background image

Szanse i potrzeby edukacji 

międzykulturowej wobec 

mniejszości narodowych 

i etnicznych w Polsce

Szanse i potrzeby edukacji 

międzykulturowej wobec 

mniejszości narodowych 

i etnicznych w Polsce

background image

Podejścia do mniejszości

Podejścia do mniejszości

• historyczno-prawne (więź, integracja, 

historia, prawo, język, religia, 
pochodzenie itp.)

• socjologiczno-psychologiczne (wola 

bycia mniejszością, świadomość 
symboli i wartości, poczucie więzi z 
określoną grupą itp.)

• historyczno-prawne (więź, integracja, 

historia, prawo, język, religia, 
pochodzenie itp.)

• socjologiczno-psychologiczne (wola 

bycia mniejszością, świadomość 
symboli i wartości, poczucie więzi z 
określoną grupą itp.)

background image

Co się bierze pod uwagę przy 

określaniu mniejszości i grup 

etnicznych

Co się bierze pod uwagę przy 

określaniu mniejszości i grup 

etnicznych

• skupiska i ich genezę
• strukturę społeczną
• życie polityczne
• szkolnictwo
• życie gospodarcze
• prasę
• wyznanie
• stosunki z państwem
• politykę wobec mniejszości
• udział w pracach polskiego parlamentu

• skupiska i ich genezę
• strukturę społeczną
• życie polityczne
• szkolnictwo
• życie gospodarcze
• prasę
• wyznanie
• stosunki z państwem
• politykę wobec mniejszości
• udział w pracach polskiego parlamentu

background image

Ustawa o mniejszościach narodowych 

i etnicznych i języku regionalnym (6 stycznia 

2005 roku) (E) 

Ustawa o mniejszościach narodowych 

i etnicznych i języku regionalnym (6 stycznia 

2005 roku) 

(E) 

Wg art. 2 pkt 1 mniejszością narodową jest grupa obywateli, 
która spełnia następujące warunki: 

• jest mniej liczebna od pozostałej części ludności 

Rzeczypospolitej Polskiej

• w sposób istotny odróżnia się od pozostałych obywateli 

językiem, kulturą lub tradycją

• dąży do zachowania swojego języka, kultury lub tradycji
• ma świadomość własnej historycznej wspólnoty narodowej 

i jest ukierunkowana na jej wyrażanie i ochronę

• jej przodkowie zamieszkiwali obecne terytorium 

Rzeczypospolitej Polskiej od co najmniej 100 lat

• utożsamia się z narodem zorganizowanym we własnym 

państwie (w przeciwieństwie do mniejszości etnicznej)

Wg art. 2 pkt 1 mniejszością narodową jest grupa obywateli, 
która spełnia następujące warunki: 

• jest mniej liczebna od pozostałej części ludności 

Rzeczypospolitej Polskiej

• w sposób istotny odróżnia się od pozostałych obywateli 

językiem, kulturą lub tradycją

• dąży do zachowania swojego języka, kultury lub tradycji
• ma świadomość własnej historycznej wspólnoty narodowej 

i jest ukierunkowana na jej wyrażanie i ochronę

• jej przodkowie zamieszkiwali obecne terytorium 

Rzeczypospolitej Polskiej od co najmniej 100 lat

• utożsamia się z narodem zorganizowanym we własnym 

państwie (w przeciwieństwie do mniejszości etnicznej)

background image

Mniejszości narodowe i etniczne w Polsce (2011) 

Łącznie: około 842 tys.(narodowość polska i niepolska) 

oraz 562 tys. (narodowość niepolska)/38 511 824 tys.

Mniejszości narodowe i etniczne w Polsce (2011) 

Łącznie: około 842 tys.(narodowość polska i niepolska) 

oraz 562 tys. (narodowość niepolska)/38 511 824 tys.

Mniejszości narodowe 

(szacunkowa liczebność w tys.)

Mniejszości narodowe 

(szacunkowa liczebność w tys.)

• Białorusini – 47
• Czesi – 3
• Litwini – 8
• Niemcy – 148
• Ormianie – 4
• Słowacy – 3
• Rosjanie – 13
• Ukraińcy – 51
• Żydzi – 8
• Francuzi (8), Anglicy (10) 

Amerykanie (12), Hiszpanie (4), 
Holendrzy (4), Grecy (4), Włosi 
(9), Wietnamczycy (4) i inne

• Białorusini – 47
• Czesi – 3
• Litwini – 8
• Niemcy – 148
• Ormianie – 4
• Słowacy – 3
• Rosjanie – 13
• Ukraińcy – 51
• Żydzi – 8
• Francuzi (8), Anglicy (10) 

Amerykanie (12), Hiszpanie (4), 
Holendrzy (4), Grecy (4), Włosi 
(9), Wietnamczycy (4) i inne

Mniejszości etniczne 

(szacunkowa liczebność w tys.)

Mniejszości etniczne 

(szacunkowa liczebność w tys.)

• Karaimi – 0,2 (2002)
• Łemkowie – 11
• Romowie – 17
• Tatarzy – 5 (2002)

Grupy etniczne

 

(szacunkowa liczebność w 
tys.)

• Kaszubi – 233
• Ślązacy – 847

• Karaimi – 0,2 (2002)
• Łemkowie – 11
• Romowie – 17
• Tatarzy – 5 (2002)

Grupy etniczne

 

(szacunkowa liczebność w 
tys.)

• Kaszubi – 233
• Ślązacy – 847

background image

Najważniejsze dokumenty/ustalenia 

leżące u podstaw edukacji mniejszości

Najważniejsze dokumenty/ustalenia 

leżące u podstaw edukacji mniejszości

• Międzynarodowa Umowa o Prawach Obywatelskich i 

Politycznych ONZ (używanie języka regionalnego lub 
mniejszościowego – jako niezbywalne prawo)

• Konwencja Rady Europy o Ochronie Praw 

i Podstawowych Wolności Człowieka

• Konwencja Praw Dziecka
• Konwencja Przeciwko Dyskryminacji 

w Dziedzinie Oświaty UNESCO

• Konwencja Ramowa Rady Europy o ochronie mniejszości 

narodowych (podpisana w 1995 r., ratyfikowana w 2000 r.)

• Europejska Karta Języków Regionalnych 

i Mniejszościowych (2003 r.) – ochrona tych języków jako 
wartości wzbogacającej tradycję europejską

• Międzynarodowa Umowa o Prawach Obywatelskich i 

Politycznych ONZ (używanie języka regionalnego lub 
mniejszościowego – jako niezbywalne prawo)

• Konwencja Rady Europy o Ochronie Praw 

i Podstawowych Wolności Człowieka

• Konwencja Praw Dziecka
• Konwencja Przeciwko Dyskryminacji 

w Dziedzinie Oświaty UNESCO

• Konwencja Ramowa Rady Europy o ochronie mniejszości 

narodowych (podpisana w 1995 r., ratyfikowana w 2000 r.)

• Europejska Karta Języków Regionalnych 

i Mniejszościowych (2003 r.) – ochrona tych języków jako 
wartości wzbogacającej tradycję europejską

background image

Rozporządzenie MENiS z 3 grudnia 

2002 r. (E)

Rozporządzenie MENiS z 3 grudnia 

2002 r. 

(E)

Kształcenie dzieci i młodzieży należących do 
mniejszości narodowych lub grup etnicznych 
występuje w szkołach i oddziałach:

• z ojczystym językiem nauczania (dominuje 

język mniejszości poza j. polskim, historią i 
geografią)

• dwujęzycznych 
• z dodatkową nauką języka ojczystego 

(wszystko w j. polskim + język określonej 
mniejszości)

Kształcenie dzieci i młodzieży należących do 
mniejszości narodowych lub grup etnicznych 
występuje w szkołach i oddziałach:

• z ojczystym językiem nauczania (dominuje 

język mniejszości poza j. polskim, historią i 
geografią)

• dwujęzycznych 
• z dodatkową nauką języka ojczystego 

(wszystko w j. polskim + język określonej 
mniejszości)

background image

Edukacja mniejszości narodowych 

i etnicznych w Polsce (E)

Edukacja mniejszości narodowych 

i etnicznych w Polsce 

(E)

• obserwowany jest wzrost liczby szkół i placówek: ze 

127 w 1990 roku [6 tys. uczniów] do 774 
w 2005 roku [50 tys. uczniów]

• przeważają szkoły z dodatkową nauką języka 

ojczystego (niemieckiego, potem ukraińskiego)

• występuje brak wystarczającej ilości szkół 

dwujęzycznych

• w wielu szkołach ma miejsce nauka własnego języka 

(danej mniejszości etnicznej), poznawanie historii 
i kultury własnej grupy (Kaszubi, mniejszość grecka)

• w ostatnich latach – udostępnianie mniejszościom 

szkolnictwa wyższego

• obserwowany jest wzrost liczby szkół i placówek: ze 

127 w 1990 roku [6 tys. uczniów] do 774 
w 2005 roku [50 tys. uczniów]

• przeważają szkoły z dodatkową nauką języka 

ojczystego (niemieckiego, potem ukraińskiego)

• występuje brak wystarczającej ilości szkół 

dwujęzycznych

• w wielu szkołach ma miejsce nauka własnego języka 

(danej mniejszości etnicznej), poznawanie historii 
i kultury własnej grupy (Kaszubi, mniejszość grecka)

• w ostatnich latach – udostępnianie mniejszościom 

szkolnictwa wyższego

background image

Literatura

Literatura

Proszę zajrzeć do książki J. Nikitorowicza, 
Edukacja regionalna i międzykulturowa 
(Warszawa 2009) 
i doczytać o:

 - funkcjonowaniu mniejszości narodowych 

i etnicznych w Polsce, s. 161-164,

 - edukacji szkolnej dzieci i młodzieży z 

mniejszości narodowych i etnicznych, s. 
165-173.

Proszę zajrzeć do książki J. Nikitorowicza, 
Edukacja regionalna i międzykulturowa 
(Warszawa 2009) 
i doczytać o:

 - funkcjonowaniu mniejszości narodowych 

i etnicznych w Polsce, s. 161-164,

 - edukacji szkolnej dzieci i młodzieży z 

mniejszości narodowych i etnicznych, s. 
165-173.

background image

Współpraca szkoły oraz 

rodziny 

i środowiska lokalnego 

dziecka 

w kontekście edukacji 

międzykulturowej – 

partnerstwo edukacyjne 

Współpraca szkoły oraz 

rodziny 

i środowiska lokalnego 

dziecka 

w kontekście edukacji 

międzykulturowej – 

partnerstwo edukacyjne 

background image

Współpraca szkoły i domu rodzinnego 

w kontekście edukacji 

międzykulturowej 

(E) 

Współpraca szkoły i domu rodzinnego 

w kontekście edukacji 

międzykulturowej 

(E) 

• spotkanie z rodzicami w celu ustalenia warunków 

współpracy oraz terminów wspólnych zajęć, 
spotkań

• zapoznanie rodziców z celami, metodami edukacji 

międzykulturowej oraz treściami programowymi 
dotyczącymi międzykulturowości, dziedzictwa 
kulturowego, rodziny oraz najbliższych osób

• akceptacja programu przez rodziców (często 

pojawia się problem wyznania)

• pomoc w organizacji spotkań z osobami 

znaczącymi dla kultury lub gośćmi z zagranicy

• spotkanie z rodzicami w celu ustalenia warunków 

współpracy oraz terminów wspólnych zajęć, 
spotkań

• zapoznanie rodziców z celami, metodami edukacji 

międzykulturowej oraz treściami programowymi 
dotyczącymi międzykulturowości, dziedzictwa 
kulturowego, rodziny oraz najbliższych osób

• akceptacja programu przez rodziców (często 

pojawia się problem wyznania)

• pomoc w organizacji spotkań z osobami 

znaczącymi dla kultury lub gośćmi z zagranicy

background image

Współpraca szkoły i domu rodzinnego w kontekście 

edukacji międzykulturowej (regionalnej)

(E) 

Współpraca szkoły i domu rodzinnego w kontekście 

edukacji międzykulturowej (regionalnej)

(E) 

• opowiadanie o rodzinie, o korzeniach 

ilustrowane nagraniem wypowiedzi 
rodziców lub dziadków lub też z udziałem 
rodziców, dziadków podczas prezentacji

• pomoc rodziców i dziadków w 

przygotowaniu „drzewek rodzinnych”, 
szkolnych uroczystości, gazetek, wystaw, 
„wieczorów korzeni”, poczęstunków itp.

• opowiadanie o rodzinie, o korzeniach 

ilustrowane nagraniem wypowiedzi 
rodziców lub dziadków lub też z udziałem 
rodziców, dziadków podczas prezentacji

• pomoc rodziców i dziadków w 

przygotowaniu „drzewek rodzinnych”, 
szkolnych uroczystości, gazetek, wystaw, 
„wieczorów korzeni”, poczęstunków itp.

background image

Współpraca szkoły i domu rodzinnego w 

kontekście edukacji międzykulturowej – 

partnerstwo edukacyjne

Współpraca szkoły i domu rodzinnego w 

kontekście edukacji międzykulturowej – 

partnerstwo edukacyjne

Partnerstwo - z łac. pars – część [większej całości]

Partner – osoba przyczyniająca się do powstania 
pewnej całości (będąca jednocześnie elementem 
tej całości)

Partnerstwo edukacyjne – rodzaj „spółki”, relacji, 
stosunków społecznych, które rodzą się na styku 
mikrosystemów – rodziny, szkoły, gminy, 
środowiska lokalnego etc.

Partnerstwo - z łac. pars – część [większej całości]

Partner – osoba przyczyniająca się do powstania 
pewnej całości (będąca jednocześnie elementem 
tej całości)

Partnerstwo edukacyjne – rodzaj „spółki”, relacji, 
stosunków społecznych, które rodzą się na styku 
mikrosystemów – rodziny, szkoły, gminy, 
środowiska lokalnego etc.

background image

Współpraca szkoły i domu rodzinnego w 

aspekcie edukacji międzykulturowej – 

partnerstwo edukacyjne (E)

Współpraca szkoły i domu rodzinnego w 

aspekcie edukacji międzykulturowej – 

partnerstwo edukacyjne 

(E)

Warunki zaistnienia partnerstwa 

edukacyjnego:

• muszą być przynajmniej dwie osoby
• akceptacja drugiej osoby/grupy
• wzajemne zaufanie partnerów
• sfera wspólnych celów i wartości
• wymiana dóbr (życzliwość, pomoc, 

rada, wzajemne dzielenie sukcesów i 
porażek)

Warunki zaistnienia partnerstwa 

edukacyjnego:

• muszą być przynajmniej dwie osoby
• akceptacja drugiej osoby/grupy
• wzajemne zaufanie partnerów
• sfera wspólnych celów i wartości
• wymiana dóbr (życzliwość, pomoc, 

rada, wzajemne dzielenie sukcesów i 
porażek)

background image

Edukacja międzykulturowa jako 

część animacji społeczno-kulturalnej

Edukacja międzykulturowa jako 

część animacji społeczno-kulturalnej

Animacja to proces wychowawczy, 
który wyzwala twórczą aktywność 
podmiotu, powoduje rozwój 
komunikowania społecznego, jest 
metodą integracji 
i partycypacji społecznej, reagowania 
na patologie, ożywianie aktywności 
jednostek 
i grup

Animacja to proces wychowawczy, 
który wyzwala twórczą aktywność 
podmiotu, powoduje rozwój 
komunikowania społecznego, jest 
metodą integracji 
i partycypacji społecznej, reagowania 
na patologie, ożywianie aktywności 
jednostek 
i grup

background image

Koncepcje animacji kulturalnej 

(C. van Enckewort)

Koncepcje animacji kulturalnej 

(C. van Enckewort)

• wspólnotowa (wiąże lokalne 

środowisko z ofertą edukacyjną szkoły)

• partycypacyjna (jako ruch społeczny, 

domy kultury)

• emancypacyjna (niekiedy określana 

jako „dzika”, kontestatorska, teorie 
krytyczne) 

• instrumentalna (jako instrument 

dochodzenia do władzy, kształtowanie 
demokracji kulturalnej)

• wspólnotowa (wiąże lokalne 

środowisko z ofertą edukacyjną szkoły)

• partycypacyjna (jako ruch społeczny, 

domy kultury)

• emancypacyjna (niekiedy określana 

jako „dzika”, kontestatorska, teorie 
krytyczne) 

• instrumentalna (jako instrument 

dochodzenia do władzy, kształtowanie 
demokracji kulturalnej)

background image

Edukacja międzykulturowa jako część 

animacji społeczno-kulturalnej (E)

Edukacja międzykulturowa jako część 

animacji społeczno-kulturalnej 

(E)

Implikuje trzy ściśle ze sobą powiązane 
procesy:

• odkrywania (tworzenie warunków, 

uświadamianie potrzeb, pragnień, 
styczność z dziełami i ich twórcami)

• tworzenia związków (kształtowanie 

kontaktów między partnerami, niekiedy - 
między dziełami i ludźmi, akceptacja, 
rozumienie)

• twórczości (kreacja, ekspresja, inicjatywa)

Implikuje trzy ściśle ze sobą powiązane 
procesy:

• odkrywania (tworzenie warunków, 

uświadamianie potrzeb, pragnień, 
styczność z dziełami i ich twórcami)

• tworzenia związków (kształtowanie 

kontaktów między partnerami, niekiedy - 
między dziełami i ludźmi, akceptacja, 
rozumienie)

• twórczości (kreacja, ekspresja, inicjatywa)

background image

Edukacja międzykulturowa jako 

część animacji społeczno-kulturalnej

Edukacja międzykulturowa jako 

część animacji społeczno-kulturalnej

Tworzenie projektów realizowanych w 

określonym:

• miejscu (np. szkoła, środowisko lokalne)
• czasie (np. zajęcia, nauczanie zintegrowane, 

zajęcia pozalekcyjne)

• dla określonej grupy ludzi (np. dzieci, 

młodzież, dorośli)

Wrażliwość na kwestie horyzontalne: zasada 
równych szans, innowacje, wartość dodana etc.

Tworzenie projektów realizowanych w 

określonym:

• miejscu (np. szkoła, środowisko lokalne)
• czasie (np. zajęcia, nauczanie zintegrowane, 

zajęcia pozalekcyjne)

• dla określonej grupy ludzi (np. dzieci, 

młodzież, dorośli)

Wrażliwość na kwestie horyzontalne: zasada 
równych szans, innowacje, wartość dodana etc.

background image

Etapy powstawania projektu 

(animacyjnego, 

międzykulturowego) (E)

Etapy powstawania projektu 

(animacyjnego, 

międzykulturowego) 

(E)

1. Diagnoza potrzeb danego środowiska
2. Sformułowanie problemu
3. Wskazanie możliwych rozwiązań 

problemu

4. Ocena zaproponowanych rozwiązań
5. Wybór najlepszego rozwiązania
6. Ocena przyjętego rozwiązania

1. Diagnoza potrzeb danego środowiska
2. Sformułowanie problemu
3. Wskazanie możliwych rozwiązań 

problemu

4. Ocena zaproponowanych rozwiązań
5. Wybór najlepszego rozwiązania
6. Ocena przyjętego rozwiązania

background image

Edukacja międzykulturowa jako 

część animacji społeczno-kulturalnej

Edukacja międzykulturowa jako 

część animacji społeczno-kulturalnej

Najczęściej powstają projekty na temat:

• Tolerancji
• Praw Człowieka
• Stosunku do mniejszości narodowych 

i etnicznych (mini-raporty)

Więcej w: P. P. Grzybowski, Edukacja europejska – od 
wielokulturowości do międzykulturowości
, Impuls, 
Kraków 2007; Animacja współpracy środowiskowej
red. M. Mendel, Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2007.

Najczęściej powstają projekty na temat:

• Tolerancji
• Praw Człowieka
• Stosunku do mniejszości narodowych 

i etnicznych (mini-raporty)

Więcej w: P. P. Grzybowski, Edukacja europejska – od 
wielokulturowości do międzykulturowości
, Impuls, 
Kraków 2007; Animacja współpracy środowiskowej
red. M. Mendel, Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2007.


Document Outline