obejmują w coraz 
większym stopniu, oprócz siły militarnej, 
zdolności ochrony i ratownictwa ludności, 
substancji materialnej i środowiska przed 
zagrożeniami niemilitarnymi.



Współczesna strategia obrony narodowej – to 
część realizacyjna strategii bezpieczeństwa 
narodowego obejmująca wybór, przygotowanie i 
wykorzystanie oraz zespolenie cywilnych i 
wojskowych środków oraz metod w celu 
skutecznego zapobiegania zagrożeniom 
(odstraszania), ochrony i obrony interesów 
narodowych przed istniejącymi i potencjalnymi 
zagrożeniami – militarnymi i niemilitarnymi, 
wewnętrznymi i zewnętrznymi – bezpieczeństwa 
narodowego Polski, członka wspólnoty obronnej 
NATO.

Współczesna strategia obrony 
narodowej



Istota takiej strategii zawiera się w wyborze 
właściwych i koniecznych, posiadanych 
przez Polskę, cywilnych oraz wojskowych 
środków i metod ochrony i obrony, 
odpowiednich do współczesnych 
uwarunkowań i zagrożeń bezpieczeństwa 
narodowego oraz bezpieczeństwa wspólnoty 
obronnej NATO

Istota strategii obrony 
narodowej



Głównym celem polityki obrony narodowej, 
wynikającym z podstawowej funkcji państwa oraz 
ustaleń Konstytucji RP jest zapewnienie 
skutecznej ochrony i obrony wartości oraz 
interesów narodowych przed istniejącymi i 
potencjalnymi zagrożeniami bezpieczeństwa 
narodowego, militarnymi i niemilitarnymi, 
wewnętrznymi i zewnętrznymi. Równocześnie 
przed strategią obrony narodowej stoi zadanie 
współudziału Polski w realizacji głównego celu 
wspólnoty obronnej NATO, zawartego w Traktacie 
Północnoatlantyckim:

Cele polityki obrony 
narodowej

„zdecydowanie 

ochraniać wolność, 

wspólne 

dziedzictwo i 

cywilizację swych 

narodów, oparte na 

zasadach 

demokracji, 

wolności jednostki i 

praworządności”.

     Wykorzystanie i przeniesienie wiedzy 

strategicznej w sferę praktyki – czyli 
formułowanie strategii obrony narodowej 
wyraża się w doborze, dyrektyw działania 
skutecznego, stanowiącego kościec 
prakseologii. Z ogółu dyrektyw (zaleceń, 
wskazań) można wyróżnić jednak imperatywy 
(nakazy), których przestrzeganie jest 
warunkiem koniecznym do osiągnięcia celów 
obrony narodowej.

Imperatywy i podstawowe dyrektywy strategii 
obrony narodowej



Zapewnienie RP niepokonalności



Rozbicie (zniweczenie) strategii 
potencjalnych agresorów



Przygotowanie zawczasu i utrzymanie w 
gotowości obronnej cywilnych i wojskowych 
środków obrony narodowej.



Pełne wykorzystanie i przygotowanie atutów 
(korzyści) strategicznych obrony własnego 
terytorium. 

Imperatywy strategii obrony narodowej



Powszechność obrony narodowej



Odpowiedzialność narodowa



Włączenie i dostosowanie narodowej 
organizacji obrony wspólnej NATO i UE



Wsparcie wojskowe dla władz i 
społeczeństwa



Wsparcie cywilne dla operacji wojskowych



Współpraca cywilno – wojskowa



Otwarta ogólnonarodowa debata

Podstawowe dyrektywy 
strategii obrony narodowej

    Społeczeństwo polskie – jego świadomość 

narodowa, patriotyzm, postawa 

obywatelska i przygotowanie obronne.



Nie lekceważąc rangi środków materialnych i 
nowoczesnej techniki, należy jednoznacznie 
stwierdzić, że najpotężniejszym, 
niezastępowalnym i najbardziej twórczym 
źródłem i elementem siły obronnej Polski jako 
suwerennego i demokratycznego państwa 
narodowego, członka wspólnoty obronnej NATO, 
jest nasze społeczeństwo.

Podstawowe środki strategii 
obrony narodowej

Przygotowanie organów władzy 

rządowej i samorządowej do 

kierowania obroną narodową, w tym do 

zarządzania w sytuacjach kryzysowych



Przygotowanie i wykorzystanie do ochrony i 

obrony narodowej całego potencjału 

obronnego, zarówno cywilnego, jak i 

wojskowego wymaga wysokich kwalifikacji i 

sprawności organów władzy rządowej i 

samorządowej w kierowaniu ochroną i 

obroną narodową na wszystkich szczeblach 

organizacji państwa

Obronny system wojskowy



Właściwy i konieczny do zapewnienia 

trwałego  i skutecznego odstraszania oraz 

obrony Polski i jednocześnie realizacji zadań 

obrony wspólnej NATO, a także do 

niezwłocznego wsparcia władz i 

społeczeństwa w sytuacjach szczególnych 

zagrożeń i potrzeb jest obronny system 

wojskowy składający się z dwóch, ściśle 

współpracujących ze sobą, elementów:

-wojsk operacyjnych

-obrony terytorialnej

Działania nieregularne w masowej skali



Jest to najpotężniejszy środek odstraszania i obrony 

państwa zapewniający Polsce wiarygodną 

niepokonaność. Działania nieregularne to 

współczesna nazwa tradycyjnej formy walki zbrojnej 

– wojny podjazdowej, szarpanej, urywczej. Istota tej 

formy walki zbrojnej, prowadzonej głównie przez 

wojska terytorialnej przy wsparciu społeczeństwa, 

sprowadza się do unikania czołowego frontalnego 

starcia z przeważającymi siłami agresora i 

atakowania z zaskoczenia z wykorzystaniem walorów 

obronnych własnego terytorium, słabych sił, 

elementów logistyki i dowodzenia aż do 

ostatecznego zniszczenia albo wyparcia agresora z 

terytorium Polski.

    Siły Policji, Straży Granicznej i Agencji 

Bezpieczeństwa Wewnętrznego



Sprostanie wciąż wzrastającej skali 

zagrożeń niemilitarnych bezpieczeństwa 

narodowego wymaga dalszego wzrostu sił i 

sprawności policji, SG i ABW dla 

skutecznego zapewnienia bezpieczeństwa i 

porządku publicznego, ochrony granic 

państwowych oraz ochrony porządku 

konstytucyjnego we współdziałaniu z siłami 

zbrojnymi i przy coraz większym wsparciu i 

poparciu społecznym.

  Ochrona ludności i ratownictwo



Przygotowanie powszechnej i skutecznej 

ochrony ludności w miejscu zamieszkania, 
zakładach pracy i szkołach oraz miejscach 

publicznych jest jednym z największych 

potrzeb i wyzwań obrony narodowej z uwagi 

na olbrzymi dystans, jaki dzieli Polskę od 

organizacji ochrony ludności w innych 

państwach NATO i UE, a także ze względu 

na konieczność gotowości do codziennego 

sprostania zagrożeniom niemilitarnymi o 

skutkach równie groźnych jak wojny.

Przygotowanie Polski do funkcji państwa 

– gospodarza (HNS)



Osiągnięcie przez Polskę zdolności do 
przyjęcia i wszechstronnego zabezpieczenia 
sił wzmocnienia NATO lub ich tranzytu przez 
nasze terytorium, a także do wysłania 
polskich wojsk do operacji poza granicami 
stanowi jedno z największych wyzwań 
stojących przed polską państwowością.



Dziękujemy za 

Uwagę ;)