Rys. Cząstek proszku miedzi 

wytwarzanej w procesie elektrolizy

Rys. Cząstek proszku miedzi 

wytwarzanej w procesie elektrolizy

WŁASNOŚCI CHEMICZNE 

PROSZKÓW

WŁASNOŚCI CHEMICZNE 

PROSZKÓW

1.

Pojęcie „własności chemicznych”

2.

Własności chemiczne proszków

3.

Omówienie własności

4.

Literatura

 

Plan prezentacji: 

 

Cecha substancji, którą  

można zaobserwować  

podczas reakcji chemicznej

 

Cecha substancji, którą  

można zaobserwować  

podczas reakcji chemicznej

Własności chemiczne

Własności chemiczne

W ł a s n o ś c i   c h e m i c z n e :

W ł a s n o ś c i   c h e m i c z n e :

a) skład chemiczny 

b) stopień utlenienia

c) piroforyczność

d) toksyczność

e) wilgotność proszku

a) skład chemiczny 

b) stopień utlenienia

c) piroforyczność

d) toksyczność

e) wilgotność proszku

Jest czynnikiem określającym wszystkie 

jego własności. 

Jako surowce w metalurgii proszków 

stosuje się głównie:



 proszki metali i ich stopów



  proszki grafitu i diamentu



  proszki niemetali (tlenki, azotki,        

węgliki i krzemki)

Jest czynnikiem określającym wszystkie 

jego własności. 

Jako surowce w metalurgii proszków 

stosuje się głównie:



 proszki metali i ich stopów



  proszki grafitu i diamentu



  proszki niemetali (tlenki, azotki,        

węgliki i krzemki)

a) Skład chemiczny

a) Skład chemiczny

Cząstki proszku absorbują na swojej 

powierzchni tlen. Zawartość tlenu w proszku 

można określić wyznaczając

 tzw. „stratę wodorową”. 

Stopień utlenienia określony jest zależnością:

                 

         

m1 – masa proszku przed redukcją 

         m2 – masa proszku po redukcji

Cząstki proszku absorbują na swojej 

powierzchni tlen. Zawartość tlenu w proszku 

można określić wyznaczając

 tzw. „stratę wodorową”. 

Stopień utlenienia określony jest zależnością:

                 

         

m1 – masa proszku przed redukcją 

         m2 – masa proszku po redukcji

b) Stopień utlenienia

b) Stopień utlenienia

Skłonność proszku do samozapłonu 

lub szybkiego utleniania, która jest 

połączona z wydzieleniem ciepła. 

Im mniejsze są cząstki proszku, 

tym do wyższej temperatury się 

nagrzewają.

Skłonność proszku do samozapłonu 

lub szybkiego utleniania, która jest 

połączona z wydzieleniem ciepła. 

Im mniejsze są cząstki proszku, 

tym do wyższej temperatury się 

nagrzewają.

c) Piroforyczność

c) Piroforyczność

Proszek wprowadzony do organizmu 

człowieka nawet w niewielkich ilościach

może przyczynić się do zachwiania procesów 

życiowych, prowadząc do krótko- lub 

długotrwałych

zmian patologicznych. 

Proszek przedostaje się do organizmu 

głównie poprzez drogi oddechowe.

d) Toksyczność

d) Toksyczność

• 0 – nietoksyczny,

• 1 – słabo toksyczny,

• 2 – średnio toksyczny,

• 3 – silnie toksyczny.

Toksyczność proszku określa się według 

czterech klas:

Toksyczność proszku określa się według 

czterech klas:



udział masowy atomów tworzących 

warstwę przypowierzchniową przekracza 

5%



 zachodzi spontaniczne utlenianie metalu

Trudnym zapłonem charakteryzują 

się proszki: Cu, Ni, Co, Fe

łatwym: Al, Ti, Si, Zr, Mg oraz 

proszki ich stopów.



udział masowy atomów tworzących 

warstwę przypowierzchniową przekracza 

5%



 zachodzi spontaniczne utlenianie metalu

Trudnym zapłonem charakteryzują 

się proszki: Cu, Ni, Co, Fe

łatwym: Al, Ti, Si, Zr, Mg oraz 

proszki ich stopów.

Samozapłon może nastąpić wtedy, gdy:

Samozapłon może nastąpić wtedy, gdy:

Związana jest z adsorpcją pary 

wodnej z otaczającej atmosfery

e) Wilgotność proszku

e) Wilgotność proszku

LITERATURA:

LITERATURA:



Metalurgia proszków – materiały dydaktyczne; 

oprac. Sułowski M., AGH.



http://www.pg.gda.pl/mech/kim/Metalurgia%20pr
oszkow1.pdf

, 
data dost.: 8.03.12r.



Chemia ogólna i nieorganiczna, Bielański A.