4 cechy Kościoła

Jeden

• Dlaczego Kościół jest jeden?
• Jak widzę w Kościele różnorodność?
• Jakie są widzialne więzi jedności?
• Co jest źródłem podziału? Jakie mogą 

być rozdziały?

• Co należy czynić by zachować 

jedność? 

Święty

• Dlaczego Kościół jest święty?
• Do czego jesteśmy powołani? Co 

oznacza Miłość?

• Jak rozumiem „Kościół świętych i 

grzeszników”?

• Kim są święci? Wymieńcie kilku?

Powszechny

• Dlaczego Kościół jest powszechny?
• Czy Kościół partykularny jest 

Kościołem powszechnym?

• Kto należy do Kościoła 

powszechnego?

• Poza Kościołem nie ma zbawienia?
• Jakie są wymagania powszechności 

Kościoła?

Apostolski

• Apostolski: 
• Kościół jest apostolski ponieważ: 
• Co to znaczy Apostoł?
• Stały element misji?
• Kto jest następcą Apostołów?

Jeden

• Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich 

słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, 
jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w 
Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. (J 17, 20-
21)

• Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest 

pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście 
wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze 
powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden 
jest Bóg i Ojciec wszystkich, który [jest i działa] ponad 
wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich. (Ef 4, 3-6)

Święty

• Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego 

samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy 
obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby 
osobiście stawić przed sobą Kościół jako 
chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki, czy 
czegoś podobnego, lecz aby był święty i 
nieskalany (Ef 5, 25-27)

 

Powszechny

• Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, 

udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha 
Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co 
wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez 
wszystkie dni, aż do skończenia świata. (Mt 28, 
19-20)

Apostolski

• A więc nie jesteście już obcymi i przychodniami, 

ale jesteście współobywatelami świętych i 
domownikami Boga - zbudowani na fundamencie 
apostołów i proroków, gdzie kamieniem 
węgielnym jest sam Chrystus Jezus. (Ef 2, 19-20)

• Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że 

głoszę Ewangelię. Świadom jestem ciążącego na 
mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił 
Ewangelii! (1 Kor 9, 16)

Jeden

• bo jeden jest Bóg
• bo jeden jest Założyciel, Jezus 

Chrystus

• bo jeden jest Duch Święty, który jest 

„duszą” Kościoła

• bo jedno jest wyznanie wiary 

przekazane przez Apostołów

• bo „wprawdzie są liczne członki ale 

jedno Ciało” - 1Kor 12,20

Święty

• bo święty świętością Ducha Świętego
• bo uświęcony przez Chrystusa, który jest jego 

źródłem

• podczas gdy Chrystus jest święty, niewinny, 

niepokalany... Kościół obejmuje w swoim łonie 
grzeszników i w tym sensie potrzebuje 
oczyszczenia i podejmuje pokutę i odnowienie – 
por KKK 827

• Tym, co jest szczególnym źródłem świętości 

kościoła jest miłość: 

Powszechny

• bo tam gdzie jest Jezus Chrystus, tam jest 

Kościół

• bo został posłany przez Jezusa Chrystusa do 

całego rodzaju ludzkiego

• bo przez chrzest staliśmy się braćmi i 

siostrami w Jezusie Chrystusie

• bo przez najmniejszy akt miłości stajemy się 

członkami Jego mistycznego Ciała – Kościoła 
i budujemy Jego jedność

Apostolski

• bo Jezus oparł go na fundamencie Apostołów
• bo mocą Ducha Świętego stale ich powołuje, 

aby strzegli depozytu wiary i jej nauczali

• bo jest prowadzony, nauczany i uświęcany 

sakramentalną posługą Apostołów i ich 
następców biskupów – wspomaganych przez 
liczne zastępy kapłanów – z Piotrem, 
papieżem na czele, jako znakiem jedności 
Kościoła, który ustanowił Jezus Chrystus.

Obraz Kościoła

• „Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w 

łamaniu chleba i w modlitwach. Bojaźń ogarniała 
każdego, gdyż Apostołowie czynili wiele znaków i 
cudów. Ci wszyscy, co uwierzyli, przebywali razem 
i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i 
dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. 
Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a 
łamiąc chleb po domach, przyjmowali posiłek z 
radością i prostotą serca. Wielbili Boga, a cały lud 
odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał 
im codziennie tych, którzy dostępowali 
zbawienia.” (Dz 2, 42-47)