Międzynarodowa współpraca w zakresie zdrowia

Początki współpracy

międzynarodowej

1851r.  Paryż  –  pierwsza  międzynarodowa
konferencja  sanitarna  (utrudnienia  handlowe
związane z kwarantanną
1859r,  Paryż;  1866r.  Konstantynopol;  1874r.
Wiedeń; 1881r. Waszyngton; 1885r. Rzym; 1892r.
Wenecja;  1893r.  Drezno;  1894r.  Paryż  –  dalsze
spotkania z udziałem delegatów 12 państw
1907r.  Rzym  –  zgoda  na  powstanie  Biura
Zdrowia w Paryżu

Panamerykańska Organizacja

Zdrowia

1901r. Meksyk – konferencja Krajów
Amerykańskich – powołanie Biura
Sanitarnego z siedzibą w Waszyngtonie
(epidemie cholery i żółtej febry)
1923r. - Biuro Sanitarne zostaje przemianowane
na Panamerykańskie Biuro Sanitarne
1949r. - wspólnie z WHO powstaje
Amerykańskie Biuro Regionalne w
Waszyngtonie, obejmujące swą działalnością
oba kontynenty Ameryki

Międzynarodowe Biuro

Higieny Publicznej

1907r.

Paryż

–

utworzenie

Międzynarodowego

Biura

Higieny

Publicznej (OIHP – Office d`Internationale
Hygiene Publique)
Największe

osiągnięcie

Biura:

umowa

zawarta

pomiędzy

krajami

dotycząca

przeciwdziałania

szerzeniu

się

chorób

wenerycznych w krajach położonych wzdłuż
szlaków nawigacyjnych

Organizacja Zdrowia Ligi
Narodów

1919r. Kwiecień – utworzenie Ligii Narodów
jako forum międzynarodowych konsultacji w
sprawach politycznych oraz technicznych,
1921r.

Powołanie

komitetu

Zdrowia

Organizacji Zdrowia Ligii Narodów (Health
Committee of League of Nations)

Liga Towarzystw Czerwonego

Krzyża

1919-1923r.  –  utworzenie  Ligi  Towarzystw
Czerwonego  Krzyża  (League  of  Red  Cross
Societies)
Po  powołaniu  Stałego  Komitetu  Organizacji
Zdrowia  Ligi  Narodów  w  1923r.  Liga  zajęła  się
koordynacją  działań  narodowych  organizacji
Czerwonego  Krzyża  i  udzielaniem  wzajemnej
pomocy  w  skali  międzynarodowej  na  wypadek
wielkich  katastrof  i  konfliktów  zbrojnych  oraz
oświatą zdrowotną

Biuro Zdrowia Administracji

NZ ds. Pomocy i Rehabilitacji

1944r.

–

utworzenie

biura

Zdrowia

Administracji  Narodów  Zjednoczonych  do
Spraw  Pomocy  Doraźnej  i  Rehabilitacji
(United  Nations  Relief  and  Rehabilitation
administration)
W celu niesienia pomocy zniszczonemu światu.
Przez  2  lata  spełniała  ona  rolę  międzynarodowej
organizacji  zdrowia    i  była  instytucją  zastępczą
do czasu powołania organizacji zdrowia o zasięgu
światowym.

Organizacje międzynarodowe i

międzyrządowe systemu ONZ

współpracujące w zakresie zdrowia

Światowa Organizacja Zdrowia – wiodąca
organizacja Narodów zjednoczonych zajmująca
się problematyką zdrowia – ale nie jedyna.

Wielosektorowy i wielodyscyplinarny charakter

problematyki  zdrowia  sprawia,  ze  sprawy  zdrowia
zajmują istotne miejsce w działalności również innych
organizacji  systemu  NZ  oraz  innych  organizacji  i
stowarzyszeń  międzynarodowych,  międzyrządowych
agencji

promujących

rozwój

współpracy

międzynarodowej oraz organizacji pozarządowych.

ONZ - historia

Organizacja Narodów Zjednoczonych (

ang.

United Nations, UN), ONZ – uniwersalna organizacja
międzynarodowa, z siedzibą w Nowym Jorku,
powstała 24 października 1945 r. w wyniku
wejścia w życie Karty Narodów Zjednoczonych.
ONZ jest następczynią Ligi Narodów.

ONZ  stawia  sobie  za  cel  zapewnienie  pokoju  i
bezpieczeństwa  międzynarodowego,  rozwój
współpracy  między  narodami  oraz  popieranie
przestrzegania praw człowieka.

ONZ

Idea powołania nowej organizacji, powstała jeszcze
w czasie trwania II wojny światowej, na konferencji
w Teheranie w 1943. Jej głównym pomysłodawcą był
prezydent USA Franklin Delano Roosevelt, a jej nazwę
zaproponował premier Wielkiej Brytanii

Winston

Churchill  (określenie  "narody  zjednoczone"  w  trakcie
wojny stosowano nieraz dla Aliantów).
W  drugiej  połowie  1944  przedstawiciele  Francji,  Chin,
Wielkiej  Brytanii,  USA  oraz  ZSRR  spotkali  się  w
Waszyngtonie,  gdzie  przedyskutowano  zakres,  cele  i
sposoby działania nowej organizacji.

ONZ

25 kwietnia 1945 roku zwołano pierwszą konferencję ONZ  w San
Francisco,  w  której  uczestniczyło  50  państw  z  całego  świata  –
pierwszych  członków  organizacji.  Za  członka  ONZ  od  założenia
uznawana  jest  też  Polska,  której  przedstawiciele  z  powodów
politycznych  nie  mogli  uczestniczyć  w  konferencji  w  San  Francisco.

Podczas konferencji, 26 czerwca, podpisano Kartę Narodów
Zjednoczonych, akt prawny regulujący działalność ONZ.

Organizację  Narodów  Zjednoczonych  powołano  do  życia  24
października 1945, kiedy postanowienia konferencji ratyfikowało pięciu
przyszłych stałych członków Rady Bezpieczeństwa (Chiny, Francja, ZSRR,
Wielka  Brytania  i  USA),  oraz  większość  pozostałych  państw
członkowskich.  Powołanie  ONZ  położyło  jednocześnie  kres
działalności  Ligi  Narodów,  która  rozwiązała  się  formalnie  18
kwietnia  1946,  przekazując  pełnienie  swej  misji  nowej
organizacji.

ONZ

W  grudniu  1945  Kongres  USA  wystosował
propozycję,  aby  siedziba  ONZ  mieściła  się  w
Nowym  Jorku,  co  zostało  przez  organizację
zaakceptowane.

Budynek

siedziby

głównej

otwarto 9 stycznia 1951

roku na terenach

podarowanych ONZ przez Johna Rockefellera,
gdzie mieści się do dziś.

Część instytucji

funkcjonuje jednak w innych miastach świata, m.in.
w Genewie, Hadze, Nairobi i Wiedniu.

Zadania ONZ

Utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa
za pomocą zbiorowych i pokojowych wysiłków.

Rozwijanie przyjaznych stosunków między narodami na
zasadach samostanowienia i równouprawnienia.

Rozwiązywanie

konkretnych

problemów

międzynarodowych

(gospodarczych,

społecznych,

kulturalnych, humanitarnych, czy dotyczących praw
człowieka) na zasadzie współpracy międzynarodowej
oraz uznania równości ras, płci, języków i wyznań.

Stanowienie ośrodka uzgadniania działań narodów w
imię wspólnych celów.

ONZ w Polsce

http://www.un.org.pl/

Ogrom stojących przed nami wyzwań często skłania mnie do
pokory. Tak wielkie są oczekiwania wobec nas. Aby wiernie i
efektywnie

sprostać

pokładanemu

nas

zaufaniu,

potrzebujemy  ogromnego  wysiłku  i dyscypliny.  Zmiany
wewnątrz  ONZ  -  tak,  aby  nasza  energia  skupiała  się  przede
wszystkim na rezultatach, a nie biurokratycznych procedurach
-  wymagać  będą  cierpliwości,  wytrwałości  i odwagi.  Wahadło
historii  znów  wychyla  się  w naszą  stronę,  multilateralizm
powrócił. Wraz ze wzrostem współzależności świat dostrzega,
że  nikt  lepiej  niż  ONZ  nie  jest  w stanie  odpowiedzieć  na
pojawiające się wyzwania. W rzeczy samej, odpowiedź na nie
możliwa

jest

jedynie

w ramach

ONZ.

Ban Ki-moon, Sekretarz Generalny ONZ

ONZ w Polsce

http://www.un.org.pl/

Witamy w serwisie prezentującym obecne w Polsce instytucje Systemu Narodów
Zjednoczonych. To miejsce, gdzie można poznać bogactwo i różnorodność działalności
Organizacji Narodów Zjednoczonych w Polsce, a także główne wartości wyznaczające
obszary naszej współpracy, u źródła których leżą Milenijne Cele Rozwoju.

http://www.un.org.pl/

UNHCR - Przedstawicielstwo Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych
ds. Uchodźców
IFC - Międzynarodowa Korporacja Finansowa
UNIC - Ośrodek Informacji ONZ
UNESCO - Polski Komitet ds. UNESCO
UNEP/GRID - Centrum Informacji o Środowisku
UNICEF - Polski Komitet Narodowy UNICEF
IOM - Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (org. międzyrządowa
współpracująca z ONZ)
WHO - Światowa Organizacja Zdrowia

WHO – World Health
Organization

Światowa Organizacja Zdrowia (World Health
Organization) została powołana do życia 7
kwietnia 1948 roku, kiedy to weszła w życie
jej Konstytucja.
Od tego czasu 7 kwietnia obchodzimy jako
Światowy Dzień Zdrowia.

Obecnie Dyrektorem Generalnym WHO jest
dr Margaret Chan, która pełni tę funkcje od
roku 2007.

Główne cele WHO

Głównym  celem  WHO  określonym  w  Konstytucji
Organizacji  jest  osiągnięcie  przez  wszystkich  ludzi
możliwie najwyższego poziomu zdrowia.
Ten cel jest realizowany przede wszystkim poprzez koordynację
współpracy  pomiędzy  państwami,  przygotowywanie  strategii
polityk  zdrowotnych,  standardów  oraz  transferze  technologii  i
informacji w zakresie ochrony zdrowia.
Wszystkie  działania  są  ukierunkowane  na  wsparcie  i  pomoc
państwom  członkowskim,  aby  jak  najdokładniej  odpowiadały  z
jednej  strony  ich  specyficznym  wymaganiom  i  problemom,  a  z
drugiej zapewniały bezpieczeństwo i poprawę zdrowia na całym
świecie.

Program WHO

WHO operuje w coraz bardziej złożonym i dynamicznie
zmieniającym się otoczeniu.
Aby stawić czoła wynikającym z tej sytuacji wymaganiom, pod
kierownictwem dr Margaret Chan,

WHO wypracowała w

2007 r. sześciopunktowy program działania.

1. Promocja rozwoju
2. Wzmacnianie bezpieczeństwa zdrowotnego
3. Wzmacnianie systemów ochrony zdrowia
4. Wykorzystywanie badań, informacji i dowodów
naukowych
5. Poszerzenie współpracy partnerskiej
6. Poprawa wyników działania

Europejskie Biuro

Regionalne

Aby móc zajmować się konkretnymi problemami
krajów członkowskich, WHO utworzyła sześć biur
regionalnych,

tym

Europejskie

Biuro

Regionalne.
W  skład  zespołu  Biura  Regionalnego  wchodzą
specjaliści  do  spraw  zdrowia  publicznego,  naukowcy,
eksperci  techniczni  i  fachowcy  w  innych  dziedzinach,
pracujący w Biurze Regionalnym w Kopenhadze oraz w
5 ośrodkach subregionalnych i 29 biurach krajowych.

Dyrektorem Regionalnym WHO na Europę jest od
roku 2000 dr Marc Danzon.

Misja WHO

Główna  misją  Światowej  Organizacji  Zdrowia  w
Europie  jest  służenie  państwom  członkowskim.  We
wrześniu  2000  roku,  podczas  Europejskiego  Komitetu
Regionalnego

WHO,

została

przyjęta

strategia

„Dostosowanie  usług  do  nowych  potrzeb”  (RC50/10
Matching services to new needs).
Była  to  odpowiedź  na  powtarzające  się  prośby  państw
członkowskich  regionu  europejskiego  o  skoncentrowanie
działań  na  pracy  w  poszczególnych  krajach,  tak,  aby
zmierzały

one

realizacji

konkretnych

potrzeb

zdrowotnych i zwiększyły tym samym efektywność
programów krajowych.

Misja WHO

Światowa  Organizacja  Zdrowia  zawsze  posiadała
zarówno  mandat,  jak  i  wiedzę,  umiejętności  oraz
profesjonalistów,  aby  wspierać  państwa  w  zakresie
poprawy zdrowia.
Przed  rokiem  2000  główne  działania  WHO  EURO  były
ukierunkowane  na  ogólne  problemy  zdrowotne  regionu
europejskiego,  w  przeciwieństwie  do  specyficznych
problemów  poszczególnych  państw.  Po  przyjęciu
Strategii,

orientacja

merytoryczna

programów

inicjatyw

została

przeniesiona

poziomu

międzykrajowego

rzecz

pilnych

problemów

zdrowotnych i potrzeb konkretnych państw.

Misja WHO

Właśnie  w  tym  kontekście  koncentrowania  działań  w
poszczególnych  krajach  powstaje  dokument,  Dwuletnia
Umowa  o  Współpracy  (BCA  –  Biennial  Collaborative
Agreement),  zawierany  pomiędzy  Regionalnym  Biurem
Światowej  Organizacji  Zdrowia  dla  Europy  i  Rządem
Państwa  Członkowskiego.  BCA  jest  formalną,  sygnowaną
umową  dotyczącą  strategicznej  współpracy  pomiędzy  Biurem
Regionalnym  WHO  a  Państwem  Członkowskim  zawieraną  na
okres  dwóch  lat.  BCA  identyfikuje  priorytety  i  preferencje
zdrowotne kraju.
Dokument powstaje etapami w miarę prowadzenia negocjacji, w
których  uczestniczą  władze  państwowe  odpowiedzialne  za
ochronę  zdrowia  oraz  przedstawiciele  szczebla  regionalnego  i
krajowego WHO.

Poprawa jakości systemów

zdrowotnych jako klucz do sukcesu

Obecnie wszystkie działania Organizacji są realizowane poprzez
pryzmat systemów ochrony zdrowia.
Za

system

ochrony

zdrowia

przyjmuje

się

wszystkie

organizacje,  instytucje  i  zasoby,  których  podstawowym
zadaniem jest podejmowanie działań skierowanych na poprawę,
utrzymanie i odbudowę zdrowia.
Dobre działanie czterech podstawowych funkcji systemów: przywództwo
w  zakresie  zdrowia,  stabilne  finansowanie,  zapewnienie  odpowiednich
zasobów  (kadry  profesjonalistów,  sprzętu,  technologii  itp.)  oraz
dostarczanie  świadczeń  ma  na  celu  przyczynienie  się  do  trwałego
osiągnięcia  poprawy  zdrowia  całych  populacji  oraz  do  zwiększenie
wrażliwości  systemów  ochrony  zdrowia  na  niemedyczne  oczekiwania
ludzi.  Jest  to  przede  wszystkim  poszanowanie  godności  pacjenta,
zapewnienie  tajemnicy  leczenia  oraz  poszanowanie  autonomii  decyzji
pacjenta

Biuro krajowe WHO w

Polsce

Biuro Krajowe WHO w Polsce otwarto w 1992 roku. Biura krajowe,
kierowane przez szefów biur krajowych i korzystające ze wsparcia płynącego ze
wszystkich szczebli WHO pełnią kluczową rolę w merytorycznej współpracy
naszej organizacji z resortami zdrowia.

Rola biur krajowych polega na:

•

umożliwianiu WHO wspierania poszczególnych krajów w realizacji ich

celów w zakresie zdrowia publicznego,

•

reagowaniu na napływające z kraju wnioski o pomoc w zakresie

tworzenia zasad polityki trwałego rozwoju systemu ochrony zdrowia

•

współpracy w działaniach dotyczących zdrowia publicznego na skalę

globalną i regionalną,

•

zapewnieniu koordynacji zasobów związanych z ochroną zdrowia

publicznego i dostępności tych zasobów w sytuacjach kryzysowych w
ramach współpracy

•

zarządzaniu i koordynowaniu działań WHO na terenie danego kraju.

Polska w WHO

Polska stała się krajem członkowskim WHO 6
maja 1948 r.

Od  chwili  przystąpienia  do  naszej  organizacji  Polska
odgrywa aktywną rolę w pracach WHO, uczestnicząc
w  Światowych  Zgromadzeniach  na  rzecz  Zdrowia
(World  Health  Assemblies),  działaniach  Komitetów
Regionalnych i innych gremiów kierowniczych.
Wielu  polskich  specjalistów  pracuje  w  WHO,  na
stanowiskach merytorycznych i administracyjnych.

Polska w WHO

Światowe Zgromadzenie Zdrowia
Członkostwo Polski w komitetach Zgromadzenia:
Komitet ds. Pełnomocnictw – 1993, 2000 i 2006 r.
Komitetu B – 1995 r. – Przewodniczącym Komitetu był Prof. Andrzej Wojtczak
Komitet ds. Nominacji – 1999 r.
Komitet Generalny – 2003 r.
Rada Wykonawcza
Polska była członkiem:
od maja 1985 r. do maja 1988 r.,
od maja 1996 r. do maja 1999 r.
Komitet Regionalny
Polska była członkiem Stałego Komitetu Komitetu Regionalnego (Standing Committee
of the Regional Committee) od września 1999 r. do września 2002 r. (Polskę
reprezentował
dr Jacek Antoni Piątkiewicz, po którym funkcję przedstawiciela naszego kraju objął
profesor Jerzy Szczerbań).

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

Światowa Organizacja Zdrowia obchodziła
w 2008 r. 60 rocznicę istnienia.

Poniższa chronologia opisuje historię WHO i
jej osiągnięcia w zakresie zdrowia
publicznego w ciągu ostatnich 60 lat.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1945: Konferencja Narodów Zjednoczonych w
San

Francisco

jednogłośnie

zatwierdza

utworzenie

nowej,

autonomicznej

międzynarodowej organizacji zdrowia.

1946: Międzynarodowa Konferencja Zdrowia w
Nowym Jorku ratyfikuje Konstytucję Światowej
Organizacji Zdrowia w lipcu.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1947: Powołanie służby informacji epidemiologicznej
–  automatycznej  usługi  odpowiedzi  telefaksowej
pozwalającej na śledzenie informacji na temat chorób
wymienionych  w  Międzynarodowych  Przepisach
Sanitarnych  (których  nazwę  zmieniono  później  na
Międzynarodowe  Przepisy  Zdrowotne)  i  innych
chorób
zakaźnych o znaczeniu międzynarodowym.

1948: Konstytucja Światowej Organizacji Zdrowia
wchodzi w życie w dniu 7 kwietnia.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1948: Opublikowanie międzynarodowej klasyfikacji
chorób  –  globalnego  standardu  zgłaszania  i
klasyfikowania  chorób,  problemów  zdrowotnych  i
zewnętrznych przyczyn schorzeń i obrażeń.
1948:  Dr  Brock  Chisholm  z  Kanady  zostaje
wybrany  pierwszym  Dyrektorem  Generalnym
Światowej Organizacji Zdrowia.
1950:  Światowe  Zgromadzenie  Zdrowia  ogłasza  7
kwietnia Światowym Dniem Zdrowia.
1950:  Rozpoczynają  się  masowe  szczepienia
szczepionką BCG, chroniące dzieci przed gruźlicą.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1952:  Wprowadzenie  globalnego  programu
zwalczania  malinicy  we  współpracy  z  UNICEF.
Dzięki  programowi  poddano  leczeniu  300
milionów  osób  w  50  krajach,  zmniejszając
globalny poziom zachorowań o ponad 95%.

1953: Dr Marcolino Gomes Candau z Brazylii
zostaje wybrany drugim Dyrektorem Generalnym
Światowej Organizacji Zdrowia.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1955:  Wprowadzenie  programu  eradykacji  malarii.  Jego  cel
został  zmodyfikowany  w  1969  r.  Programy  eradykacji  były
kolejno przekształcane w programy kontroli.
1958:  Światowe  Zgromadzenie  Zdrowia  wprowadza  program
eradykacji ospy.
1963: Licencja na doustną szczepionkę przeciwko poliomyelitis.
Wykazano,  że  szczepionka  powstrzymuje  przenoszenie  się
dzikiego wirusa polio.
1965:  Publikacja  pierwszego  raportu  na  temat  cukrzycy.  Do
roku 2000 na chorobę tę chorowało 171 milionów ludzi na całym
świecie i ta liczba prawdopodobnie zwiększy się przynajmniej do
366 milionów do roku 2030.
1966: Inauguracja siedziby Światowej Organizacji Zdrowia.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1969:

Międzynarodowe

Przepisy

Sanitarne,

zatwierdzone

1951

r.,

otrzymują

nazwę

Międzynarodowe  Przepisy  Zdrowotne  i  obejmują  w
szczególności cholerę, dżumę, ospę i żółtą gorączkę.
1972:  Aby  zapewnić  powszechność  stosowania
szczepionki  przeciwko  poliomyelitis,  jej  wynalazca,
doktor Albert Sabin przekazuje prawa do szczepionki
Światowej Organizacji Zdrowia.
1973: Dr Halfdan T. Mahler z Danii zostaje wybrany
trzecim

Dyrektorem

Generalnym

Światowej

Organizacji Zdrowia.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1974: Wprowadzenie rozszerzonego programu szczepień.
Szczepienia pozwalają dziś uratować 2,5 mln dzieci rocznie.
1974: Wprowadzenie programu kontroli onchocerkozy we
współpracy z Bankiem Światowym, Programem Rozwojowym
Narodów

Zjednoczonych

Organizacji

Narodów

Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).
1975:  Stworzenie  Specjalnego  Programu  Badań  i  Szkolenia
w Dziedzinie Chorób Tropikalnych, aby pomóc w koordynacji,
wspierać  i  wpływać  na  światowe  wysiłki  mające  na  celu
zwalczanie  chorób  zakaźnych,  które  w  nieproporcjonalnym
stopniu dotykają populacje biedne i marginalizowane.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1976:

Wirus

Ebola

zostaje

raz

pierwszy

zidentyfikowany w Zachodniej Prowincji Równikowej w
Sudanie i w Zairze (obecnie znanym jako Republika
Demokratyczna Konga).
1977:

Opublikowanie

pierwszej

listy

leków

podstawowych.  Dziś  lista  liczy  ponad  340  leków,  które
pomagają  w  przypadku  najważniejszych  schorzeń
globalnych,jak  malaria,  HIV/AIDS,  gruźlica,  schorzenia
związane  z  rozrodczością  i  w  coraz  większym  stopniu
schorzenia przewlekłe, jak nowotwory i cukrzyca.
1978:

Międzynarodowa

Konferencja

Sprawie

Podstawowej Opieki Zdrowotnej w Ałma-Acie ustanawia
cel historyczny: „Zdrowie dla wszystkich.”

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1979:  Globalna  komisja  potwierdza  eradykację
ospy na całym świecie.
1986: Utworzenie Globalnego Programu ds. AIDS w
celu  stworzenia  i  koordynowania  globalnej  strategii
zwalczania tej choroby.
1988:  Dr  Hiroshi  Nakajima  z  Japonii  zostaje
wybrany

czwartym

Dyrektorem

Generalnym

Światowej Organizacji Zdrowia.
1988: Światowe Zgromadzenie Zdrowia ogłasza
rezolucję w sprawie zakazu dyskryminacji chorych
na AIDS.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1988: Stworzenie Globalnej Inicjatywy Eradykacji
Poliomyelitis we współpracy z Rotary International,
amerykańskimi

Centrami

Kontroli

Zapobiegania

Chorobom oraz UNICEF.
1991:

Światowe

Zgromadzenie

Zdrowia

ogłasza

rezolucję w sprawie eliminacji trądu.
1995:

Stworzenie

Międzynarodowej

Komisji

ds.

Ogłoszenia Eradykacji Drakunkulozy. (Drakunkuloza to
choroba powodowana przez Dracunculus medinensis.)
1995: Wprowadzenie strategii DOTS w celu kontroli
gruźlicy, w ramach której 30 mln osób poddano leczeniu
w programie podstawowej opieki zdrowotnej.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

1996: Utworzenie UNAIDS z sześcioma finansującymi agencjami
partnerskimi.
1998:  Dr  Gro  Harlem  Brundtland  z  Norwegii  zostaje  wybrana
piątym Dyrektorem Generalnym Światowej Organizacji Zdrowia.
2000:  Wprowadzenie  partnerstwa  na  rzecz  zapobiegania
gruźlicy,  którego  gospodarzem  jest  WHO.  Obecnie  obejmuje
ponad  500  partnerów  pracujących  w  celu  zmniejszenia
globalnego obciążenia gruźlicą poprzez zwiększenie dostępu do
leczenia  w  ramach  programów  DOTS  oraz  zmierzenie  się  z
takimi wyzwaniami, jak gruźlica/HIV i gruźlica lekooporna.
2000:  Stworzenie  Globalnej  Sieci  Ostrzeżeń  o  Epidemiach  i
Reakcji  na  Sytuacje  Kryzysowe  w  celu  wykrywania  i  zwalczania
rozprzestrzeniania się epidemii na skalę międzynarodową.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

2000: Stworzenie Komisji ds. Makroekonomii i Zdrowia
w celu oceny wpływu zdrowia na rozwój.
2000:

189

państw

członkowskich

Narodów

Zjednoczonych  jednogłośnie  przyjmuje  Deklarację
Milenijną, która nakreśla Milenijne Cele Rozwoju. Trzy z
ośmiu  tych  celów  są  związane  bezpośrednio  ze
zdrowiem.
2001:  Wprowadzenie  Inicjatywy  ws.  Odry  we
współpracy  z  Amerykańskim  Czerwonym  Krzyżem,
UNICEF

amerykańskimi

Centrami

Kontroli

Zapobiegania Chorobom. Do października 2007 r. liczba
zgonów z powodu odry spadła o 68%.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

2003: Dr LEE Jong-wook z Republiki Korei zostaje
wybrany

szóstym

Dyrektorem

Generalnym

Światowej Organizacji Zdrowia.
2003:  Wprowadzenie  inicjatywy  3x5  wraz  z
UNAIDS,  mającej  na  celu  umożliwienie  leczenia
HIV/AIDS trzem milionom osób do końca 2005 r.
2003:  Światowe  Zgromadzenie  Zdrowia  przyjmuje
Konwencję  Ramowa  dla  ograniczenia  zdrowotnych
następstw  palenia  tytoniu  –  obecnie  jeden  z
najgoręcej  popieranych  traktatów  w  historii
Narodów Zjednoczonych.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

2003: Zespół ostrej ciężkiej niewydolności oddechowej
(SARS)  jest  po  raz  pierwszy  rozpoznany,  a  następnie
opanowany.  WHO  koordynowała  międzynarodowe
dochodzenie  z  wykorzystaniem  Globalnej  Sieci
Ostrzeżeń  i  Reakcji  na  Sytuacje  Kryzysowe  oraz
współpracowała  ściśle  z  instytucjami  ochrony  zdrowia
w dotkniętych zachorowaniami krajach.
2003:  Utworzenie  Komisji  ds.  Praw  Własności
Intelektualnej, Innowacji i Zdrowia Publicznego.
2004:  Przyjęcie  Strategii  Globalnej  ws.  Diety,
Aktywności Fizycznej i Zdrowia.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

2004:  Światowa  Organizacja  Zdrowia  i  jej  partnerzy
promują  bezpieczeństwo na drogach  pod hasłem „stop
wypadkom.”
2004:  Wykorzystanie  po  raz  pierwszy  Strategicznego
Centrum

Działań

Zdrowotnych

pomocy

koordynacji  usuwania  skutków  tsunami  na  Oceanie
Indyjskim.
2005:  Światowe  Zgromadzenie  Zdrowia  przyjmuje
zrewidowane  Międzynarodowe  Przepisy  Zdrowotne,
nowe  ramy  prawne  przyjęte  przez  większość  krajów,
mające  ograniczyć  zagrożenie  chorobami,  które  mogą
szybko rozprzestrzeniać się między krajami.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

2005:

Powołanie

Komisji

ws.

Społecznych

Determinantów Zdrowia, mającej wspierać kraje i
partnerów globalnych w sprawach zdrowotnych w
identyfikowaniu

czynników

społecznych

prowadzących do złego stanu zdrowia i nierówności.
2005:  Wprowadzenie  Partnerstwa  na  Rzecz  Zdrowia
Matek,  Noworodków  i  Dzieci  w  celu  zapewnienia
zdrowia wszystkim kobietom, noworodkom i dzieciom.
2006:  Dr  Margaret  Chan  z  Chińskiej  Republiki
Ludowej  zostaje  wybrana  siódmym  Dyrektorem
Generalnym Światowej Organizacji Zdrowia.

60 lat WHO: chronologia

najważniejszych wydarzeń

w sferze zdrowia publicznego

2007: Wchodzą w życie nowe Międzynarodowe
Przepisy Zdrowotne (2005).

2008: Światowa Organizacja Zdrowia promuje
ochronę zdrowia przed zmianami klimatycznymi,
które stanowią coraz poważniejsze zagrożenie
dla bezpieczeństwa zdrowotnego.

WHO i Polska

http://www.who.un.org.pl/index.php

Polska  jest  krajem  członkowskim  Światowej
Organizacji  Zdrowia  (WHO)  od  początku  jej
istnienia, to jest od 7 kwietnia 1948 r.
Biuro utworzone zostało w lipcu 1992 r.
Jest ono integralną częścią Biura Regionalnego Światowej
Organizacji Zdrowia dla Europy (WHO EURO) z siedzibą w
Kopenhadze.  Działalność  Organizacji  w  Polsce  opiera  się
na  istniejącej  sieci  ośrodków  współpracy  (Collaborating
Centres,  Counterparts  i  Focal  Points),  koordynowanych
przez Biuro WHO (Country Office) i wspieranych przez nie
poprzez świadczenie pomocy technicznej.

WHO i Polska

Głównym  partnerem  Biura  WHO  w  Polsce  jest
Ministerstwo  Zdrowia.  Współpraca  między  Biurem
Regionalnym WHO w Kopenhadze, a Polską koncentruje się
na  zagadnieniach  systemu  ochrony  zdrowia  oraz  na
największych zagrożeniach dla zdrowia publicznego.
Szczególny

nacisk

został

położony

realizację

priorytetów uaktualnianych co dwa lata w umowach
zawieranych w wyniku negocjacji między rządem Polski, a
Biurem

Regionalnym

WHO

(Biennial

Collaborative

Agreement - BCA). W umowach określane są konkretne
oczekiwane rezultaty oraz podejmowane działania, służące
ich osiągnięciu.

WHO i Polska

Zadaniem  Dyrektora  Biura  WHO  w  Polsce  (Head  of  the  WHO
Country  Office  in  Poland)  jest  zapewnienie  kooperacji  między
Biurem Regionalnym WHO w Kopenhadze a krajem członkowskim.
Jego  obowiązkiem  jest  reprezentowanie  Dyrektora  Regionalnego
oraz  koordynowanie  i  wspieranie  programów  wdrażanych  przez
WHO  na  obszarze  danego  państwa.  Do  obowiązków  Dyrektora
Biura należy między innymi:

•

Reprezentowanie Światowej Organizacji Zdrowia w kraju

członkowskim;

•

Negocjowanie, planowanie i koordynacja działań WHO na terenie

kraju;

•

Działanie na arenie stosunków publicznych, poprzez pełnienie roli

rzecznika WHO;

WHO i Polska

Obecnie  funkcję  Dyrektora  Biura  WHO  w  Polsce  pełni  Dr  Paulina
Miśkiewicz.
Status Prawny Biura Światowej Organizacji Zdrowia opiera się o porozumienie
między  Rządem  Polskim,  a  Światową  Organizacją  Zdrowia  z  1965  r.  oraz  o
Konwencję  Genewską  o  Przywilejach  i  Immunitetach,  której  Polska  jest
sygnatariuszem od 1969 r.
Główne działania podejmowane obecnie w Polsce przez WHO EURO:

•

Działania wynikające z umów dwuletnich

•

Działania na rzecz zwalczania gruźlicy

•

Program Zdrowie Dzieci i Środowisko

•

Program na rzecz Bezpieczeństwa Żywności

•

Sieć Szkół Promujących Zdrowie

•

Sieć Szpitali Promujących Zdrowie

•

Sieć Zdrowe Miasta

•

i inne.

Document Outline