Środki ochrony indywidualnej

Definicja



Środki ochrony osobistej stosuje się wtedy, gdy na stanowiskach

pracy nie można uniknąć zagrożeń lub ich wystarczająco ograniczyć

za pomocą środków organizacyjno-technicznych. Środki ochrony

indywidualnej pełnia rolę bariery i ochrony przed urazami

mechanicznymi, szkodliwym działaniem środków trujących,

otwartym płomieniem, promieniowaniem cieplnym i odpryskami

rozgrzanego płynnego metalu, przed działaniem hałasu, drgań i

wstrząsów, przemoczeniem i niskimi temperaturami, przed

niepożądanymi skutkami pracy na wysokości

Rodzaje



Odzież ochronna (kurtki, fartuchy, spodnie, getry, bluzy,
kombinezony, kapelusze, kaptury, rękawice, buty)



Ochrony osobiste: okulary, tarcze, osłony, maski, półmaski, aparaty
powietrzne i tlenowe



Środki ochrony mogą chronić: głowę, kończyny dolne, kończyny
górne, całe ciało, słuch, twarz i oczy, drogi oddechowe, cały
organizm

Materiał



Zaleca się w wielu branżach, w których występują zagrożenia
mechaniczne i cieplne stosowanie środków ochrony z KEVLARU



Odporny 5 razy bardziej na przecięcia niż skóra, 3 razy bardziej niż różne
materiały z tkanin syntetycznych



Nie pali się, nie topi i nie kapie przy pracy do 500 stopni Celsjusza przy
kontakcie krótkotrwałym i do 350 stopni przy kontakcie długotrwałym

Środki ochrony zbiorowej



Według ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy pracodawca jest

obowiązany zapewnić organizację pracy i stanowisk pracy w sposób

zabezpieczający pracowników przed zagrożeniami wypadkowymi oraz

oddziaływaniem czynników szkodliwych dla zdrowia i uciążliwości. W praktyce

oznacza to obowiązek likwidacji (jeżeli jest to technicznie i ekonomicznie

możliwe) zagrożeń dla zdrowia i życia pracowników głównie przez stosowanie

technologii, urządzeń, materiałów i substancji nie powodujących takich

zagrożeń. Jeżeli ze względu na aktualny poziom techniki lub rodzaj pracy

likwidacja zagrożeń nie jest możliwa, pracodawca powinien zastosować

odpowiednie rozwiązania organizacyjne i techniczne, w tym odpowiednie środki

ochrony zbiorowej, ograniczające wpływ tych zagrożeń na zdrowie

i bezpieczeństwo pracowników.



Środki ochrony zbiorowej są rozwiązaniami technicznymi, stosowanymi w pomieszczeniach

produkcyjnych, maszynach i urządzeniach, przeznaczonymi do jednoczesnej ochrony grupy

ludzi, w tym i pojedynczych osób przed niebezpiecznymi i szkodliwymi czynnikami

występującymi pojedynczo lub łącznie w środowisku pracy. Takimi urządzeniami

ochronnymi są np. osłony lub takie urządzenia, które zapobiegają dostępowi do stref

niebezpiecznych, powstrzymują ruchy elementów niebezpiecznych, zanim pracownik

znajdzie się w strefie niebezpiecznej, nie pozwalają na włączenie ruchu elementów

niebezpiecznych, jeśli pracownik znajduje się w strefie niebezpiecznej, zapobiegają

naruszeniu normalnych warunków pracy maszyn i innych urządzeń technicznych oraz nie

pozwalają na uaktywnienie innych czynników niebezpiecznych lub szkodliwych albo środki

ochrony mające zapobiec powstaniu niebezpiecznego zdarzenia (np. środki zapobiegające

powstaniu wybuchu pyłu węglowego w podziemnych wyrobiskach), czy środki ochrony

przed skutkami zaistniałego niebezpiecznego zdarzenia (np. zapobiegające

rozprzestrzenianiu się wybuchu pyłu węglowego, albo ochrona pracowników przed tlenkiem

węgla, pojawiającym się w atmosferze kopalni po wybuchu pyłu).



Stosowanie środków ochrony zbiorowej to np. włączanie systemu

wentylacyjnego i odpowiednie ustawienie parawanów na stanowisku

spawalniczym przed rozpoczęciem spawania, jak wiadomo spawanie

powoduje wydzielanie się czynników szkodliwych (dymu i światła)

nie tylko dla spawacza, lecz także dla innych osób. Niestosowanie

lub nieprawidłowe stosowanie ochron indywidualnych, np.

niezakładanie szelek z linką bezpieczeństwa podczas prac

dekarskich bywa przyczyną ciężkich wypadków. Do grupy środków

ochrony zbiorowej zalicza się także m.in. rusztowania robocze i

ochronne, balustrady i pomosty robocze.

Document Outline