background image

System 

polityczny USA

Litra Ewelina

Wydział Nauk o Ziemi

background image

Stany Zjednoczone Ameryki

Obejmuje stołeczny Dystrykt Kolumbii i 
50 stanów, w tym 48 w środkowej i 
południowej części Ameryki Północnej, 
oraz Alaskę i Hawaje. W skład USA 
wchodzą również terytoria zależne oraz 
terytoria stowarzyszone. Powierzchnia 
9,6 mln km

2

. Ponad 295 mln 

mieszkańców (2005). Stolica 
Waszyngton (607 tys. mieszkańców, 
zespół miejski 7,7 mln, 2004). Język 
urzędowy angielski. Jednostka 
monetarna 1 dolar = 100 centów. 

background image

Stany 
Zjednocz
one 
Ameryki

Mapa 50 stanów USA

background image

Ustrój polityczny

Stany Zjednoczone Ameryki są:

Państwem federalnym, w którym podmiotami 

federacji są stany. Federację tworzy 50 
autonomicznych stanów i Dystrykt Kolumbii, 
obejmujący stolicę państwa.

Państwem o systemie prezydenckim.

Wielopartyjną republiką związkową z 

dwuizbowym parlamentem (Kongresem) 
złożonym z Izby Reprezentantów z 435 
miejscami (dwuletnia kadencja) i Senatu ze 
100 miejscami (sześcioletnia kadencja). 

Ustrój polityczny opiera się głównie na 
zasadach federalizmu i podziału władzy.

background image

Wielka Pieczęć Stanów 

Zjednoczonych Ameryki

awers

rewers

background image

Konstytucja USA

Konstytucja Stanów 
Zjednoczonych Ameryki 
pochodzi z 17 września 1787 
roku, kiedy to została 
uchwalona przez Konwencję 
Konstytucyjną w Filadelfii. 
Później została ratyfikowana 
przez specjalne konwencje we 
wszystkich stanach. Weszła w 
życie 4 marca 1789. Konstytucja 
stworzyła federację stanów i 
rząd federalny – zastępując 
konfederację stanów powstałą 
na mocy tzw. Articles of 
Confederation
 (uchwalonych w 
1777, weszły w życie w 1781 r.).

background image

Konstytucja USA

Konstytucja wprowadza 
podział władz, określając 
trzy odrębne funkcje 
aparatu państwowego: 
ustawodawczą, 
wykonawczą i sądowniczą. 
Ponadto ustanawia 
niepołączalność funkcji i 
stanowisk, także system 
hamulców i równoważenia 
się poszczególnych 
organów państwa (checks 
and balances
), 
uniemożliwiający 
dominację któregoś z nich:

Prezydent wchodzi na 
teren działalności 
Kongresu, stosując weto, 
a na teren sądownictwa, 
nominując sędziów; 

Kongres może owo weto 
obalić, uchwala fundusze 
na wykonywanie prawa 
(czym wkracza w 
uprawnienia 
prezydenta); 

Sąd Najwyższy natomiast 
może pozbawić mocy 
obowiązującej ustawy 
Kongresu.

background image

Podział władzy

Władza została podzielona między stany (przysługują im 
uprawnienia pierwotne) a federację (jej prawa zostały 
określone w konstytucji) oraz pomiędzy instytucje 
sprawujące władzę ustawodawczą, wykonawczą i 
sądowniczą (których uprawnienia i skład zostały prawnie 
rozdzielone). 

Władzę wykonawczą sprawuje prezydent (obecnie 
Barack Obama), który jest jednocześnie głową państwa 
i szefem rządu (administracji). 

Władza ustawodawcza należy do 2-izbowego 
parlamentu — Kongresu, złożonego z Izby 
Reprezentantów i Senatu. 

Wymiar sprawiedliwości sprawują sądy federalne i Sąd 
Najwyższy USA (9 sędziów, w tym przewodniczący), 
który jest naczelnym organem sądowniczym (bada 
zgodność ustaw z konstytucją).

background image

Federalizm

Rozwój federalizmu w USA można podzielić z grubsza na trzy okresy:

Do połowy XIX w. obowiązywała formuła tzw. formalizmu 
dualistycznego – traktowano jako oddzielne, różne i niezależne 
uprawnienia rządu federalnego i stanów (w wielu przypadkach 
nawet wykluczające się nawzajem),

W XX w. pojawia się tzw. federalizm kooperatywny – stany i rząd 
centralny nawzajem dopełniają się, realizując wspólne cele. 
Spowodowane to było problemami gospodarczymi czasów 
Wielkiego Kryzysu, stąd też najważniejszym problemem była m.in. 
redystrybucja środków finansowych pochodzących z budżetu 
federacji na podstawie tzw. subsydiów.

Reforma Reagana, kontynuowana także przez Busha – likwidacja 
25% subsydiów federalnych, ograniczanie liczby programów 
pomocy dla stanów, itd.

Każdy stan ma własną konstytucję, godło, odrębny system prawny i 
naczelne organy, sądownictwo. Na czele stanu stoi gubernator, 
wybierany w wyborach powszechnych na 2- lub 4-letnią kadencję, 
sprawuje władzę wykonawczą. Organem władzy ustawodawczej jest 
legislatura stanowa (2- lub 1-izbowa).

background image

Federali
zm

Podział USA na stany

background image

Federalizm

Legislatywy stanowe 
we wszystkich 
stanach (z wyjątkiem 
Nebraski) są 
dwuizbowe 
(bikameralizm). 
Zarówno liczba 
członków legislatur, 
jak i ich liczba jest 
różna w 
poszczególnych 
stanach. 
Nazewnictwo 
najczęściej 
odpowiada 
parlamentowi 
federalnemu, stąd 
istnieją stanowe Izby 
Reprezentantów i 
Senaty.

Gubernator sprawuje funkcje władzy 
wykonawczej w danym stanie. Często 
także stoi na czele stanowej Gwardii 
Narodowej, posiada również prawo 
łaski. W większości stanów gubernator 
posiada prawo weta wobec aktów 
prawnych wydawanych przez 
legislatury stanowe (od referendum w 
1996 roku nie ma weta 
gubernatorskiego w Karolinie 
Północnej). Weto może być przełamane 
przez legislatywę przez większość 2/3 
lub 3/4 głosów (w Tennessee za 
pomocą większości absolutnej). We 
wszystkich stanach gubernator 
wybierany jest w wyborach 
bezpośrednich na 4-letnią kadencję, 
poza New Hampshire i Vermont, gdzie 
trwa ona 2 lata.

background image

Prezydent

Kandydować ma prawo obywatel USA nie 
naturalizowany, mający minimum 35 lat, 
zamieszkujący w Stanach Zjednoczonych przez co 
najmniej 14 lat, posiadający pełnię praw 
publicznych.

Wybierany na 4-letnią kadencję (ponownie może być 
wybrany tylko raz), w wyborach powszechnych i 
formalnie pośrednich (w głosowaniu 2-stopniowym) 
przez kolegium elektorów (538 elektorów), w którym 
każdy stan ma tylu członków, ilu przedstawicieli w 
Kongresie (najmniej 3), a Dystrykt Kolumbii — 3. 

Kandydat, który zwyciężył w wyborach 
powszechnych w danym stanie, zdobywa wszystkie 
głosy elektorskie z tego stanu; jeżeli żaden z 
kandydatów nie uzyska bezwzględnej większości 
głosów elektorskich (co najmniej 270), wyboru 
dokonuje Izba Reprezentantów Kongresu. 

Razem z prezydentem, wg tej samej procedury, jest 
wybierany wiceprezydent, którego jedynym 
konstytucyjnym uprawnieniem jest przewodniczenie 
w Senacie. 

W przypadku śmierci lub ustąpienia prezydenta 
urząd ten przejmuje wiceprezydent.

Barrack Obama

background image

Wybory 
prezydencki
e

Rozkład wyników wyborów w 
2008r.

background image

Prezydent

Funkcje prezydenta mają 
trojakie źródło. Formalnie 
regulowane są przez przepisy 
konstytucyjne, które mogą 
być interpretowane dość 
elastycznie. Innymi źródłami 
są ustawodawstwo Kongresu 
i orzecznictwo Sądu 
Najwyższego, a także bogata 
praktyka projektodawcza.

Prezydent jest głową 
państwa i szefem rządu 
(nazywany administracją, 
gabinetem) i sprawuje ogólne 
kierownictwo nad polityką 
państwową.

Wraz z gabinetem sprawuje 
władzę wykonawczą.

Prezydent ma bardzo szerokie 
uprawnienia, m.in. jest 
naczelnym dowódcą sił 
zbrojnych, powołuje 
sekretarzy (ministrów) 
gabinetu (rządu) za zgodą 
Senatu, mianuje sędziów Sądu 
Najwyższego i ambasadorów, 
zawiera umowy 
międzynarodowe. 

Prezydent dysponuje także 
całkiem sporymi 
uprawnieniami 
prawodawczymi. Może 
wydawać rozporządzenia 
wykonawcze i proklamacje, 
które muszą mieć za podstawę 
akty wyższego rzędu – 
konstytucję i ustawy. 

background image

Prezydent

Dysponuje prawem veta w 
stosunku do ustaw parlamentu 
dwóch rodzajów:

regularne – odmowa podpisania 
ustawy, która może być odrzucona 
większością 2/3 głosów Kongresu 
(co zdarza się bardzo rzadko),

 tzw. kieszonkowe – w sytuacji gdy 
projekt ustawy trafia do podpisu w 
ciągu ostatnich 10 dni sesji 
Kongresu, prezydent może nie 
zająć stanowiska wobec tego 
projektu, co nie pozwala na wejście 
ustawy w życie. 

Prezydent ponosi 
odpowiedzialność polityczną za 
działanie sprzeczne z prawem w 
drodze procedury impeachment 
(oskarżenie wnosi Izba 
Reprezentantów, sądzi — Senat, 
który może większością 2/3 głosów 
pozbawić prezydenta urzędu).

Pieczęć prezydenta Stanów 

Zjednoczonych Ameryki.

background image

Prezyde
nt 

Stany z których najczęściej pochodzili 
prezydenci

background image

Prezydenci Stanów 

Zjednoczonych

Imię i nazwisko

Lata sprawowania 

urzędu

John Kennedy

1961-1963

Lyndon Johnson

1963-1969

Richard Nixon

1969-1974

Gerald Ford

1974-1977

Jimmy Carter

1977-1981

Ronald Regan

1981-1989

George Bush

1989-1993

William Clinton

1993-2001

George W. Bush

2001-2009

Barrack Obama

od 2009

background image

Prezyde
nci 

Mt. Rushmore National Momument South 
Dakota

background image

Wiceprezydent

Pierwotnie, na początku historii 
konstytucjonalizmu amerykańskiego, 
wiceprezydentem zostawała ta osoba, 
która uzyskała drugą liczbę głosów podczas 
głosowania w kolegium elektorów. 

XII poprawka do konstytucji z 1804 roku 
zmieniła sposób wyboru prezydenta, 
ustanawiając osobne wybory na prezydenta 
i wiceprezydenta. Od tego czasu parę tę 
wyznaczają partie na swoich konwencjach. 

Wiceprezydent jest przede wszystkim 
przewodniczącym Senatu i kieruje jego 
pracami (de iure).Przyjęła się zasada, że na 
początku kadencji wiceprezydent mianuje 
kogoś innego na przewodniczącego Senatu. 

Jeżeli wiceprezydent umrze lub jest w 
stanie trwałej niezdolności do sprawowania 
urzędu, prezydent wyznacza osobę na to 
stanowisko. Nowy wiceprezydent musi 
zostać zaakceptowany przez obie izby, 
które muszą udzielić mu poparcia 
większością głosów.

Joe Biden

background image

Kongres

Kongres USA jest bikameralny, tzn. 
składa się z dwóch izb:

Izba Reprezentantów – członkowie 
pochodzący z okręgów 
wyborczych, na które podzielone 
są stany,

Senat – członkowie pochodzący z 
poszczególnych stanów.

Kompetencje Kongresu można 
podzielić na kilka rodzajów: 

projektodawcze (znaczna rola w 
procesie zmiany konstytucji), 

ustawodawcze (uchwalanie ustaw), 

kreacyjne (w pewnych sytuacjach 
wybór prezydenta i 
wiceprezydenta), 

sądownicze i śledcze (np. 
impeachment), 

kontrolne (komisje, jako część 
checks and balances
).

Capitol – siedziba Kongresu w 

Waszyngtonie.

background image

Kongres

W Kongresie większość prac odbywa się w komisjach. Wyróżnia 

się komisje:

stałe – zajmują się przygotowywaniem projektów ustaw do 
rozpatrzenia na forum izb; w komisjach tych zawsze 
przewodniczący i większość członków pochodzi z partii 
większościowej w parlamencie,

specjalne – powołane ad hoc, do zbadania konkretnych spraw, w 
których członkowie są dobierani przez przewodniczącego,

wspólne – powoływane, kiedy rozpatrywane zagadnienie 
wymaga wspólnej rezolucji izb, tworzone spośród członków obu 
izb parlamentu,

uzgadniające – wyznaczone w celu doprowadzenia do ustalenia 
jednolitego tekstu ustawy przegłosowanej uprzednio w różnych 
wersjach przez obie izby Kongresu.

Do kompetencji Kongresu należy: ustawodawstwo, uchwalanie 
budżetu, kontrola polityki prezydenta, akceptacja niektórych 
aktów prezydenta oraz pociąganie prezydenta do 
odpowiedzialności politycznej.

background image

Izba Reprezentantów

Izba Reprezentantów (House of Representatives
składa się ze 435 członków wybieranych na 
kadencję trwającą 2 lata. Członkowie tej izby 
reprezentują grupy wyborców zamieszkujące 
okręgi wyborcze, na które podzielone są stany. Z 
reguły zasiadający w Izbie Reprezentantów są 
specjalistami zajmującymi się wąskimi 
dziedzinami.

Liczba reprezentantów poszczególnych stanów 
jest proporcjonalna do liczby ich mieszkańców 
(każdy stan musi mieć co najmniej 1 
przedstawiciela).

Do Izby Reprezentantów kandydować może 
osoba, która ukończyła 25 lat, będąca 
obywatelem USA od co najmniej 7 lat i 
zamieszkująca w stanie, w którym znajduje się 
okręg wyborczy z którego pragnie kandydować.

Posiedzeniom Izby Reprezentantów przewodniczy 
speaker, który jest także przewodniczącym 
większości partyjnej. Zajmuje się on 
podejmowaniem decyzji o przebiegu obrad i 
przekazuje ustawy właściwym komisjom. 
Reprezentuje także izbę na zewnątrz.

Pieczęć Izby 

Reprezentantów 

USA

background image

Senat

O kadencji 6-letniej, liczy 100 członków, 
wszystkie stany mają równą reprezentację — po 
2 senatorów (co 2 lata odnawia się 1/3 składu w 
wyborach częściowych); 

Z reguły zasiadający w Senacie są osobami 
wyspecjalizowanymi w szerokich zagadnieniach.

Kandydować może osoba powyżej 30 lat, będąca 
obywatelem Stanów Zjednoczonych od minimum 
9 lat, zamieszkująca w stanie, który ma 
reprezentować.

Posiedzeniom Senatu przewodniczy, według 
konstytucji, wiceprezydent, a podczas jego 
nieobecności prezydent pro tempore (senator 
partii mającej większość w Senacie, o 
najdłuższym stażu), a najczęściej senator o 
największym autorytecie, którego Senat 
wybierze.

Dystrykt Kolumbii nie ma reprezentacji w 
Senacie.

Pieczęć Senatu 

USA

background image

System partyjny

W Stanach Zjednoczonych istnieje system wielopartyjny, 
ale faktycznie politykę kontrolują jedynie dwie partie: 
Partia Demokratyczna (Democratic Party), istniejąca od 
lat 20. XIX w., i Partia Republikańska (Republican Party) 
— 1854. Partia Demokratyczna jest uważana za partię 
centrum ze skrzydłami lewicowymi, z kolei Partia 
Republikańska jest uważana za prawicową. Amerykańska 
scena polityczna jest klasyfikowana inaczej niż w 
Europie, politycy zbliżeni do europejskiego centrum i 
lewicy są nazywani liberałami, a zbliżeni do prawicy 
konserwatystami. Ponadto w kraju istnieje kilkanaście 
partii politycznych, ale ich dostęp do życia publicznego 
jest znikomy. Zazwyczaj jedna partia kontroluje przez 
dekady konkretny powiat. W przypadku przejęcia władzy 
w legislaturze stanowej, wszystkie kluczowe stanowiska 
są obsadzane przez współpracowników jednej partii.

background image

System partyjny

Podział mandatów w Kongresie USA

Nazwa

Liczba 

deputowanych

Procent 

deputowanych

Izba Reprezentantów

Partia 

Demokratyczn

a

233

53,56%

Partia 

Republikańska

202

46,44%

Niezależni

0

0%

Senat

Partia 

Demokratyczn

a

49

49%

Partia 

Republikańska

49

49%

Niezależni

2

2%

Lista partii politycznych w 
USA:

Partia Niepodległości 
Alaski (Alaskan 
Independence Party
)

Connecticut na rzecz 
Liebermana 
(Connecticut for 
Lieberman
)

Partia Demokratyczna 
(Democratic Party
)

Partia Konstytucyjna 
(Constitution Party
)

Partia Libertariańska 
(Libertarian Party
)

Partia Republikańska 
(Republican Party
)

Partia Zielonych (Green 
Party
)

background image

System partyjny

Obie gł. partie nie reprezentują zdecydowanie określonych ideologii 
politycznych, są pozbawione jednolitego programu i 
zinstytucjonalizowanych struktur. Swoje działania podporządkowują 
wymogom walki wyborczej i zapewnieniu sukcesu wyborczego 
reprezentowanym przez nie elitom. Najwyższą instancją w obu 
partiach jest, zwoływana co 4 lata, konwencja krajowa. Jej 
podstawowym zadaniem jest wyłonienie kandydata na urząd 
prezydenta i wiceprezydenta oraz uchwalenie programu wyborczego. 
Najwyższym szczeblem struktury organizacyjnej jest komitet krajowy, 
składający się z przedstawicieli poszczególnych stanów. Za 
przywódcę partii jest uznawany prezydent lub kandydat na 
prezydenta. Zasadniczym ogniwem w strukturze obu partii jest 
organizacja stanowa, której zadaniem jest obsadzanie stanowisk we 
władzach danego stanu, zwłaszcza stanowiska gubernatora. Nie 
istnieje pojęcie członkostwa danej partii — za członków uznawani są 
ci, którzy zarejestrują się w poczet członków partii bądź sami się za 
takich uważają. Za najważniejszą metodę wyłaniania kandydatów 
przez partie polityczne uznaje się prawybory, które umożliwiają 
udział w procesie nominacyjnym; zakończenie tego procesu oznacza 
początek kampanii wyborczej.

background image

Władza sądownicza

Sądy tworzy Kongres, który określa ich właściwości 
i organizację, a także wynagrodzenie sędziów. 
Natomiast sędziów sądów federalnych mianuje 
prezydent, jeżeli stanowisko opróżni się w wyniku 
rezygnacji lub śmierci.

Sędziowie amerykańscy, według zapisów 
konstytucyjnych są niezawiśli i pełnią swe funkcje 
bezterminowo, nawet dożywotnio. Do usunięcia 
sędziego może dojść tylko w drodze 
impeachmentu.

Wymiar sprawiedliwości sprawują sądy federalne i 
Sąd Najwyższy USA (9 sędziów, w tym 
przewodniczący), który jest naczelnym organem 
sądowniczym (bada zgodność ustaw z 
konstytucją). 

background image

Władza sądownicza

Sąd Najwyższy zajmuje się badaniem zgodności 
działania administracji rządowej z zasadami 
konstytucji.
Sądownictwo federalne składa się z trzech szczebli:

sądy dystryktowe – sądy najniższe w hierarchii, 
rozstrzygają sprawy cywilne i karne w I instancji, w 
składzie jednego sędziego zawodowego i ławy 
przysięgłych. Takich sądów jest 94.

sądy apelacyjne – umiejscowione wyżej, sądy 
odwoławcze od wyroków sądów dystryktowych (II 
instancja); jest ich 13.

Sąd Najwyższy – ostateczna instancja odwoławcza, 
dla niektórych spraw uprawnienia I instancji i 
ferowanie w tych kwestiach ostatecznych wyroków, 
np. w sporach pomiędzy federacją a stanem.

background image

Władza sądownicza

W Stanach Zjednoczonych obowiązuje system prawa 
precedensowego (common law
). Sąd sam ustanawia 
normę prawną, w przypadku gdy brakuje podstaw w 
prawie pisanym do rozstrzygnięcia danej sprawy. 
Powstaje w ten sposób precedens, który staje się 
podstawą rozstrzygnięcia w przyszłości takich 
samych bądź bardzo podobnych spraw.

władza sądownicza ma trzy funkcje: 

kreacyjną (za pomocą precedensów tworzy nowe 
prawo), 

interpretacyjną (interpretowanie aktów Kongresu 
i władzy wykonawczej), 

projektodawczą (wszystkie sądy powszechne mają 
prawo do badania konstytucji i legalności aktów 
prawnych).

background image

System karny

Według danych z grudnia 2008, amerykański system 
penitencjarny przetrzymuje 2,293,157 osób, co 
rocznie kosztuje 57 miliardów dolarów. Większość z 
nich to stosunkowo młodzi mężczyźni. 

W USA w dowolnej chwili około 20% mężczyzn – 
czarnych lub pochodzenia latynoskiego – przebywa 
w więzieniu. 

W miastach takich jak Waszyngton i Baltimore 
ponad połowa czarnych mężczyzn w wieku od 18 do 
30 lat jest przetrzymywanych w więzieniach, na 
zwolnieniu warunkowym lub poddanych probacji.

W 37 stanach za najcięższe zabójstwa orzekana i 
wykonywana jest kara śmierci. W USA średnio na 
100 000 mieszkańców wypada 715 więźniów.

background image

System karny

Mapa USA z uwzględnieniem 
stanów, w których kara 
śmierci wykonywana jest 
poprzez podanie zastrzyku 
trucizny.

Mapa USA z uwzględnieniem 
stanów, w których kara 
śmierci wykonywana jest na 
krześle elektrycznym.

Mapa USA z 
uwzględnieniem stanów, 
w których kara śmierci 
wykonywana jest przez 
rozstrzelanie.

Mapa USA z uwzględnieniem 
stanów, w których kara śmierci 
wykonywana jest w komorze 
gazowej.

Legenda: Kolor brązowy - stan 
wykorzystuje tylko tę metodę, 
Kolor pomarańczowy – kara 
wykonywana często, ale istnieją 
inne, Kolor żółty - metoda 
wykonywana czasami, Kolor 
zielony – stany które 
wykonywały, ale zaprzestały, 
Kolor niebieski – dany sposób 
nie był nigdy praktykowany.

background image

Siły zbrojne

Łączna liczba żołnierzy wynosi 1414 tys. (2001); od 1991 nie ma obowiązkowej 
zasadniczej służby wojsk.; armia zaw.; są też zawierane kontrakty z żołnierzami 
(minimum 3-letnie) na odbycie służby wojsk.; od 1949 czł. NATO, od 1951 — Paktu 
Bezpieczeństwa Pacyfiku. W armii amer. występuje podział sił zbrojnych na: 

strategiczne siły jądrowe podporządkowane Dowództwu Strategicznemu USA; 

siły lądowe — 485,5 tys. żołnierzy (z czego duża część jest rozmieszczona poza 
granicami państwa), w ich skład wchodzi też personel lądowy Gwardii Nar. — 
355,9 tys. żołnierzy oraz stała rezerwa sił lądowych — 358,1 tys. osób; 

siły morskie — 385,4 tys. żołnierzy, piechota mor. — 183 tys. żołnierzy; lotnictwo 
mor. — 70,2 tys. żołnierzy; 

siły powietrzne — 369,7 tys. żołnierzy, w ich skład wchodzi lotnictwo operacyjne 
(w tym strategiczne), lotn. jednostki Gwardii Nar. i rezerwy lotnictwa 
operacyjnego; 

Siły zbrojne są także rozmieszczone poza terytorium Stanów Zjednoczonych; 
największa ich część stacjonuje w Europie (98 tys. żołnierzy sił lądowych, w tym 
siły lądowe 61 tys.); 

Wojska amer. wzięły udział w operacji antyterrorystycznej (2001–02) w 
Afganistanie; stacjonuje tam ok. 7,5 tys. żołnierzy; w ramach tejże operacji w 
bazach w Kirgistanie stacjonuje 4 tys. żołnierzy, a w Uzbekistanie ok. 1,2 tys.; 2003 
wojska amer. stanowiły gł. siłę koalicji państw w wojnie z Irakiem. 
Siły amer. uczestniczą w misjach pokojowych ONZ: w Kambodży, Bośni, Jugosławii, 
Egipcie, Iraku, Kuwejcie, Macedonii, na Bliskim Wschodzie, Somalii. Budżet wojsk. 
stanowił 3% PKB (2001).

background image

Polityka społeczna

W USA jest regulowana zarówno przez 

ustawodawstwo federalne, jak i stanowe; 
specyficzną cechą amer. polityki społ. jest 
duże zaangażowanie w jej realizację 
prywatnych przedsiębiorców i pracodawców 
oraz filantropów, a także to, że większość 
kolejnych prezydentów przedstawia własny 
program i koncepcję tej polityki. 

Reformy społ. zapoczątkował F.D. Roosevelt, 

ogłaszając program Nowego Ładu (New 
Deal), który oprócz ożywienia gospodarki po 
Wielkim Kryzysie miał na celu wprowadzenie 
pewnych reform socjalnych. 

background image

Polityka oświatowa

Zgodnie z konstytucją, problemy szkolnictwa leżą 
w gestii rządów stanowych, które z reguły znaczną 
część swych uprawnień przekazują lokalnym 
okręgom szkolnym; z tego właśnie względu system 
szkolny w USA jest zróżnicowany. Najbardziej 
powszechny jest model: 6-letnia szkoła 
elementarna i 6-letnia szkoła średnia, w której 
nauka odbywa się w 2 cyklach 3-letnich: niższym 
(junior high school
) i wyższym (senior high school). 
Obowiązkiem szkolnym w większości stanów są 
objęte dzieci między 7 i 16 rokiem życia; nauczanie 
w szkołach publicznych na poziomie elementarnym 
i średnim jest bezpłatne. Poza szkołami 
publicznymi działają również szkoły prywatne, 
także wyznaniowe.

background image

Podział terytorialny

Wskutek przemian politycznych, 
jakie dokonywały się na 
obszarze dzisiejszego USA od 
XVIII wieku do XX wieku, 
poszczególne stany różnią się 
datą wstąpienia do unii.

W połowie XVIII wieku istniało 
tylko trzynaście kolonii 
amerykańskich, które utworzyły 
podwaliny dzisiejszego państwa 
związkowego. Były to: 
Connecticut, Delaware, Georgia, 
Karolina Południowa, Karolina 
Północna, Maryland, 
Massachusetts, New Hampshire, 
New Jersey, Nowy Jork, 
Pensylwania, Rhode Island i 
Wirginia. Liczyły one w sumie 
około półtora miliona 
mieszkańców.

background image
background image

Podział terytorialny

Cztery spośród stanów noszą nazwę Związku 
(Commonwealth
), są to: Kentucky, Massachusetts, 
Pensylwania i Wirginia. Jest to tylko nazwa oficjalna i 
stany te nie różnią się niczym od innych. Teksas i 
Kalifornia używają nazw Republika Teksasu i Republika 
Kalifornijska. 

Każdy ze stanów podzielony jest na hrabstwa (counties). 
Wyjątkiem są dwa stany: Luizjana – parafie (parishes
) i 
Alaska – okręgi (boroughs
). 

Obecnie w Stanach Zjednoczonych jest 3141 hrabstw i 
równoważnych jednostek terytorialnych. Najmniej 
hrabstw liczy stan Delaware – 3, a najwięcej Teksas – 254.

Zakres uprawnień lokalnych rad różni się w 
poszczególnych hrabstwach, w zależności od stanu. 
Niektóre hrabstwa podzielone są dodatkowo na okręgi 
miejskie (townships
).

background image

Największe stany USA

Lp.

Stan

Powie-

rzchnia 

(tys. km

2

)

Ludność 

(mln)

Stolica

Skrót 

pocztowy

Skrót 

angielski

Najwięks

ze miasto

1

Alaska

1530,7

0,6

Juneau

AK

Alaska

Anchorag

e

2

Teksas

691

22,1

Austin

TN

Tenn.

Memphis

3

Kaliforni

a

411

35,4

Sacram

ento

KS

Kan. lub 

Kans.

Wichita

4 Montana

380,3

0,9

Helena

NJ

N.J.

Newark

5

Nowy 

Meksyk

314,9

1,8

Santa 

Fe

OK

Okla.

Oklahom

a City

6

Arizona

295,3

5,5

Phoenix

AZ

Ariz.

Phoenix

7

Nevada

286,3

2,2

Carson 

City

NY

N.Y.

Nowy 

Jork

8 Kolorado

269,5

4,5

Denver

MA

Mass.

Boston

9

Wyomin

g

253,3

0,5

Cheyen

ne

WY

Wyo.

Cheyenn

e

10 Oregon

251,4

3,5

Salem

RI

R.I.

Providen

ce

background image

Podział terytorialny

Pozostałe stany to:
Utah, Minnesota, Idaho, 
Kansas, Nebraska, Dakota Pd., 
Dakota Pn., Oklahoma, 
Missouri, Waszyngton, 
Georgia, Floryda, Michigan, 
Illinois, Iowa, Wisconsin, 
Arkansas, Karolina Pn., 
Alabama, Nowy Jork, Luizjana, 
Mississippi, Pensylwania, 
Tennessee, Ohio, Wirginia, 
Kentucky, Indiana, Maine, 
Karolina Pd., Wirginia Zach., 
Maryland, Vermont, New 
Hampshire, Massachusetts, 
New Jersey, Hawaje, 
Connecticut, Delaware, Rhode 
Island.

Do terytoriów zależnych 
należą: 
Samoa Amerykańskie 
(American Samoa), Baker 
(Baker Island), Guam, 
Howland (Howland Island), 
Jarvis (Jarvis Island), Johnston 
(Johnston Atoll), Kingman 
(Kingman Reef), Midway 
(Midway Islands), Navassa 
(Navassa Island), Mariany 
Północne (Northern Mariana 
Islands), Palmyra (Palmyra 
Atoll), Portoryko (Puerto 
Rico), Wyspy Dziewicze 
Stanów Zjednoczonych (U.S. 
Virgin Islands), Wake (Wake 
Island)

background image

Bibliografia

Andrzej Bartnicki, Donald T. Critchlow: Historia Stanów Zjednoczonych 
Ameryki
. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995,

Hugh Brogan: Longman History of the United States of America
Longman, 1985-03-25, ss. 1-740,

Paweł Sarnecki: Ustroje konstytucyjne państw współczesnych. Kraków: 
Zakamycze, 2003,

Garlicki, Leszek, Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych Ameryki : 
konstytucja - polityka - prawa obywatelskie
, Warszawa - Wrocław 1982,

Gebert, Stanisław, Kongres Stanów Zjednoczonych Ameryki : zarys 
monografii
, Warszawa - Wrocław 1981,

Langer, Tomasz, Stany w USA : instytucje, praktyka, doktryna, Koszalin 
1997,

Pułło, Andrzej (red.), Konstytucja Stanów Zjednoczonych Ameryki
Warszawa 2002,

Pułło, Andrzej, System konstytucyjny Stanów Zjednoczonych, Warszawa 
1997,

Sarnecki, Paweł, Ustroje konstytucyjne państw współczesnych, Kraków 
2003,

http://encyklopedia.pwn.pl/

http://portalwiedzy.onet.pl/

background image

dziękuję


Document Outline