PODSTAWY WYCENY

1/S

Wykłady:  prof. zw. dr hab. Teresa Maria Łaguna
Ćwiczenia: 
dr Ilisio Manuel de Jesus
mgr Agnieszka Osiecka
mgr Damian Januszewski 

Katedra Ekonomiki Przestrzennej i Środowiskowej

Tematyka wykładów – II lic. E, studia stacjonarne

TEMATYKA WYKŁADÓW

Lp.

Temat

Liczb

a 

godzi

n

Treści nauczania

1.

Wprowadzenie do 
przedmiotu. Istota 
wyceny.

2

Wprowadzenie  do  przedmiotu.  Klasyfikacja  podmiotów  i 
organizacji. 

Charakterystyka 

poszczególnych 

typów 

podmiotów i organizacji.
Pojęcie i kategorie wartości. Formy praw do majątku.

2.

Cele (przesłanki) 
wyceny.

2

Przenoszenie 

praw 

(uwłaszczenie, 

kupno-sprzedaż, 

wywłaszczenie,  itp.);  zmiana  formy  organizacyjno-
prawnej;  ustalenie  podatków,  opłat  i  innych  należności; 
operacyjne 

zarządzanie 

przedsiębiorstwem 

lub 

organizacją.

3.

Metody wyceny: 
zasobów 
przedsiębiorstw lub 
organizacji.

2

Klasyfikacja 

metod, 

zastosowanie 

metod, 

istota 

poszczególnych metod i technik wyceny.

4.

Przepisy prawa 
regulujące zasady 
doboru metod wyceny.

2

Ustawy:  o  komercjalizacji  i  prywatyzacji  przedsiębiorstw 
państwowych; 

 

o 

rachunkowości; 

o 

gospodarce 

nieruchomościami;  prawo  bankowe,  o  gospodarowaniu 
nieruchomościami oraz rozporządzenia wykonawcze.

5.

Procedury wyceny w I-
szej  grupie celów.

2

Procedury  wyceny  do:  uwłaszczenia,  wywłaszczenia, 
sprzedaży i prywatyzacji przedsiębiorstw lub organizacji.

6.

Procedury wyceny w II-
giej i  III-ciej grupie 
celów.

2

Procedury  wyceny  do  naliczania  podatków  i  opłat. 
Procedury  wyceny  do  zmiany  formy  organizacyjno-
prawnej.

7.

Procedury wyceny w IV 
grupie celów.

2

Procedury wyceny do zarządzania operacyjnego.

8.

Sporządzanie raportu 
do wyceny 
przedsiębiorstwa.

1

Zasady  sporządzania  raportu,  treść  poszczególnych 
rozdziałów, niezbędne do zarządzania operacyjnego.

Zasady zaliczenia przedmiotu:

1) Zaliczenie ćwiczeń

2) Egzamin

LITERATURA:

• Borowiecki R i in. 2002. Metody i systemy wyceny przedsiębiorstw. Twigger. 

Warszawa.

• de Jesus I. M. 2002. Podstawy ekonomiki przedsiębiorstw. Olsztyn.
• Kamela-Sowińska A. 1996. Wartość firmy. Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne. 

Warszawa.

• Łaguna T. M. 2000. Wycena nieruchomości i gospodarstw rolnych. ZCO. Zielona 

Góra.

• Sierpińska M. , Jachna T. 1997. Ocena przedsiębiorstwa według standardów 

światowych. 
PWN. Warszawa.

• Szczepankowski P. 2007. Wycena i zarządzanie wartością przedsiębiorstwa. PWN. 

Warszawa.

• Zarzecki D. 1999. Metody wyceny przedsiębiorstw. Fundacja rozwoju 

rachunkowości w Polsce. Warszawa.

Wycena 

  Wycena  (szacowanie)  to  proces  ustalania  wartości  z  uwzględnieniem  wszelkich 

warunków  (prawnych,  organizacyjnych,  ekonomicznych,  technicznych  i 
metodycznych) – zapewniający realizację postawionych celów.

Przedmioty wyceny:

• zasoby środowiska geograficznego (naturalne i antropogeniczne)
• podmioty  gospodarcze  i  organizacyjne  (jako  przedmioty  wyceny)  z  całym 

majątkiem (trwałym i obrotowym) ze składnikami niematerialnymi i prawnymi, z 
produkcją w toku, z systemem zarządzania;

• części  podmiotów  i  organizacji  stanowiące  (lub  mogące  stanowić)  produkcyjną 

całość jako przedmiot wyceny ;

• majątek podmiotów lub organizacji:

a) nieruchomy (grunty, budynki, budowle i inne składniki trwałe z gruntem 
związane),
b) ruchomy (trwały i obrotowy), produkcja w toku, składniki niematerialne i 
prawne;

• służebności (gruntowe, przesyłu).

Wycena może być:

• obligatoryjna(obowiązek wykonania wynikający z przepisów prawa);
• fakultatywna (wartość może być wynegocjowana);
• dobrowolna.

System wyceny 

UWARUNKOWANIA:

prawne:
• przepisy prawa podstawowe (regulujące bezpośrednio proces wyceny),
• przepisy prawa pomocnicze,
• inne (Kodeks Etyki Zawodowej, Powszechne Krajowe Standardy Wyceny);
organizacyjne: 
• rzeczoznawcy majątkowi, biegli sądowi (zaprzysiężeni), 
• osoby uprawnione do wykonywania analiz ekonomicznych, 
• inne osoby powoływane incydentalnie przez sąd,
• rzeczoznawcy zatrudniani przez firmy (banki, firmy ubezpieczeniowe);
ekonomiczne:
• notowania giełdowe,
• popyt i podaż,
• ceny,
• inflacja,
• stopy procentowe;
 techniczne:
• PN – dotyczące obmiarowania wycenianego obiektu zgodnie z wymogami metody,
• plany i opracowania (MPZP, SUiKZP, SIP, strategie, KPZK),
• cenniki (KNR, Scalone normatywy, inne branżowe wskaźniki);
metodyczne:
• przy celach obligatoryjnych – dobór metody zgodny z przepisami prawa,
• przy celach fakultatywnych – jw. – z możliwością zastosowania metody alternatywnej,
• przy celach pozostałych – również metody zalecane przepisami prawa lub uzgodnione ze 

zleceniodawcą.