Formaty plików 

video

Dawidowicz Paweł

AVI (ang. Audio Video Interleave)

AVI (ang. Audio Video Interleave) to kontener danych 

audiowizualnych. Został wprowadzony w roku 1992 przez firmę 
Microsoft .
Format AVI jest specjalną odmianą formatu RIFF. Od formatu RIFF 
zapożyczono sposób zapisywania danych poprzez ich podział na 
części.
Zapisywanie danych umożliwia proces zwany kodowaniem, zaś 
odczyt - dekodowanie. Technologia RIFF wykorzystana w formacie 
AVI daje możliwość kodowania danych nieskompresowanych lub 
poddanych kompresji. Najczęściej stosowane w nim formaty 
kompresji obrazu to Xvid, DivX, Intel Real Time Video, Indeo, 
Cinepak, MJPEG,

MPEG-1

MPEG-1 jest standardem kompresji dźwięku i ruchomych 

obrazów zaproponowanym przez MPEG. Format wideo MPEG-1 
używany jest na Video CD. Jakość obrazu przy zwykłej 
przepustowości VCD jest w przybliżeniu porównywalna do tej 
znanych z kaset VHS. MPEG-1 Audio Layer 3 jest pełną nazwą 
popularnego formatu kompresji dźwięku, MP3.
 

Obraz ma rozdzielczość 352x288 pikseli i FPS 25 klatek na 

sekundę dla PAL, oraz 352x240 pikseli i FPS 30 dla NTSC

MPEG-2

MPEG-2 - grupa standardów stratnej kompresji ruchomych obrazów 
i dźwięku zatwierdzona przez MPEG Od roku 1995 jest 
zatwierdzonym standardem ISO/IEC nr 13818.
MPEG-2 jest standardem ogólnego kodowania ruchomych obrazów i 
związanych z nimi informacji audio. Format ten opisuje połączenie 
metod stratnej kompresji wideo i stratnej kompresji danych audio, 
które umożliwiają przesyłanie sygnału audio-wideo w telewizji 
cyfrowej oraz zapis na nośnikach danych (w szczególności 
optycznych jak DVD i Blu-ray, czy taśmowych jak DV). MPEG-2 jest 
szeroko stosowany jako format cyfrowych sygnałów telewizyjnych, 
które są transmitowane przez TV satelitarną, naziemną oraz 
kablową. Określa on także format filmów i innych programów, które 
są dystrybuowane na DVD i podobnych nośnikach danych. MPEG-2 
powstał z powodu braków i niedociągnięć standardu MPEG-1.

MPEG-4

MPEG4 – oznaczenie grupy standardów kodowania audio i wideo wraz 
z pokrewnymi technologiami.
 

Główne zastosowania MPEG-4 to media strumieniowe w sieci Web, 

dystrybucja CD, wideokonferencje i telewizja.
MPEG-4 przejął wiele elementów standardów MPEG-1, MPEG-2 i 
pokrewnych, dodając nowe możliwości, takie jak (rozszerzona) 
obsługa VRML dla renderowania 3D, zorientowane obiektowo pliki 
złożone (zawierające obiekty audio, wideo i VRML), obsługa 
technologii DRM (zdefiniowanych jako zewnętrzne standardy) 
 

Standard MPEG-4 w różnych wariantach stosowany jest także w 

plikach WMA i WMV systemu Windows Media, w oprogramowaniu 
multimedialnym Apple QuickTime, formacie Nero Digital, lansowanym 
przez producenta znanego programu do nagrywania płyt CD/DVD 
Nero Burning ROM, w plikach wideo zapisywanych przez niektóre 
telefony komórkowe z wbudowanymi kamerami wideo oraz DivX/XviD.

Video Compact Disc 
(VCD)

Video Compact Disc (VCD) to format zapisu cyfrowego strumienia 
audio-wideo na płycie kompaktowej. Format ten jest poprzednikiem 
DVD.
 

Płyta VCD nagrywana jest na zwykłej płycie CD w przynajmniej 

dwóch sesjach. Na pierwszej sesji znajdują się dane sterujące, 
informacje służące do korekcji błędów i czasem inne pliki (np. 
trailery, zdjęcia reklamowe itp.). Na drugiej sesji umieszcza się 
właściwe pliki filmu. Może to być jeden lub więcej plików.

Super Video Compact Disc 
(SVCD)

Super Video Compact Disc (SVCD) jest standardem nagrywania 
płyt bardzo podobnym do VCD, ale o wiele nowszym. Główną różnicą 
między tymi jest jakość obrazu.
Na standardowej płycie (74/80 min) w standardzie SVCD można 
zmieścić od 35 do 60 minut nagrania w dobrej jakości, do 2 ścieżek 
audio (stereo) oraz 4 zestawów napisów do wyboru.

Płyty odtwarzane są na większości odtwarzaczy DVD oraz 

oczywiście w komputerach osobistych wyposażonych w CD-ROM bądź 
DVD-ROM, za pomocą odpowiedniego dekodera. W standardzie SVCD 
można także używać menu oraz rozdziałów, podobnych do tych 
używanych na DVD.

Digital Video Disc

Nazwa DVD powstała jako skrótowiec nieoficjalnej nazwy Digital 
Video Disc.
 

W zamyśle twórców format DVD powstał do cyfrowego zapisu 

materiałów wideo, jednak rosnące zapotrzebowanie przemysłu 
komputerowego na nośniki o większej pojemności sprawiło, że DVD 
stał się formatem uniwersalnym. Dzięki wiązce światła lasera o 
krótszej długości fali możliwe stało się umieszczenie na płytach tej 
samej wielkości co CD większej ilości gęściej upakowanych ścieżek. 

DivX

DivX – stratna metoda kompresji obrazu filmowego, w nowszych 
wersjach zgodna z MPEG-4 część 2, pozwalającą zapisać na zwykłej 
płycie kompaktowej filmy o długości ok. 90 min i jakości niewiele 
ustępującej DVD-Video. 
 

Pierwotnie pod nazwą "DivX ;-)" występowała nielegalnie 

udostępniona, zmodyfikowana wersja kodeka MPEG 4 autorstwa 
Microsoftu. Dokonał tego francuski haker Jérôme Rota. Autorzy DivX-
a postanowili jednak stworzyć własną implementację kodeka MPEG-
4. W ten sposób powstał Project Mayo, z którego następnie 
wykształcił się obecny, komercyjny DivX oraz otwarty XviD.

Windows Media Video (WMV) 
Windows Media Audio (WMA) 

Windows Media Video - format kompresji filmów stworzony przez 
Microsoft.
 Windows Media Audio (WMA) - format kompresji dźwięku 
stworzony przez Microsoft. W zamierzeniach producenta ma 
konkurować z formatem MP3.

RealMedia

Format RealMedia — stworzony przez firmę RealNetworks na 
potrzeby Internetu, przeznaczony głównie do strumieniowej 
transmisji danych audio i wideo. W skład pakietu, oprócz formatu 
RealAudio wchodzi format RealVideo. Zapis danych odbywa się za 
pomocą metody CBR (o stałej przepływowości). Pliki w tym formacie 
charakteryzują się bardzo małym rozmiarem, mają rozszerzenie *.rm. 
Rozszerzona wersja formatu RealMedia umożliwia zapis danych także 
metodą VBR (o zmiennej przepływowości). Pliki mają wówczas 
rozszerzenie *rmyb. Dużą zaletą tego formatu jest dobra jakość przy 
małym rozmiarze. Do dekodowania plików należy zainstalować pakiet 
Real Alternatiye. 

Flash Video (FLV)

Format Flash Video (FLV) — opracowany przez Adobe format 
plików multimedialnych powszechnie wykorzystywany do 
publikowania materiałów wideo w serwisach internetowych, np. 
YouTube. Do odtwarzania plików FLV standardowo służy odtwarzacz 
multimedialny Adobe Flash Player, często dostępny jako wtyczka do 
przeglądarek internetowych, np. Internet Explorer, FireFox, Opera. 
Ogromną zaletą formatu Flash Video jest kompatybilność z różnymi 
systemami operacyjnymi oraz możliwość odtwarzania plików za 
pomocą innych niż domyślny odtwarzaczy. Zawartość Flash Video 
może być także zapisywana w plikach SWE Pliki mają rozszerzenie 
*fIy 

3GP

Format 3GP — mówiąc o formatach plików cyfrowego wideo nie 
sposób pominąć wykorzystywanego głównie w telefonii komórkowej 
multimedialnego formatu 3GP. Jest to uproszczona wersja formatu 
MP4. Strumień wideo jest zapisywany w formacie MP4 lub H.263, 
strumień audio — w formacie AMR-NB lub AAC-LC. W pliku jest 
zapisywana również informacja o wielkości obrazu i przepustowości. 
Aby otworzyć plik w formacie 3GP, na komputerze wystarczy 
zainstalować odtwarzacz multimedialny Quick Tirne wyposażony w 
specjalną wtyczkę. Pliki w innych formatach można konwertować na 
format 3GP i odwrotnie.