SYSTEM DIAGNOSTYKI 

PRZEDMODERNIZACYJ

NEJ DIMO

pchor. Czekalski Paweł

pchor. Jelitto Maciej

DIMO

System DIMO jest systemem 
wspomagającym projektowanie zmian 
układów geometrycznych toru, z 
zastosowaniem optymalizacji tych 
układów.

PRZEZNACZENIE DIMO



Dla osób analizujących możliwość 
zwiększenia prędkości pociągów przed 
modernizacją linii i wymianą 
nawierzchni.



Do prac przygotowawczych napraw 
bieżących toru, gdy zachodzi potrzeba 
dostosowania układów geometrycznych 
toru do zmieniających się w 
międzyczasie warunków 
eksploatacyjnych.

DIMO

DIMO obejmuje bazę wiedzy dotyczącą 
wyboru dopuszczalnych wartości 
parametrów kinematycznych oraz 4 
moduły algorytmiczne, wspomagające 
projektowanie zmian układów 
geometrycznych toru.

STRUKTURA DIMO

PRACA Z SYSTEMEM



Optymalizacja przechyłki



Projektowanie krzywych przejściowych



Projektowanie poszerzeń międzytorza



Projektowanie połączeń torów

OPTYMALIZACJA 
PRZECHYŁKI

W opcji „optymalizacja przechyłki” 
wprowadza się dane charakteryzujące 
poszczególne odcinki i dane 
charakteryzujące łuki na tych odcinkach 
(kilometraż początku i końca łuku, 
długość krzywych przejściowych, 
promień łuku, właściwy rodzaj łuku, 
długość rampy przechyłkowej). Następnie 
przechodzi się do obliczeń przechyłki – 
wprowadza się właściwe wielkości stałe 
(prędkość pociągów towarowych, 
dopuszczalne wartości parametrów 
kinematycznych, długość bazy sztywnej 
wagonu).

OPTYMALIZACJA 
PRZECHYŁKI

Po obliczeniu otrzymujemy wartości maksymalnych 
przechyłek i prędkości na poszczególnych łukach. 
Następnie dokonujemy wyboru powyższych wartości i 
otrzymujemy wyniki w postaci parametrów 
kinematycznych odpowiadających danej prędkości i 
przechyłce:



Przyspieszenie najszybszych pociągów pasażerskich



Przyspieszenie najwolniejszych pociągów 
towarowych



Przyrost przyspieszenia



Prędkość podnoszenia koła na rampie 
przechyłkowej



Pochylenie rampy przechyłkowej



Dopuszczalnie pochylenie rampy przechyłkowej

PROJEKTOWANIE KRZYWYCH 
PRZEJŚCIOWYCH

Opcja „Projektowanie krzywych przejściowych” 
zawiera dwa rozwiązania wydłużenia krzywych 
przejściowych:



Z zastosowaniem krzywych odchylających,



Poprzez zmniejszenie zasadniczego promienia łuku.

Wydłużenie krzywej przejściowej z zastosowaniem 
krzywych odchylających, w licznych przypadkach, 
nie powoduje konieczności przesunięcia 
poprzecznego części kołowej łuku. Stąd też 
rozwiązanie to może być stosowane w przypadkach 
krzywych przejściowych niesymetrycznych, gdy 
wydłużeniu ulega tylko jedna krzywa przejściowa, 
lub gdy każda z krzywych jest wydłużana o inną 
długość.

Krzywa przejściowa jest wydłużana z 
długości PK do długości CD, ze styczną 
odchyloną za pomocą dwóch innych 
krzywych przejściowych AB i BC bez 
wstawki prostej.

PROJEKTOWANIE KRZYWYCH 
PRZEJŚCIOWYCH

Do ekranu wprowadzania danych wpisuje się 
następujące dane:



Promień łuku R



Długość dotychczasową krzywej przejściowej



Długość projektowanej krzywej przejściowej



Dopuszczalną długość krzywej odchylającej 



Wymaganą prędkość na układzie



Dopuszczalne przesunięcie łuku do wewnątrz



Krok tyczenia łuku od wewnątrz



Dopuszczalne wartości przyspieszenia bocznego



Dopuszczalne wartości przyrostu przyspieszenia

PROJEKTOWANIE KRZYWYCH 
PRZEJŚCIOWYCH

Otrzymujemy następując wyniki parametrów 
krzywych odchylających:



Promień łuku



Długość dotychczasowej i projektowanej 
krzywej przejściowej



Dopuszczalną długość krzywej przejściowej



Wymaganą prędkość na układzie



Dopuszczalne przesunięcia układu na 
zewnątrz i przesunięcie łuku do wewnątrz



Krok tyczenia łuku



Dopuszczalne wartości przyspieszenia 
bocznego i przyrostu przyspieszenia

PROJEKTOWANIE KRZYWYCH 
PRZEJŚCIOWYCH

Po wprowadzeniu danych z poprzedniego 
zakresu w ostatnim oknie otrzymujemy 
zasadnicze parametry projektowanego 
układu. W formie tabeli z kolumnami 
oznaczającymi położenie X, Y i Z 
otrzymujemy dokładne zestawienie 
potrzebnych wymiarów.

PROJEKTOWANIE 
POSZERZEŃ MIĘDZYTORZA

Opcja „Projektowanie poszerzeń międzytorza” 
zawiera dwa rozwiązania poszerzenia 
międzytorza:



Z zastosowaniem dwóch łuków kołowych, 
bez przechyłki, podzielonych wstawką prostą



Z zastosowaniem łuków parabolicznych.

Zaleca się, aby projektując poszerzenie 
międzytorza skorzystać z obu proponowanych 
wariantów tego układu i po przeanalizowaniu 
uzyskanych wyników dokonać ostatecznego 
wyboru, kierując się indywidualnymi 
preferenchami.

W rozwiązaniu tego układu zastosowano 
optymalizację, w której funkcją celu jest 
uzyskanie minimalnej wartości 
przyspieszenia podczas przejazdu 
pojazdu przez łuki odwrotne.

PROJEKTOWANIE 
POSZERZEŃ MIĘDZYTORZA

W Ekranie Wprowadzania Danych 
podajemy następujące parametry:



Zakładana prędkość



Niezrównoważone przyspieszenie



Szerokość poszerzenia



Maksymalna długość poszerzenia



Długość bazy sztywnej wagonu



Maksymalny projekt łuku



Minimalna długość wstawki

PROJEKTOWANIE 
POSZERZEŃ MIĘDZYTORZA

W wyniku obliczeń otrzymuje się:



Promień obu łuków



Długość wstawki prostej



Długość poszerzenia



Długość łuku



Kąt zwrotu łuku



Wartość przyrostu przyspieszenia



Wartość przyspieszenia bocznego na łuku.

Rozwiązaniem zadania jest taka para wartości 
promienia obu łuków i długości wstawki prostej, 
dla których wartość przyrostu przyspieszenia 
osiąga wartość minimalną.

PROJEKTOWANIE 
POŁĄCZEŃ TORÓW

Opcja ta zawiera rozwiązania trzech 
układów połączeń torów:



Połączenie torów ukośnych rozjazdami 
o różnych skosach



Pojedyncze połączenie torów prostych 
równoległych rozjazdami o równych 
skosach



Projektowanie optymalnego promienia 
łuku za torem zwrotnym rozjazdu.

PROJEKTOWANIE 
POŁĄCZEŃ TORÓW

Dane wprowadzane do programu do 
obliczeń optymalnego promienia łuku za 
torem zwrotnym rozjazdu:



Rozstaw torów



Długość bazy sztywnej wagonu



Prędkość



Minimalna długość wstawki

Na podstawie wprowadzonych danych 
program przedstawia zestawienie 
proponowanych rozjazdów.

PROJEKTOWANIE 
POŁĄCZEŃ TORÓW

Do dalszych obliczeń potrzebne jest 
wprowadzenie przyjętej optymalnej wartość 
promienia łuku lub też inną jego wartość.
Po wprowadzeniu, program wyznacza 
długość wstawki prostej za rozjazdem oraz 
wartości parametrów kinematycznych.
Program zawiera też opcję wyznaczania 
współrzędnych charakterystycznych 
punktów projektowanego układu, a także 
umożliwia wyznaczanie danych do tyczenia 
zaprojektowanego układu za torem 
zwrotnym rozjazdu