PEDAGOGIKA PETERA PETERSENA

Życie Petera Petersena (1884-1952).

Dewiza Petera Petersena:
„Wszelkie nauczanie zarzucaj kotwicę w
życie szkolne.”

Planował być pastorem, ale

został pedagogiem

•Pracował jako nauczyciel w
Hamburgu – został dyrektorem
eksperymentalnej szkoły
średniej im. Lichtwarka, później
został też nauczycielem
akademickim w Jenie.

Petersen należał do Związku
Pracowników Umysłowych i
Hamburskiego Ruchu Kościoła
Narodowego

• Rozwijał swoją koncepcję
pedagogiczną, w której centrum
znajdowała się niemiecka kultura,
z czasem zafascynował się
ideologią nazistowską



Samodzielna „pozbawiona iluzji” nauka o

wychowaniu.



Petersen głosił i zrealizował w swej szkole

koncepcję dominacji wychowania nad
nauczaniem.

REALIZM PEDAGOGICZNY



„Jest wszechstronnym duchowym związkiem ludzi
wynikającym z naturalnego popędu , jest ona
źródłem wszelkiej twórczej siły, zatem powinna stać
się zarazem celem życia.”



Wspólnota prowadzi do UDUCHOWIENIA



Siły działające wewnątrz wspólnoty są
niedostrzegalne, ale przez to wychowawczo jeszcze
bardziej skuteczne



Istnieje wyłącznie DOBRO, ZŁO bowiem mogło być
tylko skutkiem nienaturalnych wpływów
zewnętrznych, błędnego, wypaczonego wychowania

WSPÓLNOTA



Wychowanie to funkcja obejmująca całą
rzeczywistość, która sprawia to co w człowieku
nazywamy uduchowieniem, uczłowieczeniem.



Wychowanie ma miejsce w relacjach człowiek –
człowiek i człowiek – przyroda (konsekwencją
takiego myślenia jest twierdzenie, że wychowanie
dokonuje się gdzieś pod progiem świadomości, nie
jest zaplanowane, jest spontaniczne, nieokreślone
(bezkierunkowe).

WYCHOWANIE



Według Petera Petersena atrybutem

indywidualności był stan wewnętrznej
harmonii, woli, uczuć i działania ( taka
indywidualność staje się osobowością.



Cechami osobowości były WOLOŚĆ I

KREATYWNOŚĆ

OSOBOWOŚĆ



Tworzy zdrową atmosferę pracy



Pobudza wychowanków do swobodnych

wypowiedzi



Wyjaśnia techniczne trudności związane z

podjętą przez dzieci pracą.

WYCHOWAWCA



Szkoła Petersena powstała w 1924 roku przy
Uniwersytecie w Jenie, dla ćwiczeń pedagogicznych
kandydatów do zawodu nauczyciela,



Nazwana została

szkołą jenajską

(Jenaplanschule)



Szkoła będąca wspólnotą życia i pracy



Petersen był wrogiem systemu klasowego

Szkoła Petera Petersena



30-35 osobowe grupy zwane

grupami

rodowymi



Grupy rodowe dzielą się na :



grupę niższą (1-3 rok nauki)



grupę średnią (4-6 rok nauki)



grupę wyższą (7-8 rok nauki)



Każda z grup dzieliła się na podgrupy:

terminatorów, czeladników i majstrów.

PODZIAŁ SPOŁECZNOŚCI SZKOLNEJ



Uczniowie podzieleni zostali na grupy, tzw.

grupy rodowe, zróżnicowane wiekowo,



Grupy liczyły około 40 uczniów, w całej szkole

pracowało 3 nauczycieli,



Każdy uczeń miał swojego opiekuna,



Wychowawca spełnia rolę przywódcy

wspólnoty szkolnej, ale istotna jest też
współpraca z rodzicami.

C.D.



W organizacji pracy szkoły ważny był pierwszy i
ostatni dzień tygodnia,



W miarę, jak uczniowie stają się starsi, do
swobodnej pracy grupowej dochodzą zajęcia
przedmiotowe i nowa forma kształcenia – koło,



Uczniowie pracowali w małych 4-osobowych
grupach, często korzystano z dyskusji,



Stosowane też były zajęcia zblokowane,
trwające po 100 minut.

Szkoła Petera Petersena

• Formy zewnętrzne:

– Rozmowa,
– Zabawa,
– Praca,
– Uroczystości ,
– Odczuwanie.

Podstawowe formy kształcenia w szkole Petersena:

• Formy
wewnętrzne:
–

Myślenie,

– Oglądanie,
– Rozważanie,

WADY I ZALETY PEDAGOGIKI
PETERSENA

ZALETY:



Rozwijanie
osobowości ucznia



Zajęcia w plenerze



Rozwijanie form
twórczości
uczniów



Nauczanie
współdziałania
uczniów

WADY:

•Brak dyscypliny
nauczania

•Na skutek swobody
uczniów utrudniona
realizacja
założonych celów
dydaktycznych

•Wpajanie młodzieży
doktryny
hitlerowskiej

Document Outline