Polski Kontyngent
Wojskowy w Iraku
W latach 2003-2008
Polski Kontyngent
Wojskowy w Iraku
W latach 2003-2008
Polski Kontyngent Wojskowy
PKW- wydzielona jednostka wojskowa w
Wojsku Polskim która przeznaczona jest do
udziału w misjach zagranicznych różnego
typu(pokojowa, wojenna)
PKW Irak
Drugi co do wielkości kontyngent
wojskowy w operacji pokojowej lub
stabilizacyjnej wystawiony przez Wojsko
Polskie w całej jego historii (w szczytowym
okresie ok. 2500 żołnierzy).
W 2003 wojska sojusznicze zaatakowały
Irak. Państwo Polskie jako członek NATO
dołączył się do tej operacji.
Zmiany PKW Irak (2003-2008)
Zmiana
Początek
Koniec
Dowódca
Wystawiająca
Liczebność
Typ
I OIF
03.09.2003
13.02.2004
gen. dyw. Andrzej
Tyszkiewicz
12 DZ
ok. 2500
stabilizacyjna
II OIF
13.02.2004
18.07.2004
gen.
dyw. Mieczysław
Bieniek
11 DKPanc
III OIF
18.07.2004
01.02.2005
gen. dyw. Andrzej
Ekiert
16 DZ
ok. 2400
IV OIF
01.02.2005
26.07.2005
gen.
dyw. Waldemar
Skrzypczak
11 DKPanc
ok. 1700
stabilizacyjno-
szkoleniowa
V OIF
26.07.2005
06.02.2006
gen. dyw. Piotr
Czerwiński
1 DZ
ok. 1400
szkoleniowo-
stabilizacyjna
VI OIF
06.02.2006
18.07.2006
gen. dyw. Edward
Gruszka
12 DZ
ok. 900
szkoleniowo-
doradcza
VII OIF
18.07.2006
24.01.2007
gen.
dyw. Bronisław
Kwiatkowski
16 DZ
doradczo-
szkoleniowa
VIII OIF
24.01.2007
25.07.2007
gen. dyw. Paweł
Lamla
11 DKPanc
IX OIF
25.07.2007
30.01.2008
gen. dyw. Tadeusz
Buk
1 DZ
X OIF
30.01.2008
01.10.2008
gen. dyw. Andrzej
Malinowski
12 DZ
Ważniejsze wydarzenia
W kwietniu 2003, po zdobyciu Bagdadu i rozbiciu
niemalże całości irackich sił zbrojnych, Amerykanie
rozpoczęli tworzenie władz okupacyjnych i podzielili Irak
na cztery sektory stabilizacyjne:
Sektor Północny (proponowano Australii, objęły Stany
Zjednoczone),
Sektor Centralno-Północny (objęły Stany Zjednoczone),
Sektor Centralno-Południowy (wielonarodowy,
proponowano Danii, objęła Polska),
Sektor Południowy (wielonarodowy, objęła Wielka
Brytania).
Sektory sił międzynarodowych w 2003 r.
źródło: pap.pl
Operacja Żelazny miecz
Jednak największym wyzwaniem dla PKW i całej WDC-P było
rozpoczęte 4 kwietnia powstanie Armii Mahdiego Muktady as-
Sadra. Tego dnia polskie plutony sił szybkiego reagowania
zostały odcięte w Karbali, Al-Hilli oraz Nadżafie i przez kilka dni
były oblegane przez sadrystów oraz bojowników Al-Kaidy i
czeczeńskich. 5 maja, po fiasku rozmów, rozpoczęła się
zasadnicza część Operacji Żelazny Miecz - oddziały
amerykańskie, wspierane przez żołnierzy z Polski i Bułgarii,
wkroczyły do zajmowanych przez sadrystów miast. Rozpoczęły
się trwające 19 dni walki uliczne, prowadzone przede
wszystkim przez Amerykanów, w wyniku których Armia
Mahdiego wycofała się Karbali, An-Nadżafu i Ad-Diwanijji,
która wraz z całą prowincją Kadisijją została przekazana PKW.
Polegli w Iraku
1. Hieronim Kupczyk - 6 listopada 2003
2. Gerard Wasielewski - 22 grudnia 2003
3. Sławomir Stróżak - 8 maja 2004
4. Marek Krajewski - 8 maja 2004
5. Krzysztof Kaśkoś - 5 czerwca 2004
6. Artur Żukowski - 5 czerwca 2004
7. Tomasz Krygiel - 8 czerwca 2004
8. Andrzej Zielke - 8 czerwca 2004
9. Marcin Rutkowski - 29 lipca 2004
10.Sylwester Kutrzyk - 19 sierpnia 2004
11. Grzegorz Rusinek - 19 sierpnia 2004
12.Krystian Andrzejczak - 21 sierpnia 2004
13.Grzegorz Nosek - 12 września 2004
14.Piotr Mazurek - 12 września 2004
15.Daniel Różyński - 12 września 2004
16.Pawel Jelonek - 15 grudnia 2004
17.Jacek Kostecki - 15 grudnia 2004
18.Karol Szlązak - 15 grudnia 2004
19.Roman Goralczyk - 25 lutego 2005
20.Tomasz Murkowski - 10 listopada 2006
Waldemar Milewicz - 7 maja 2004 - w ataku na samochód polskiej ekipy
dziennikarzy jadącej z Bagdadu do Karbali i Nadżafu
Doświadczenia
Po wydarzeniach z maja 2004, w PKW zauważono:
słabe wyposażenie,
niedostosowane do warunków wojennych (m.in.
słabe opancerzenie
, mała ilość
amunicji przypadającego na jednego żołnierza),
mandat zezwalający tylko na obronę (jednak z
kontyngentów Wielonarodowej Dywizji to prawie
całość walk toczyli Polacy, gdyż reszta nie
opuszczała baz - z wyjątkiem Bułgarów)
Najważniejsze wydarzenia
Irak został podzielony na cztery strefy stabilizacyjne: dwie pod dowództwem
USA, jedną Wielkiej Brytanii i jedną w środkowej części Iraku przez Polskę
Alianci wprowadzili własną administrację oraz powołali z dniem 13 lipca
Radę Zarządzającą złożoną z przedstawicieli głównych grup ludności -
szyitów, sunnitów i Kurdów Walki jednak nie ustały szczególnie na terytorium zamieszkanym
przez
sunnitów (tzw. Trójkąt sunnicki). Celem ataków są przede wszystkim wojska
stabilizacyjne, Irakijczycy podejmujący współpracę z aliantami
Więcej Irakijczyków-cywili zginęło z rąk terrorystów niż aliantów.
13 grudnia 2003 roku Saddam Husajn został ujęty
Mimo terroru w wyborach parlamentarnych 30 stycznia 2005 r. wzięło udział
59% uprawnionych do głosowania. Byli to w większości szyici i Kurdowie.
Wśród sunnitów frekwencja była bardzo mała. W najniebezpieczniejszych
rejonach kraju wybory w ogóle się nie odbyły.
13 lutego 2005 Iracka Niezależna Komisja Wyborcza podała wyniki wyborów:
szyicki Zjednoczony Sojusz Iracki (48,1 proc.)
Sojusz Kurdyjskim (25,7 proc. głosów)
Lista Iracka premiera Ijada Alawiego (13,8 proc. głosów).
5 listopada 2006 r. Saddam Husajn został skazany przez bagdadzki trybunał
na karę śmierci
źródła