PODRÓŻE 

JULIUSZA 

SŁOWACKIEGO

W EPOCE ROMANTYZMU

Wyk. Klaudia Maćkowska

Motyw wędrówki w literaturze romantyzmu jest szczególnie 
rozpowszechniony.
Jest to okres gdy wielu artystów było zmuszonych do emigracji z kraju. 
Dzięki tęsknocie za ojczyzną powstało wiele wybitnych dzieł, które 
czytamy do dziś.

Podróż duchową –
 po wiedzę życiową 
odnajdujemy  
w utworze
Juliusza 
Słowackiego 
„Kordian” 

Dowiadujemy się o 
złych nawykach 
świata jak np. 
dominacja 
pieniędzy nad 
uczuciami

Ukazana jest 
również 
tęsknota za 
ojczyzną - 
podróż na 
chmurze do 
ojczyzny z 
Mont Blank. 

Może ona 
symbolizować 
wzniosłe idee 
bohatera.

W utworze „Grób Agamemnona” Słowacki będąc na jednej z podróży 
kwestionuje działanie Polaków. Twierdzi, że nie są bohaterami, gdyż 
nie walczyli jak Grecy.

Podróże 

Juliusza Słowackiego

1829 – wyjazd do 
Warszawy (dzięki czemu 
mógł jako jeden z 
nielicznych obserwować 
powstanie listopadowe)

W niedługim czasie udał 
się do Paryża

Po 1832 – wyjazd do 
Genewy

1836-1837 – podróże 
do Rzymu i Neapolu, 
Grecji, Egiptu, 
Palestyny 

1838  - powrót do 
Paryża 

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ!

Wyk. Klaudia 
Maćkowska