Dawniej i dzis

FOTOGRAFIA

Aparat fotograficzny

          Aparat fotograficzny, 

potocznie aparat – urządzenie służące 
do wykonywania zdjęć fotograficznych. 
Pierwowzorem aparatu 
fotograficznego było urządzenie 
nazywanecamera obscura.

         Tradycyjny aparat fotograficzny 

jest urządzeniem przystosowanym do 
naświetlania materiału światłoczułego, 
umieszczanego we wnętrzu aparatu w 
postaci zwiniętej błony, wymiennej 
kasety z błonami ciętymi, lub 
też kliszy szklanej. Obecnie aparaty 
fotograficzne na błony małoobrazkowe 
są wypierane przez aparaty cyfrowe, 
gdzie elementem światłoczułym jest 
matryca z elementami 
fotoelektrycznymi.

Historia aparatu 
fotograficznego

       Aparat fotograficzny  - to w najprostszych możliwych 

słowach pudełko z otworem, przez który wpada światło 
tworzące obraz na tylnej ściance. Wbrew pozorom, ta 
podstawowa budowa nie zmieniła się od czasów pierwszych 
konstrukcji. A na samym początku była camera obscura, 
zwana także kamerą otworkową.

       Historia Camera Obscura sięga czasów starożytnej Grecji. 

Obserwacje prowadzone z użyciem tego prostego 
instrumentu optycznego były także prowadzone przez 
starożytnych Greków, Chińczyków i Arabów. Jednak 
pierwszy opis naukowy ciemni optycznej znajduje się w 
rękopisach arabskiego matematyka Alhazena (Hasana) z 
Basry. W dobie Renesansu urządzenie to było chętnie 
używane przez artystów, gdyż pomagało im odwzorować 
perspektywę. Aparat otworkowy jest również używany 
dzisiaj w fotografii artystycznej do uzyskiwania niezwykle 
"miękkich" zdjęć.

 

Odkrycia Carl Wilhelm Scheele

Carl Wilhelm Scheele odkrył w 1777 roku, że chlorek srebrowy który 
rozpuszcza się w wodzie po naświetleniu zmienia się w 
nierozpuszczalne w wodzie zredukowane metaliczne srebro. 
Wszystkie filmy i papiery czarno-białe działają właśnie na tej 
zasadzie. W przypadku filmów kolorowych zastosowane są inne 
związki, ale zasada działania jest podobna. W 1802 roku Thomas 
Wedgwood i Humphry Davy wykonali papier światłoczuły nasączony 
azotanem srebrowym. Pierwszy obraz fotograficzny został stworzony 
przez Francuza Josepha Nicephore Niepce w 1826 roku. Obraz 
ukazywał widok z okna jego pracowni.

 Aparat cyfrowy 

      Aparat cyfrowy – rodzaj aparatu fotograficznego, który 

rejestruje obrazy w postaci binarnych plików cyfrowych 
zapisywanych na nośniku elektronicznym.

      Najważniejszym elementem aparatu cyfrowego, który 

odróżnia go od urządzeń analogowych, jest cyfrowo sterowany 
sensor obrazowy. Chociaż stosowane są różne odmiany tego 
układu (przede wszystkim CCD i CMOS), to w każdym 
przypadku jest to matryca złożona z komórek światłoczułych, 
których zadaniem jest przekształcanie padającego na nie 
światła na impuls elektryczny. Prąd ten następnie jest mierzony 
i zamieniany na konkretną wartość liczbową, która trafia do 
procesora obrazowego aparatu. Na koniec oprogramowanie 
urządzenia zamienia surowe wartości uzyskane z 
poszczególnych komórek w ostateczny obraz zapisywany na 
karcie pamięci lub innym nośniku obsługiwanym przez aparat.

Najwazniejsze etapy rozwoju 

      W 1855 roku Clark Maxwell odkrył zasady fotografii barwnej 

tworząc tym samym fundamenty do powstania i rozwoju 
takiej fotografii. W 1888 roku zakłady George Eastmana 
rozpoczęły produkcję pierwszego na świecie seryjnego 
aparatu sprzedawanego pod nazwą Kodak. W 1925 roku 
firma Leitz w oparciu o prototyp Barnacka rozpoczęła 
przemysłową produkcję znakomitego aparatu na błonę 
filmową perforowaną o wielkości klatki 24 x 36 mm pod 
nazwą Leica. Po dziś dzień aparaty tej firmy uważane są za 
wzór precyzji. Pierwsza dwuobiektywowa lustrzanka powstała 
w 1928 roku, jednoobiektywowa natomiast w 1933. W 1981 
roku znana już firma Kodak wprowadza do sprzedaży 
pierwszy film barwny. Firma Kodak opracowała również 
prototyp pierwszego aparatu elektronicznego, jednak to 
firma Sony w 1981 roku wprowadziła na rynek pierwszy 
elektroniczny aparat do powszechnego użytku.