Metody analizy otoczenia

Analiza otoczenia

Analiza  otoczenia  to  badanie  otoczenia
przedsiębiorstwa  które  ma  wypływ  na  jego
działanie.  Przeprowadzenie  analizy  otoczenia
pozwala

poznanie

czynników

wewnętrznych i zewnętrznych, a dzięki temu
wybór

odpowiednich

strategii

marketingowych. Dzięki dokonaniu analizy
otoczenia przedsiębiorcy lepiej będą mogli
poruszać się na rynku i zminimalizować ryzyko
prowadzenia działalności gospodarczej.

Koncepcja 5 sił Portera

Nazwa

tej

metody

pochodzi

pięciu

czynników,

które

rozpatrujemy

badając

atrakcyjność  sektora  dla  przedsiębiorstw  lub
potencjalnych  inwestorów,  jakie  szanse  i
zagrożenia  stwarza  funkcjonowanie  w  danym
sektorze.

Do tych czynników zaliczamy:

• Siła oddziaływania dostawców i możliwości wywierania

przez nich presji na przedsiębiorstwa sektora.

• Siła oddziaływania nabywców i możliwości wywierania

przez nich presji na przedsiębiorstwa sektora.

• Natężenie walki konkurencyjnej wewnątrz sektora.
• Groźba pojawiania się nowych producentów.
• Groźba pojawienia się substytutów

Profil ekonomiczny

sektora

Jest  sposobem  oceny  rzeczywistości,  w  której
funkcjonuje  firma.  Istota  profilu  ekonomicznego
sektora  polega  na  skróconej  ocenie,  charakterystyce
sektora według cech i kryteriów:

• Rozmiar rynku w jednostkach naturalnych i rocznych

dochodach ze sprzedaży,

• Zasięg konkurowania,
• Stopa zmian rynku jako procentowa wielkość zmian sprzedaży

rocznej,

• Liczba konkurentów oraz ich relatywne udziały w rynku,
• Stopień koncentracji sektora,

•     Tempo zmian w technologii wytwarzania produktu,
•     Stopień zróżnicowania produktów konkurencyjnych firm,
•     Występowanie efektu ekonomiki skali działania firm,
•     Występowanie efektu uczenia się firm,
•     Oczekiwany poziom rentowności danego sektora w porównaniu

do wielkości przeciętnych w gospodarce

Ocena atrakcyjności

sektora

Poprzez punktową ocenę atrakcyjności sektora
możemy  określić  cechy  strukturalne  sektora,
siły  powodujące  ich  zmiany,  dostarcza  ona
także  informacji  o  konkurentach.  Metoda  ta
pozwala ocenić opłacalność wejścia do sektora
(lub  wyjścia  z  sektora)  i  ułatwia  opracowanie
odpowiedniej  strategii.  Ocena  atrakcyjności
sektora

jest

dokonywana

zasadzie

porównania z innymi branżami.

Mapa grup

strategicznych

Grupa strategiczna to zbiór przedsiębiorstw danego
sektora,

które

realizują

podobną

strategię

konkurencyjną.  Ta  podobna  strategia  może  być
wyznaczana poprzez kluczowe czynniki sukcesu. Są
to  czynniki  wspólne  dla  danej  branży  (jak  np.
specjalizacja,  marka,  kanały  dystrybucji,  jakość
wyrobów,

przywództwo

techniczne,

integracja

pionowa,  usługi,  cena  itd.)  aczkolwiek  występują
one  w  poszczególnych  przedsiębiorstwach  w  innej
formie.  Mapa  grup  strategicznych  jest  narzędziem
analizy  konkurencji  w  danym  sektorze,  a  tym
samym  pozwala  obserwować  relacje  jakie  zachodzą
w grupach i między nimi.

Krzywa

doświadczeń

Krzywa doświadczeń to wykres, który
przedstawia kształtowanie się efektu
doskonalenia organizacji i funkcjonowania
firmy. Jest wiele czynników, które wpływają
na wielkość tego efektu, a najbardziej
typowe to:

• wzrost skali produkcji,
• postęp techniczny i organizacyjny

procesu produkcyjnego,

• jakość wykonania,

Metody analizy

makrootoczenia

1. Metody wielorakich możliwości (metody bezscenariuszowe) -
opierają się one na jednej tylko wersji rozwoju strategii
przedsiębiorstwa, a powodzenie tej wybranej i opracowanej strategii
zależy od stopnia trafności oceny występujących szans i zagrożeń.
2. Metoda ekstrapolacji trendów - w tej metodzie opieramy się na
prognozowaniu, które zakłada, że analizowane zjawisko będzie
występowało w ten sam sposób jak do tej pory, a osoba
przeprowadzająca analizę ma za zadanie określić
prawdopodobieństwo możliwych zmian
3.Metoda ekspertów (metoda delficka) - w wyżej wymienionej
metodzie osoba będąca liderem ma za zadanie rozwiązać dany
problem. Grupa ekspertów to osoby, wśród których każdy sam
opracowuje rozwiązanie problemu, następnie inne osoby z grupy je
recenzują i na koniec metodą „burzy mózgów” ustala się jakie
rozwiązanie es najlepsze dla danego problemu.
4.Metody scenariuszowe - stosowane są w przypadku otoczenia, które
szybko ulega zmianom. W tym wypadku jesteśmy w stanie jedynie
tworzyć scenariusze możliwych zdarzeń , symulacje. Scenariusze
mogą być cztery: optymistyczny, pesymistyczny, niespodziankowy,
najbardziej prawdopodobny.

Literatura:

1. Pierścionek Z., Strategie konkurencji i

rozwoju przedsiębiorstwa, Wydawnictwo
Naukowe PWN, 2007

2. Leksykon Zarządzania, Difin, 2004
3. A. Stabryła, Zarządzanie strategiczne w

teorii i praktyce firmy, PWN, Warszawa
2000

4. www.wikipedia.org

Document Outline