PORÓWNANIE ZAPISU 

EKG 

Z PRZEBIEGIEM 

POTENCJAŁÓW

 CZYNNOŚCIOWYCH 

W KOMÓRKACH 

MIĘŚNIA SERCA 

I 

FONOKARDIOGRAMEM.

ELEKTROKARDIOGRAFIA

zabieg diagnostyczny wykorzystywany w 

celu

rozpoznawania chorób serca. Badanie to

mówi nam o zjawiskach elektrycznych 

zachodzących w układzie 

przewodzącym mięśnia sercowego. 

Elektrokardiografia polega na rejestracji 

elektrycznej czynności mięśnia 

sercowego z powierzchni klatki 

piersiowej.

Zapis EKG jest graficznym 

przedstawieniem potencjałów 

czynnościowych 

komórek układu bodźco-przewodzącego 

serca

FONOKARDIOGRAFIA

umożliwia obejrzenie zapisu dzwięków 

towarzyszących pracy serca. 

Dźwięki te są skutkiem

drgań występujących w sercu i 

naczyniach

krwionośnych oraz wibracji krwi i dzieli 

się je

na stale występujące w warunkach

fizjologicznych, czyli 

prawidłowe tony

serca 

oraz na 

patologiczne szmery

.

Części z nich nie można usłyszeć za 

pomocą stetoskopu. Do ich rejestracji 

niezbędny jest 

fonokardiograf.

Potencjał czynnościowy 

komórki mięśnia sercowego 

Wyróżniamy w jego przebiegu pięć faz:

Pobudzenie i przekroczenie wartości progowej

FAZA 0- 

aktywacja kanałów sodowych         dokomórkowy prąd sodowy       

gwałtowna depolaryzacja błony (ok. +25 mV)

FAZA 1- 

zmiana potencjału błonowego                 inaktywacja kanałów 

sodowych 

dokomórkowy prąd chlorkowy        zmniejszenie prądu sodowego

          ( pot. równowagowy Cl

- 

 to ok. -90mV)

                   

spadek potencjału błonowego
    (niewielka repolaryzacja)

         

(aktywacja kanałów wapniowych typu L i prostowniczych kanałów potasowych)

FAZA 2- dokomórkowy prąd wapniowy , odśrodkowy prąd potasowy, 
dokom. prąd chlorkowy

zrównoważenie się prądów repolaryzacyjnego i depolaryzacyjnego

             FAZA PLATAU (względnie stały potencjał)

  pod koniec fazy 2 kanały wapniowe są inaktywowane

FAZA 3-

 przewaga repolaryzujacych prądów potasowego

 i chlorkowego - repolaryzacja błony

FAZA 4- 

potencjał spoczynkowy

ELEKTROKARDIOGRAM I 

FONOKARDIOGRAM

EKG:

Załamek P

Depolaryzacja 

przedsionków

i ich skurcz

EKG:

Zespół QRS

Depolaryzacja 

komór 

I ich skurcz

(oraz niewidoczna 

repolaryzacja 

przedsionków)

-

zmiana ciśnienia 

wewnątrzsercowego 
na początku skurczu, 
wibracja zastawek i ścian 
serca
-zamknięcie zastawek 
przedsionkowo-
komorowych
-otwarcie zastawek 
półksięzycowatych

FKG:
Ton S1 (systoliczny)
- niski ton
- częstotliwość 25-
45 Hz

- t=150ms
- Nad koniuszkiem 
serca

EKG:

Odcinek S-T- 

wolna 

repolaryzacja 

komór

Załamek T- 

szybka 

repolaryzacja 

komór

FKG:

Ton S2 

(diastoliczny)

- wyższy ton

- częst.= 50 Hz

-  t= 120ms

- Nad podstawą 

serca

-zamknięcie się 
zastawek 
półksiężycowatych

FKG:

Ton S3

-miękki i niski

-rzadko słyszalny u starszych osób

-wibracja krwi wypełniającej komory

(rozkurcz)

Ton S4

-rzadko kiedy występuje u dorosłych

-podczas skurczu przedsionków

DZIĘKUJEMY

 ZA 

UWAGĘ