Metody aktywizowania uczniów
z lekką niepełnosprawnością intelektualną
na lekcjach języka polskiego
Metody aktywizowania uczniów
z lekką niepełnosprawnością intelektualną
na lekcjach języka polskiego
Metody aktywizujące stosowane w
pracy z dzieckiem
niepełnosprawnym
*
muszą być zawsze dostosowane do indywidualnych
możliwości każdego dziecka.
W pracy rewalidacyjnej uwzględnić należy:
umiejętność koncentrowania uwagi
możliwości percepcyjne
bodźce, na które reaguje dziecko
zdolności manualne
ogólną sprawność fizyczną
fragmentaryczne deficyty
intelektualne możliwości
ZALETY STOSOWANIA METOD
AKTYWIZUJĄCYCH
uczeń podejmuje i kontynuuje działania z
własnej chęci
odczuwa satysfakcję z własnej pracy
poszukuje, odkrywa i realizuje siebie
upewnia się, że potrafi coś stworzyć
uzupełnia deficyty wiedzy
efektywnie uczestniczy w zajęciach
rozwija swoje najlepsze strony
akceptuje siebie
uczy się współistnieć w grupie
zabawa
Docenienie – koniec XIX w.
4 cechy zabawy: spontaniczne
działanie, własna motywacja,
aktywny udział uczuć,
przekształcenie rzeczywistości
(G.D.Piryow)
Znaczenie – kształtowanie
osobowości
Konieczność naprzemienności
pracy i zabawy w szkole
gra
Ściślejsze reguły niż w zabawie,
które przewidują też specjalne
wyróżnienia dla zwycięzców
„Zabawa jest jednocześnie grą wtedy i tylko wtedy,
kiedy spełnia trzy następujące warunki: sprawia
osobie działającej przyjemność i zadowolenie, posiada
określone reguły, przewiduje obowiązek określonych
świadczeń na rzecz wygrywającego” (Więckowski)
4 grupy zabaw i gier:
dydaktyczne, ruchowe,
konstrukcyjne, tematyczne
Gry i zabawy
polonistyczne
Służące przygotowaniu do
wprowadzenia nowego
zagadnienia
(gromadzenie obserwacji,
porządkowanie, selekcjonowanie, dobieranie zdań,
wyrazów, nazw, Kto poda? Kto powie? W formie gier
dydaktycznych)
Służące utrwalaniu poznanego
materiału
(poznany materiał zastosowany w
różnych kontekstach, zagadkach, rebusach, układach
graficznych – plątaninki, krzyżówki itp.)
Służące pogłębianiu rozumienia i
przeżycia treści,
np. wychowawczych,
związanych z tekstem literackim, baśnią lub
wydarzeniem rzeczywistym (improwizacje,
inscenizacje, gry dramatyczne, pantomimy,
psychodramy itp.)
Reguły przy stosowaniu gier
dydaktycznych w pracy z dziećmi z
l.n,i.
Stopniowanie trudności
(przystosowanie do możliwości percepcyjnych
uczniów, „Aby umieć rozwiązać, trzeba umieć
zawiązać”)
Wiązanie z tematem ośrodka
(lekcji)
Angażowanie w sytuacjach
problemowych typu zadaniowego
możliwie wielu zmysłów
Zagadka literacka
Krótki utwór, najczęściej rymowany,
którego puentę stanowi rozwiązanie
Stopień trudności uzależniony od
porównań, przenośni, np.
W małym pudełeczku jest ich bardzo dużo,
Do krzesania ognia człowiekowi służą.
Z małego domku wyszła panienka,
Ciemna czuprynka, figurka cienka…
Główką o ścianę domku potarła,
Wyskoczył z główki ogienka szkarłat.
Rebus
Zagadka przedstawiona w formie
dopełniających się rysunków i
liter
Im więcej treści przedstawiają
rysunki, a mniej litery, tym rebus
łatwiejszy; inne utrudnienia:
opuszczanie liter, wymiana części
wyrazu na inną, rebusy
polegające na ustawieniu sylab,
liter lub części wyrazów w
różnych układach przestrzennych
krzyżówka
Zgadywanka literowa polegająca
na wpisywaniu odgadywanych
wyrazów w rubryki krzyżujące się
ze sobą
logogryf
Rodzaj zagadki lub łamigłówki
polegającej na ułożeniu z
podanych sylab (liter) szeregu
wyrazów, których początkowe,
końcowe albo środkowe litery,
odczytane w odpowiednim
porządku, dają rozwiązanie
eliminatka (wykreślanka)
Gra polegająca na skreślaniu (lub
opuszczaniu) liter/sylab (np. co
drugiej), w celu otrzymania
rozwiązania, czyli sensownej
całości
Inne gry
Uzupełnianka (tekstówka),
Plątaninka,
Pajęczynka (literowa lub
sylabowa),
Ukrywanka,
Żarty tekstowe.