background image

Transport Śródlądowy

background image

Rys historyczny

• Drogi wodne aż do połowy XIX wieku były w Polsce najważniejszymi, 

naturalnymi szlakami transportowymi, nie wymagającymi żadnych 
nakładów ze strony człowieka. Użyteczność ich była szczególnie duża 
dla przewozów w dół rzeki, gdyż prąd wody stanowił siłę napędową 
statków lub tratew. Niewielkie rozmiary statków sprawiały, że sieć 
dróg wodnych była dawniej bardziej rozgałęziona, niż obecnie. 
W średniowieczu oraz w wiekach XVI i XVII drogi wodne Polski 
wykorzystywano głównie do spławu drewna i zboża, które były 
ważnymi towarami eksportowymi.

.

background image

Budowa i modernizacja kanałów 

w XIX wieku.

• Pierwszym kanałem zbudowanym dla potrzeb przemysłu, 

pełniącym ważną funkcję transportową, aż do czasów 
współczesnych był Kanał Kłodnicki, poprowadzony wzdłuż 
biegu rzeki Kłodnicy od Zabrza przez Gliwice do Koźla. 
Powstał on w latach 1792-1812 i był pierwszą arterią 
transportową, która umożliwiała masowy wywóz węgla z 
Zagłębia Górnośląskiego

background image

Budowa i modernizacja kanałów 

w XIX wieku cd.

• W drugiej połowie XIX wieku na skutek 

konkurencji kolei drogi wodne straciły częściowo na 
znaczeniu. Ruch statków i tratew na rzekach zmniejszył 
się, a budownictwo kanałów ograniczało się do uzupełnień 
istniejących już wcześniej systemów.

• Tuż przed I wojną światową, w latach 1908-1914, 

zbudowano nowy Kanał Odra-Hawela, najważniejsze 
połączenie dróg wodnych Polski z siecią 
zachodnioeuropejską. Była to nowoczesna droga wodna, 
dostępna dla barek 750-tonowych, stanowiła ona 
najkrótsze połączenie Berlina z portem morskim 
w Szczecinie. 

background image

Najważniejsze drogi wodne w 

Polsce.

• Biebrza od ujścia Kanału Augustowskiego do ujścia do rzeki Narwi;
• Brda od połączenia z Kanałem Bydgoskim w miejscowości Bydgoszcz do 

ujścia do rzeki Wisły;

• Bug od ujścia rzeki Muchawiec do ujścia do rzeki Narwi;
• Jezioro Dąbie do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;
• Kanał Augustowski od połączenia z rzeką Biebrza do granicy Państwa, 

wraz z jeziorami znajdującymi się na trasie tego kanału;

• Kanał Bartnicki od jeziora Ruda Woda do jeziora Bartężek, wraz z jeziorem 

Bartężek;

• Kanał Bydgoski;
• Kanał Elbląski od jeziora Druzno do jeziora Jeziorak i jeziora Szeląg Wielki, 

wraz z tymi jeziorami i jeziorami na trasie kanału, oraz szlak boczny w 
kierunku miejscowości Zalewo od jeziora Jeziorak do 
jeziora Ewingi włącznie;

• Kanał Gliwicki wraz z Kanałem Kedzierzyńskim;
• Kanał Jagielloński od połączenia z rzeką Elbląg do rzeki Nogat;

background image

Najważniejsze międzynarodowe 

drogi wodne w Polsce.

• E30 – droga wodna łącząca Morze Bałtyckie z Dunajem w Bratysławie. 

W Polsce przebiega Odrzańską Drogą Wodną od Świnoujścia 
poprzez Szczecin i Wrocław do granicy z Czechami.

• E40 – droga wodna łącząca Morze Bałtyckie z Morzem Czarnym. 

Prowadzi z Gdańska w górę Wisły do Warszawy, a 
dalej Narwią i Bugiem do Brześcia, gdzie łączy się z drogą wodną 
prowadzącą przez Polesie do Dniepru.

• E70 – europejski szlak komunikacyjny wschód-zachód 

łączący Antwerpię (Belgia, wybrzeże Atlantyku) z Kłajpedą (Litwa, 
wybrzeże Bałtyku). Prowadzi 
poprzez Holandię, Niemcy, Polskę, Rosję do Litwy. W Polsce droga E70 
przebiega od śluzy w Hohensaaten

 

 przez Odrę do Kostrzyna, gdzie 

następuje połączenie z drogą wodną Odra-Wisła. Szlak prowadzi 294 
km Wartą, Notecią, Kanałem Bydgoskim i Brdą, aż do styku 
z Wisłą w Bydgoskim Węźle Wodnym. Następnie szlak biegnie 114 
km Wisłą, Nogatem i Zalewem Wiślanym do granicy z Rosją.

background image

Najważniejsze międzynarodowe 

drogi wodne w Polsce.

W 1996 r. w porozumieniu AGN (European Agreement on 
Main Inland Waterways of International Importance)

 

ustalono sieć europejskiego systemu dróg wodnych w 
ramach transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T). 
Trzy drogi wodne o 
znaczeniu międzynarodowym znajdują się na terenie 
Polski

background image

Klasy dróg wodnych w 

polsce

• Śródlądowe drogi wodne dzielą się na klasy, określa się je w 

zależności od maksymalnych parametrów statków, jakie mogą 
być dopuszczone do żeglugi, wielkości minimalnego prześwitu 
pod mostami, rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi 
się z drogą wodną. Śródlądowe drogi wodne w zależności od 
klasy dzielą się na drogi wodne o znaczeniu regionalnym i 
międzynarodowym. Zostały one podzielone na siedem klas:

• I klasa – < 400 t
• II klasa – 400-650 t
• III klasa – 650-1000 t
• IV klasa – 1000-1500 t
• Va klasa – 1500-3000 t
• Vb klasa – > 3000 t

background image

Stan dróg wodnych w 

Polsce

• W przeciągu ostatnich dziesięcioleci następuje 

systematyczna redukcja długości szlaków żeglownych 
posiadających odpowiednie dla żeglugi parametry. Drogi 
wodne podlegają ciągłej i systematycznej deklasacji. 
Degradacja dróg wodnych objawia się przede wszystkim 
poprzez zmianę ich parametrów, to jest głębokości, 
szerokości, promieni zakoli, co w konsekwencji prowadzi do 
utraty ich znaczenia dla żeglugi i odebrania statusu drogi 
wodnej.

• Łączna długość dróg wodnych w Polsce to ok. 3800 

kilometrów

• W polskich warunkach dla optymalnego zanurzenia barki 

wymagana głębokość wynosi 170cm, zaś poniżej 130 cm 
uchodzi za głębokość nieekonomiczną

background image

Dziękuje za uwagę


Document Outline