background image

Szwajcari

a

background image

Szwajcaria

 to państwo w Europie Zachodniej. 

Jest jednym z niewielu państw, w których 
obowiązuje demokracja bezpośrednia. 
Szwajcaria jest od wielu lat państwem 
neutralnym. Do Narodów Zjednoczonych 
przystąpiła dopiero w 2002 r. po przegłosowaniu 
tej decyzji w referendum. Szwajcaria to 
parlamentarna republika związkowa.

Powierzchnia kraju wynosi 41 285 km2
Ludność 7,2 mln, 174osoby/km2
Języki urzędowe - niemiecki, francuski, włoski, 
retoromański
Stolica kraju - Berno

zasady ustrojowe 

background image

Szwajcaria to przede wszystkim kraj 
alpejski. Obszary górskie zajmują 60 % 
powierzchni tego kraju. Położona 
pomiędzy Alpami a Jurą Wyżyna 
Szwajcarska ciągnie się pasmem od 
jeziora Genewskiego w części południowo 
- zachodniej, do Jeziora Bodeńskiego na 
północnym wschodzie. Kraj jest bardzo 
wysoko rozwinięty, jeden z najbogatszych 
w świecie. Długotrwała neutralność i 
zasada nienaruszalności tajemnicy 
bankowej sprawiły, że Szwajcaria stała się 
finansowym centrum Europy i świata.

background image

Ewolucja ustroju politycznego – tradycje 
związkowe

W XVI wieku, Konfederacja Szwajcarska składała się 
z 13. niezależnych państewek, protoplastów 
obecnych kantonów. Formalnie biorąc stanowiły one 
część Rzeszy Niemieckiej i były nazywane przez 
administrację Rzeszy kantonami. Były one dzielone 
na kantony "leśne" i kantony "miejskie". Kantony te 
uzyskały praktyczną niezależność po wspólnym 
pokonaniu cesarza Niemiec Maksymiliana w 1499 r. 
W sześciu "leśnych" kantonach funkcjonowała 
demokracja bezpośrednia, polegająca na 
podejmowaniu wszelkich wspólnych decyzji na 
wiecach kantonalnych. Siedem kantonów 
"miejskich" było zarządzanych formalnie przez rady 
miast, które były kontrolowane przez oligarchiczne 
układy tworzone przez najbogatszych kupców i 
rzemieślników.

background image

Obecna Konfederacja Szwajcarska składa się 26 
odrębnych organizmów państwowych - kantonów. 
Trzy z nich podzielone są na dwa półkantony. Pół 
kantony podobnie jak kantony mają dużą autonomię 
i posiadają własne instytucje. Każdy kanton jest w 
dużej mierze autonomiczny, posiada swoją 
konstytucję parlament i rząd, a także posiada 
suwerenność w sprawie finansów i ma prawo 
ustanawiania swoich podatków. Decyzję co do 
wysokości podatków podejmuje społeczeństwo 
podczas referendum. Kantony mają prawo 
stanowienia własnych praw odnośnie wszystkich 
spraw, które nie zostały uregulowane na szczeblu 
federalnym. Jeśli prawo w kantonie jest sprzeczne z 
federalnym moc obowiązuje tam prawo federalne. 
Oprócz obowiązku przestrzegania własnych praw 
kantony maja obowiązek przestrzegania praw 
federalnych.

background image

Najmniejszy element administracji 
państwowej stanowią gminy. Gminy istniały 
jeszcze zanim powstało państwo i były 
pierwszym członkiem konfederacji 
szwajcarskiej. Później na drodze zakupu lub 
podboju połączone gminy tworzyły kantony. 
Na szczeblu gminnym zachowały jednak 
pewna autonomie, a ich samorządność 
została zagwarantowana przez konstytucję. 
Gminy mogą decydować o większości spraw z 
nimi związanych, takich jak budowanie ulic, 
szkół, pomoc charytatywna, sprawy 
organizacji policji, czy też wyboru nauczycieli. 

background image

W miejscowościach zamieszkałych przez niewielką 
liczbę mieszkańców decyzje w tych sprawach 
podejmowane są na walnych zebraniach 
mieszkańców, na których odbywa się dyskusja i 
głosowanie. (demokracja bezpośrednia) Na terenach 
zamieszkiwanych przez większą ilość osób wybiera 
się rade miejską, której obowiązkiem jest 
przedstawienie ważniejszych decyzji obywatelom, 
którzy mają prawo je zaakceptować bądź odrzucić w 
tajnym głosowaniu.

O wyborze systemu - walne zebranie czy rada miejska 
i głosowanie decyduje organ gminy. Do kompetencji 
gminy należy także ważna decyzja dotycząca 
przyznawania obywatelstwa cudzoziemcom. W 
Szwajcarii każdy obywatel Szwajcarii jest obywatelem 
gminy i nie może utracić tego prawa. Ma również 
prawo być obywatelem dwóch gmin naraz.

background image

Konstytucja 

Konstytucja szwajcarska uchwalono 18 grudnia 1998 
roku. 18 kwietnia 1999 roku jej dokument poddano pod 
referendum i wprowadzono ją w życie 1 stycznia 2000 
roku. Historia konstytucji jest w Szwajcarii bardzo duża, 
poprzednia konstytucja była najstarszą w Europie, a 
wprowadzono ją w życie w 1848 roku. Prawo 
konstytucyjne jest w Szwajcarii bardzo "sztywne". 
oznacza to, że jej zmiana jest bardzo trudna, trudniejsza 
niż zmiana ustawy zwykłej. Ponadto istnieje prawo 
mówiące o tym, że nie można do konstytucji 
wprowadzać poprawek, można ja zmienić tylko w 
całości.
Dzięki prawu konstytucyjnemu i narzędziom jakimi są 
referenda i inicjatywy naród szwajcarski jest 
prawdziwym suwerenem i posiada prawo głosu w 
każdej ważnej sprawie. Począwszy od spraw na 
poziomie gminnym aż po możliwość zabrania głosu na 
temat zmian w konstytucji na poziomie federacyjnym.

background image

Władzę ustawodawczą sprawuje Zgromadzenie 
Federalne czyli szwajcarski parlament 
składające się z dwóch izb:

Izba niższa - Rada Narodowa liczy 200 członków. Każdy z 
kantonów może mieć w niej taką liczbę deputowanych, w 
zależności od liczby jego mieszkańców (1 poseł przypada na 22 
000 mieszkańców). Wybory do Rady odbywają się raz na cztery 
lata. Radę Narodowa można nazywać także Izba Ludowa, gdyż 
jest ona reprezentantem całego społeczeństwa. Wybory do Rady 
Narodowej odbywają się w ordynacji bezpośredniej.

Izba wyższa- Rada Kantonów jest reprezentantem 
poszczególnych kantonów. Ma w niej miejsce 46 deputowanych, 
przypada po dwóch z każdego kantonu. Wybierani są na okres od 
1 do 4 lat (w zależności od kantonu) przez zgromadzenie 
ustawodawcze kantonów. Pół kantony mają prawo wystawić tylko 
jednego kandydata. Obydwie izby parlamentu posiadają takie 
same prawa. Każda z ustaw musi zostać przyjęta przez jedną i 
drugą izbę. Do zadań Rady należy wybieranie członków rządu 
szwajcarskiego do Rady Związkowej. Zgromadzenie Federalne ma 
niezwykle szerokie uprawnienia.

background image

Wyróżnia się szereg funkcji Zgromadzeni 
Federalnego. Najważniejsze to:

Funkcja ustawodawcza - może dokonywać 
zmian w konstytucji

Funkcja elekcyjna wybiera rząd - tzw. Radę 
Federalną, prezydenta i wiceprezydenta, Kanclerza 
Federalnego, przewodniczącego i 
wiceprzewodniczącego Trybunału Federalnego oraz 
generała (stojącego na czele armii),

Funkcja kierownicza - kieruje pracami rządu

Funkcja kontrolna - jego zadaniem jest 
sprawowanie nadzoru nad rządem, nad stosunkami 
z zagranicą, kontrola nad sprawami finansowymi 
państwa, jeśli to konieczne do jego zadań należy 
także formowanie parlamentarnych komisji 
śledczych,

Funkcja sądowa - w kompetencji Zgromadzenia 
Federalnego jest rozstrzyganie sporów 
kompetencyjnych o ważności inicjatywy ludowej, a 
także może udzielać łaski osobom skazanym.

background image

Każdą z dwóch izb Zgromadzenia 
Federalnego kieruje przewodniczący, 
który sprawuje swój urząd przez okres 
1 roku, po tym czasie, nie ma on prawa 
powtórnego wyboru. 
Przewodniczącemu pomagają dwie 
osoby na stanowiskach 
wiceprzewodniczących. Do zadań 
przewodniczącego każdej z izb należy 
kierowanie pracami izby. Jeżeli 
głosowanie kończy się równością 
głosów głos przewodniczącego jest 
rozstrzygający.

background image

Władza wykonawcza należy do Rady Związkowej. 

Jest to odpowiednik rządu. Rząd liczy 7 osób co jest 
ustawowo zagwarantowane przez konstytucję. Skład 
Rządu wybiera Zgromadzenie Federalne. Istnieje 
zasada iż przedstawicielami rządu muszą być osoby 
pochodzące z różnych kantonów. Ponadto osoby 
zasiadające w rządzie powinny być dla siebie obce w 
sensie pokrewieństwa i powinowactwa. Dodatkowo 
struktura językowa i wyznaniowa Szwajcarii sprawia, 
ze w rządzie zasiadają przedstawiciele głównych grup 
językowych oraz wyznaniowych Szwajcarii. 

background image

Ponadto muszą w rządzie zasiadać 
przedstawiciele pochodzący z trzech 
największych kantonów: Berna, Zurychu i 
Vaud.

Działania szwajcarskiego rządu opierają 
się na zasadzie kolegialności, co wyznacza 
bardzo jasne reguły. Aby jakikolwiek akt 
rządowy mógł wejść w życie musi zostać 
uchwalony na posiedzeniu rządu z 
udziałem wszystkich członków. Najpierw 
musi zostać jednak poddany dyskusji, a 
następnie głosowaniu.

background image

Władza sądownicza należy do Trybunału 
Federalnego
 który ma swoją siedzibę w Lozannie. W 
skład Sądu Federalnego wchodzi 26-28 członków, 
którzy są wybierani przez Zgromadzenie Federalne na 
czas 6 lat.

Do kompetencji sądu są należy rozpatrywanie skarg 
dotyczących takich spraw jak:

-naruszanie praw konstytucyjnych                                   
                                                                         - 
naruszanie autonomii gmin i praw kantonów                   
                                                                       - 
naruszanie umów międzynarodowych i kantonalnych     
                                                                                        
                - rozpatrywanie sporów między Federacją a 
kantonami                                                                        
      - rozpatrywanie sporów pomiędzy kantonami.

 

background image

Aby zachować ład i porządek w pracach rządu, prawo 
konstytucyjne nakazuje powołanie "departamentów 
federalnych" (odpowiedniki ministerstw). Na ich czele stoją 
kierownicy departamentów, a każdy z nich jest jednocześnie 
członkiem Rady Federalnej.
Departamenty:

•spraw zagranicznych,

•spraw wewnętrznych,

•wymiaru sprawiedliwości i policji,

•finansów i ceł,

•gospodarki, komunikacji 

Do Trybunału może zwrócić się każdy kto uzna że jego prawa 
obywatelskie lub publiczne zostały naruszone. Do Trybunału 
składa się także rewizje od wyroków wydanych przez sądy 
niższych instancji. Trybunał nie ma jednak prawa skontrolować 
czy ustawa na poziomie federalnym jest zgodna z prawem 
konstytucyjnym, takie działanie należy do społeczeństwa, 
które decyduje na ten temat w nieobowiązkowym referendum. 
Działania szwajcarskich sądów mają bardzo istotny wpływ na 
rozwój i funkcjonowanie prawa w Szwajcarii.

background image

  System partyjny

W życiu politycznym Szwajcarii największą rolę 
odgrywają trzy duże partie, które są niemal 
takie same. Są to Szwajcarska Partia Radykalno-
Demokratyczna, Chrześcijańsko-Demokratyczna 
Partia Ludowa Szwajcarii i Socjaldemokratyczna 
Partia Szwajcarii. Wybory odbywają się co 4 lata 
i zazwyczaj nie wprowadzają większych zmian w 
stosunku do poprzednich kadencji. Szwajcarskie 
partie nie są bardzo liczne i nie są posiadaczami 
dużych majątków. Zrzeszonych w partii jest 
zaledwie około jednej piątej obywateli.

background image

W Szwajcarii funkcjonuje system wielopartyjny. W 
każdym z kantonów spotyka się inny zestaw działających 
partii a także inne postawy polityczno-programowe w 
obrębie jednej partii.

Po ostatnich wyborach w Szwajcarii w grudniu 2003 r. w 
Radzie Narodowej mandaty zdobyły następujące partie: 
Partia Ludowa - 56, Partia Socjaldemokratyczna - 52, 
Partia Radykalno-Demokratyczna - 40, Chrześcijańsko-
Demokratyczna Partia Ludowa - 27, Partia Zielonych - 14, 
Ewangelicka Partia Ludowa/Unia Federalno-
Demokratyczna - 5, pozostałe 5 mandatów zdobyli 
kandydaci niezrzeszeni. W skład Rady Kantonów 
wchodzą: Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa 
posiadająca 15 mandatów, Partia Radykalno-
Demokratyczna - 14, Partia Socjaldemokratyczna -9 oraz 
Partia Ludowa z 8 miejscami.

background image

System wyborczy

System wyborczy Szwajcarii opiera się nieco na 
podziale administracyjnym państwa. Każdy z 
kantonów jest okręgiem wyborczym, gdzie odbywają 
się wybory do Rady Narodu. W zależności od wielkości 
danego kantonu i liczby jego mieszkańców, może on 
wystawić do wyborów proporcjonalna liczbę 
deputowanych. W Radzie Narodu musi zasiadać 
przynajmniej jeden deputowany z każdego kantonu.
Aby zgłosić obywatela na kandydata, musi się zebrać 
15 osobowa grupa wyborców i zgłosić kandydata w 
rządzie kantonalnym. Prawo do zgłaszania mają też 
oczywiście partie zgłaszające całe listy kandydatów 
ze swojej partii.

background image

Wybory do Rady Kantonów są wyborami 
powszechnymi opartymi o zasadę 
większości. Odbywają się w dwóch turach. W 
pierwszej turze wymagana jest większość 
bezwzględna, w drugiej wystarczająca jest 
większość zwykła.


Document Outline