CZŁOWIEK ZA BURTĄ

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław 

Wielgosz

REKI

N

 

!!!

Trzy możliwe sytuacje:

1.Akcja natychmiastowa.

 człowiek za burtą został zauważony z mostka i 

akcja została podjęta natychmiast.

2.Akcja opóźniona.

 informacja o wypadnięciu człowieka za burtę 

przekazana przez naocznego świadka i akcję 
podjęto z pewnym opóźnieniem.

3.Zaginięcia osoby.

 na mostek przekazano meldunek o zaginięciu 

osoby.

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

2

Manewry statku

Manewry statku

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

3

Jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że człowiek wypadł za 
burtę, załoga musi 

tak szybko jak jest to możliwe 

podjąć go z wody

Na szybkość podjęcia rozbitka z wody będą 
miały wpływ następujące czynniki:

•

charakterystyka manewrowa statku;

•

kierunek wiatru i stan morza;

•

doświadczenie i poziom wyszkolenia załogi;

•

możliwości siłowni;

•

lokalizacja wypadku;

•

widzialność;

•

technika podejmowania rozbitka;

•

możliwość uzyskania pomocy od innych statków.

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

4

Akcja początkowa

Akcja początkowa

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

5

Akcja początkowa

1)

wyrzucić koło ratunkowe za burtę tak blisko rozbitka, 
jak to możliwe;

2)

nadać 

alarm ogólny 

syreną okrętową, wołać 

„człowiek za burtą” / „man overboard”;

3)

rozpocząć manewr podejścia do rozbitka (wg poniżej 
opisanych sposobów;

4)

zanotować pozycję, czas

, prędkość i kierunek wiatru, 

użyć funkcji 

MOB

 w odbiorniku nawigacji satelitarnej 

lub systemie ECDIS;

5)

poinformować Kapitana i siłownię;

6)

wystawić obserwatora w celu utrzymania łączności 
wzrokowej z rozbitkiem;

7)

wyrzucić pławkę dymną / świetlno dymną, marker 
barwnikowy;

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

6

Akcja początkowa

8) poinformować radiooperatora, podawać mu na 

bieżąco pozycję;

9) trzymać silniki w gotowości do manewrów;
10)przygotować do opuszczenia łódź ratowniczą;
11)wydać przenośne VHF do łączności między 

mostkiem – pokładem – łodzią ratowniczą;

12)przygotować sztormtrap / siatki do pomocy w 

podjęciu człowieka za burtą

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

7

Standardowe sposoby 

podejmowania rozbitka

Standardowe sposoby 

podejmowania rozbitka

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

8

Pętla Wiliamsona

Pętla Wiliamsona

1. Wyłożyć ster na burtę 

(w „akcji 
natychmiastowej” 
zawsze na burtę z której 
wypadł człowiek);

2. po zmianie kursu 

początkowego o 60° 
przełożyć ster na burtę 
przeciwną;

3. po osiągnięciu kursu o 

20° mniejszego od 
kontrkursu, przełożyć 
ster na „midship” – 
statek położy się na 
kurs przeciwny.

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

9

Pętla Wiliamsona

Pętla Wiliamsona

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

10

• umożliwia wejście dokładnie na 

kontrkurs;

• jest dobra w ograniczonej 

widzialności;

• jest nieskomplikowana, prosta w 

wykonaniu;

• przemieszcza statek dalej od pozycji 

wypadku;

• jest procedurą powolną.

Zwrot o 270° - pojedyncza pętla – pętla 

Anderdsona

Zwrot o 270° - pojedyncza pętla – pętla 

Anderdsona

1. Wyłożyć ster na burtę 

(w „akcji 
natychmiastowej” 
zawsze na burtę z 
której wypadł 
człowiek);

2. Po zmianie 

początkowego kursu o 
250°  ster na „midship” 
i rozpocząć manewr 
zatrzymania statku.

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

11

Zwrot o 270° - pojedyncza pętla – pętla 

Anderdsona

Zwrot o 270° - pojedyncza pętla – pętla 

Anderdsona

• jest to najszybsza metoda podejmowania;
• nadaje się dla statków mających małą 

średnicę cyrkulacji;

• używana głównie przez statki o znacznej 

mocy maszyn;

• bardzo trudna dla statków jednośrubowych;
• trudna, ponieważ do osoby nie podchodzi się 

wprost.

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

12

Pętla Scharnowa

Pętla Scharnowa

1. Wyłożyć ster na 

burtę;

2. Po odchyleniu od 

początkowego 
kursu o 240° 
wyłożyć ster na 
burtę przeciwną;

3. Gdy statek osiągnie 

kurs o 20° mniejszy 
od kontrkursu 
przełożyć ster na 
„midship”, tak aby 
statek położył się na 
kontrkurs.

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

13

Pętla Scharnowa

Pętla Scharnowa

• wprowadza statek  z powrotem na jego tor;
• statek przebywa mniejszą drogę 

oszczędzając czas;

• nie może być efektywnie przeprowadzona, 

jeśli upływ czasu między zdarzeniem i 
początkiem manewru nie jest znany.

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

14

Sygnały naprowadzania łodzi 

ratowniczej

Sygnały naprowadzania łodzi 

ratowniczej

Znaczenie sygnału

Sygnał syreną

Sygnał światłem

w prawo

1 dźwięk (krótki)

1 błysk

w lewo

2 dźwięki

2 błyski

prosto

3 dźwięki

3 błyski

wracać

4 dźwięki

4 lub więcej błysków

mgr inż. kpt.ż.w. Mirosław Wielgosz

15