RYNEK 

ELEKTRONICZN

Y

I

RYNEK 

TRADYCYJNY

Aleksandra 

Zwolińska

Adam Walus

 Pojęcie rynku elektronicznego (w skrócie ER, 

ang. electronic market), zwanego również rynkiem 

wirtualnym, powstało w latach 80. w pracach grupy 

badawczej z Massachusetts Institute of Technology. W 

literaturze brak jest ogólnej i powszechnie 

akceptowalnej definicji elektronicznego rynku. Wielu 

autorów tworzy zwykle ad hoc określenia, 

ukierunkowane jedynie na specyficzne zagadnienia. W 

pewnym stopniu wspomaganie i automatyzacja 

działalności rynkowej przez systemy informatyczno-

telekomunikacyjne są utożsamiane z pojęciem rynku 

elektronicznego. Twierdzi się tak dlatego, iż w 

przyszłości wiele konwencjonalnych rynków będzie 

przekształcanych w ER, a także tworzonych będzie wiele 

nowych ER. Wielu autorów definiuje ER jako 

systemy sprzętu i oprogramowania 

komputerów (systemy rozproszone), u których podstaw 

leży koncepcja elektronicznej wymiany dokumentacji.

RYNEK 
ELEKTRONICZNY

RYNEK ELEKTRONICZNY

ang. electronic market, e-market, virtual market, cyber market

Powinien być rozumiany jako sieć 

interakcji i powiązań, miejsce gdzie 

spotykają się oferenci i klienci w 

celu dokonania transakcji sprzedaży 

i zakupu w dowolnej sieci 

teletransmisyjnej, często rozległej – 

globalnej – gdzie dokonywane są 

transakcje biznesu elektronicznego.

RYNEK ELEKTRONICZNY

Niekiedy rynek elektroniczny kojarzony jest 

wyłącznie z rozproszonymi systemami 

informatycznymi składającymi się ze 
sprzętu i oprogramowania, opartymi 

głównie na wymianie elektronicznej 

dokumentacji, ale taki sposób podejścia 

wobec zachodzących obecnie zjawisk 

wydaje się być niewystarczający. Występuje 

też czasami utożsamienie go z funkcjami 

zachodzącymi w przestrzeni wirtualnej – 

czyli handlem elektronicznym – lub 

narzędziami np. finansowymi obsługującymi 

handel elektroniczny i instytucjami 

biorącymi udział w tej obsłudze.

RYNEK ELEKTRONICZNY

W związku z ukazanym umiejscowieniem 

zwraca się uwagę na dodatkowe ograniczenie 

wymienionych uprzednio terminów. W 

szerszym zakresie rynek określa się jako 

elektroniczny, gdy zastosowania systemów 

informatyczno – telekomunikacyjnych mają 

ważny lub decydujący wpływ na strukturę 

rynku i zachodzące na nim procesy, w tym 

znaczeniu jest on bliski całej gospodarce 

elektronicznej. 

RYNEK ELEKTRONICZNY

W znaczeniu węższym rynek 

elektroniczny utożsamia się z 

systemem informatyczno-

telekomunikacyjnym umożliwiającym 

automatyczną realizację kupna-

sprzedaży. Wówczas jest to pojęcie 

związane z handlem elektronicznym. W 

wielu pracach zwraca się też słusznie 

uwagę na transformację rynków 

elektronicznych, pokazując przejście 

ich architektury od systemu dystrybucji 

prostej do indywidualnej, wyróżniając 

różne 

struktury.

RYNEK ELEKTRONICZNY

STRUKTURY:

HIERARCHICZNĄ

gdzie z oferty i usług pojedynczego 

dostawcy korzystało poprzez 

infrastrukturę telekomunikacyjną 

wielu klientów, przeważnie z jego 

branży.

RYNEK ELEKTRONICZNY

SIECIOWĄ („RYNKOWĄ”)

łączącą wielu dostawców z wieloma 

klientami poprzez mechanizmy 

konkurujących pomiędzy sobą nie 

tylko możliwością dostępu do sieci, ale 

także asortymentem, powiązaniami, 

cenami i innymi atrybutami 

ekonomicznymi oraz multimedialnymi.

RYNEK ELEKTRONICZNY

SPERSONALIZOWANĄ

Gdzie mechanizmy telekomunikacyjne 

systemu sieciowego zawierają 

dodatkowe filtry (np. w postaci 

semantycznej) pozwalające na 

zaspokojenie szczególnych potrzeb 

indywidualnego klienta 

zarejestrowanego w określonym 

serwisie.

RYNEK ELEKTRONICZNY

Jest to rozróżnienie bardzo istotne ze względu 

na konsekwencje, jakie za sobą pociąga. 

Zarówno nowoczesne zintegrowane systemy 

wspomagające zarządzanie typu ERPII (np. 

MySAP, IFS Application, Oraacle Financial), 

jak i nowoczesne hurtownie danych 

posiadają dodatkowe mechanizmy 

dopasowujące je do zasad prowadzenia 

handlu, który w rezultacie podjętych działań 

można nazwać elektronicznym.

RYNEK ELEKTRONICZNY

To, czy przyszły użytkownik będzie mógł z 

nich skorzystać, zależy zarówno od niego 

– może nie kupić odpowiednich modułów 

programów – jak i istnienia w otoczeniu 

użytkownika odpowiedniej infrastruktury 

– miejsca, gdzie będzie mógł 

przeprowadzić swoje transakcje, czyli 

rynku elektronicznego. Wymienione dotąd 

elementy są kluczowymi zjawiskami tzw. 

gospodarki elektronicznej (wirtualnej).

RYNEK ELEKTRONICZNY

Przez elektroniczną gospodarkę należy tu rozumieć 

istniejącą czasowo w przestrzeni sieci rozległych, głownie 

Internetu, w sferze normatywnej i pozanormatywnej 

sztuczną organizację społeczno-ekonomiczną której 

architektura ze względu na swą dynamiczną złożoność i 

specyfikę używanej infrastruktury nie może być 

zastosowana w sposób statyczny w świecie realnym, 

chociaż towary i płatności występujące w tej sferze należą 

właśnie do tego świata.

Wydaje się jednak, że pojęcie gospodarki elektronicznej jest 

zjawiskiem szerszym niż używanej często z nią zamiennie 

gospodarki wirtualnej, ponieważ istnieją procesy w 

gospodarce elektronicznej, które ze względu na pewne 

przyjęte standardy nie mają wiele wspólnego z przyjętym 

na rzecz tej pracy pojęciem wirtualności – od początku do 

końca są z góry zdeterminowane.

RYNEK ELEKTRONICZNY

Ponadto – to właśnie mechanizmy i narzędzia 

rynku elektronicznego w połączeniu z 

infrastrukturą organizacyjną-informacyjną i 

instytucjonalno-prawną stanowią de facto 

gospodarkę elektroniczną. Rynek 

elektroniczny jest jednym z 

najistotniejszych elementów i wyrywanie go 

z kontekstu gospodarki po to, by go 

wyodrębnić w rozpatrywanym przekroju 

typologicznym nie wydawało się sensowne. 

RYNEK ELEKTRONICZNY

Podstawowymi elementami tak rozumianego 

rynku elektronicznego są:

• Szeroko rozumiany towar ( w tym informacja, usługi)
•  kontrahenci (oferenci, konsumenci i ich relacje wzajemne, 

znani sobie lub anonimowi)

• Elektroniczny pieniądz (dotychczas wspomagany 

gotówkowym pieniądzem tradycyjnym i kartami, występuje 
w postaci elektronicznych płatności-cyberpłatności)

• Elektroniczny dokument (we wszystkich możliwych 

standardach|)

• Elektroniczna transakcja (procedura rozliczeniowa w sieci 

pomiędzy kontrahentami realizowana za pomocą płatności 
tradycyjnych lub cyberpłatności).

RYNEK ELEKTRONICZNY

Co wpływa na rynek 

elektroniczny?

• rodzaj uczestnika

• zasięg

• czynnik czasu

• forma organizacji rynku

RYNEK ELEKTRONICZNY

SIŁY NA E-RYNKU

SIŁY NAPĘDZAJĄCE

•

rynek sterowany popytem

• rynek sterowany popytem i podażą

•

rynek sterowany podażą

MARKA PRZYCIĄGAJĄCA UCZESTNIKÓW

•

marka sprzedawcy

•

marka nabywcy

•

marka rynku

RYNEK ELEKTRONICZNY

SIŁY NA E-RYNKU

 

MARKA PRZYCI ĄGAJ ĄCA RYNEK 

 

sprzedawca

 

rynek 

nabywca 

po

py

t 

e-banking  aukcj e   

po

py

t 

 

i p

od

aż

 

portal 

C2C 

 

S

IŁ

A

 N

A

PĘ

D

Z

A

J

Ą

C

A

 

po

d

aż

 

 

 

 

 

RYNEK ELEKTRONICZNY

Kto wspomaga rozwój E-rynku?

• dostarczyciele usług

• dostarczyciele aplikacji

• domy mediowe

• dostarczyciele usług logistycznych

• „dostarczyciele” marki i bezpieczeństwa

• dostarczyciele usług rozliczeniowych

• partnerzy handlowi

RYNEK ELEKTRONICZNY

GŁÓWNE ROZWIĄZANIA W ZAKRESIE 

E-RYNKÓW:

•

aukcje  (Allegro)

•

serwisy ogłoszeniowe  (OLX)

•

sklepy internetowe (Iperfumy)

•

pasaże handlowe (Kominy.pl)

•

wirtualne giełdy 

•

przetargi

•

targi

RYNEK ELEKTRONICZNY

AUKCJA INTERNETOWA

• Punktem wyjścia jest zwykle cena wywoławcza, od której zaczyna się licytacja, 

czyli zgłaszanie przez potencjalnych nabywców coraz wyższej ceny za 

oferowany towar. Zakupu dokonuje podmiot, który w ramach licytacji 

zaproponuje najwyższą cenę.

•

Popularne jest również stosowanie formy zakupu "Kup teraz, co zwalnia 

potencjalnych nabywców z obowiązku śledzenia aukcji i pozwala na 

natychmiastowy zakup towaru. Wiele serwisów aukcyjnych dopuszcza również 

sprzedaż wielu egzemplarzy danego towaru jednocześnie. Aukcje są jednym z 

najbardziej preferowanych form zakupu dokonywanych 

przez użytkowników Internetu. Funkcjonują 24 godziny na dobę.

•

Aukcje odbywają się według ściśle określonego, przejrzystego zespołu reguł 
licytacji i są przeprowadzane publicznie. Wymagają dużych nakładów pracy, 

ponieważ do ich przeprowadzenia wymagana jest obecność znacznej liczby 
licytujących, a także obsługujących aukcję. Mechanizm ten był i często jest 

wykorzystywany na szczególnych, specyficznych rynkach, od sprzedaży 

produktów rolniczych po handel bardzo drogimi dziełami sztuki. Przedmiotem 

licytacji bywają nie tylko rozmaite dobra rzeczowe i usługi, przedmiotem handlu 

może być także na przykład czas antenowy, przeznaczony na emisję reklam.

RYNEK ELEKTRONICZNY

SERWISY OGŁOSZENIOWE

  typ serwisu internetowego, pozwalający na 

zamieszczanie ogłoszeń i ich przeglądanie, a przez to 
kojarzenie stron transakcji (kupującego ze 
sprzedającym). Ogłoszeniodawcy zwykle zamieszczają 
przedmioty w odpowiednich kategoriach, co ułatwia 
kupującym znalezienie danego przedmiotu. 
Szczególnym rodzajem serwisów ogłoszeniowych 
są serwisy aukcyjne.

PRZYKŁADY:

Domy.pl, gumtree.pl, otomoto.pl, OLX.pl, gazetapraca.pl

RYNEK ELEKTRONICZNY

SKLEPY INTERNETOWE

 Forma ta staje się obecnie coraz popularniejsza z uwagi na wygodę i obniżenie kosztów sprzedaży , a 

ponadto daje to możliwość szybkiego porównania cen u wielu dostawców.

Zalety sklepów internetowych,
• dostęp 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, 365 dni w roku,
• wygoda korzystania, możliwość dokonywania zakupów towarów, które są w inny sposób trudno 

dostępne, większą możliwość wyboru , dostęp do aktualnych ofert z całego świata,

• często tańsze zakupy niż w tradycyjnych sklepach
• szybki czas dostawy
• możliwość porównywania ofert.
Wady sklepów internetowych:
• brak możliwości fizycznego obejrzenia towaru czy wypróbowania go,
• wątpliwości klientów, co do bezpieczeństwa transakcji oraz wiarygodności i uczciwości stron biorących 

udział w niej udział,

• brak kontaktu z żywą osobą,
Kluczowe elementy sukcesu eSklepów:
• stworzenie atrakcyjnej strony internetowej przyciąga uwagę i wzbudza 

zainteresowanie, informacja łatwa i intuicyjna, łatwe wyszukiwanie pożądanych produktów,

• opracowanie struktury logistycznej, umożliwiającej realizację zamówień, chodzi o dostarczenie towaru 

i sprawną informację zwrotną,

• pozyskiwanie i utrzymanie klienta, efektywny i tani system dystrybucji, dogodny system płatności i 

bezpieczeństwo transakcji.

RYNEK ELEKTRONICZNY

GIEŁDA INTERNETOWA

     to miejsce, gdzie dokonują się transakcje kupna, sprzedaży, 

przy czym nie ma tutaj rozgraniczenia pomiędzy kupującymi i 
sprzedającymi - obie strony transakcji mogą pełnić tę rolę. 
Giełdy internetowe są ściśle wyspecjalizowane wg określonych 
branż, gdzie nabywcy i dostawcy mogą prowadzić transakcje 
w systemie ofert i pozycji cenowych. Na giełdach 
internetowych dokonuje się zakupu i sprzedaży takich 
towarów jak: metale kolorowe, zboża, kauczuk, bawełna. W 
tradycyjnym systemie sprzedaży giełdowej sprzedający i 
kupujący spotykają się na giełdzie na tzw. ringu, gdzie 
dochodzi do zawarcie transakcji. Obecnie dzięki Internetowi 
istnieje możliwość przeniesienia ringu w przestrzeń wirtualną. 
Wirtualne giełdy są więc odpowiednikiem tradycyjnych giełd.

RYNEK ELETRONICZNY

PASAŻ HANDLOWY

miejsce gdzie zgrupowana jest oferta wielu sklepów internetowych. Istnieją pasaże:
• będące zbiorem całkowicie niezależnych sklepów,
• całkowicie ”wchłaniające” ofertę indywidualnego sklepu,
• mieszane - będące kombinacją obu powyższych rozwiązań.
Do pasaży handlowych zalicza się zarówno proste rozwiązania, które na stronie 

głównej prezentują najatrakcyjniejsze, promowane produkty, a resztę stanowią 
linki do całkowicie niezależnych klepów; jak i rozwiązania bardziej skomplikowane 
- integrujące sklepy pasażu w jeden ogromny hipermarket.

Oferta wielu sklepów często jest eksponowana za pomocą wystandaryzowanego 

sposobu dla całego pasażu. Takie rozwiązanie sprzyja unifikacji. Klient z każda 
kolejna witryną nie musi się uczyć ja ma się po niej poruszać i co może znaleźć 
pod dana ikoną.

Cechą charakterystyczna pasaży na świecie jest ich otwartość. Są one tworzone 

chętnie w portalach horyzontalnych - w myśl zasady - gdzie dużo odwiedzających 
tam i dużo kupujących. W większości przypadków przyłączenie do pasażu jest 
odpłatne, a od transakcji tam zawieranych pobierana jest prowizja.

RYNEK ELEKTRONICZNY

E-RYNEK A E-GIEŁDA

SPRZEDAWCA

   

E-RYNEK

NABYWCA

SPRZEDAWCA

   

E-GIEŁDA

 

NABYWCA

RYNEK ELEKTRONICZNY

 WADY ZAKUPÓW NA RYNKACH ELEKTRONICZNYCH:

•

Możliwość wywierania na konsumentów swoistej presji w postaci 

żądania zapłaty za towary niezamówione, a dostarczone w ramach tzw. 

technik promocyjnych

•

Zmniejszenie ilości informacji dostarczanych konsumentowi

• Większe prawdopodobieństwo występowania przypadków stosowania 

reklamy wprowadzającej w błąd

• Niemożność bezpośredniego obejrzenia ani wypróbowania produktów

•

Zwiększone ryzyko naruszenia praw do prywatności konsumenta 

związane z natrętnym stosowaniem technik komunikowania się z nim

• Trudności dowodowe wynikające ze stosowanych środków komunikacji 

nie zawsze zapewniające materialną formę utrwalenia składanych 

oświadczeń

•

Różnorodne inne niebezpieczeństwa związne z formą sprzedaży 

pewnych, szczególnych kategorii produktów np. artykułów medycznych.

RYNEK ELEKTRONICZNY

ZALETY ZAKUPÓW NA RYNKACH ELEKTRONICZNYCH:

•niski koszt dotarcia do potencjalnych klientów
•możliwość precyzyjnego docierania do klientów należących do 

określonych grup docelowych

•możliwość prezentacji oferty przy wykorzystaniu wielu dostępnych 

metod wizualizacji danych

•możliwość łatwej dyferencjacji oferty - przygotowania oferty dla 

różnych grup klientów i prezentowanie najważniejszych dla danej 
grupy korzyści jakie daje dany produkt

•możliwość docierania do klientów oraz kreowania wizerunku marki 

przy wykorzystaniu różnego rodzaju reklam

•możliwość mierzenia skuteczności i opłacalności różnych rodzajów 

reklam - zwiększanie skuteczności oraz oszczędności z tytułu 
zaniechania nieopłacalnych form reklamy

•możliwość zwiększania sprzedaży poprzez podnoszenie użyteczności 

własnej strony dzięki prowadzeniu regularnych analiz ruchu na 
stronie, sond wśród użytkowników itp.

RYNEK TRADYCYJNY

Rynkiem tradycyjnym możemy 

nazwać miejsce, które umożliwia 

zawarcie transakcji między 

sprzedającym a kupującym. W 

przeciwieństwie do rynków 

elektronicznych, kupujący zna w 

pełni walory towaru oraz ma 

bezpośredni kontakt z sprzedającym. 

 

RYNEK TRADYCYJNY

Według zasięgu geograficznego możemy wyróżnić 5 

rynków: 

• Lokalny – w bezpośrednim otoczeniu klienta 

• Regionalny – do kontaktów między klientem a dostawcami 

dochodzi na większym terenie, np. powiatu, województwa 

• Narodowy (krajowy) – funkcjonuje w obrębie państwa 

• Międzynarodowy – prowadzone są transakcje pomiędzy 

przynajmniej dwoma państwami 

• Światowy – dotyczy wymian dóbr i usług na obszarze 

całego świata 

Najbardziej powszechne dla rynków tradycyjnych są te 

pierwsze trzy, a mianowicie: lokalny, regionalny, 

narodowy.

RYNEK TRADYCYJNY

W ujęciu historycznym:

Rynek – centralny plac miejscowości, charakterystyczny dla 

urbanistyki europejskich miast. Rynki wytyczano od początku 

średniowiecza do XIX wieku. Pochodzenie nazwy Słowo rynek 

pochodzi od niemieckiego terminu Ring (dosł. "pierścień"), 

który pojawił się na ziemiach polskich wraz z 

przeprowadzanymi lokacjami na prawie niemieckim (jednak 

niemieckim odpowiednikiem słowa rynek jest Markt lub 

Marktplatz). Ring oznacza specyficzny rodzaj rynku z 

umieszczonym pośrodku blokiem zabudowy. Funkcje: Rynek był 

przestrzenią wymiany handlowej i miejscem, w którym zbiegały 

się drogi prowadzące do miasta. Lokalizowano przy nim ratusz - 

siedzibę władz miejskich – a w jego pobliżu najczęściej także 

główną świątynię miasta. 

RYNEK TRADYCYJNY

W dzisiejszym ujęciu rynkiem tradycyjnym 

jest miejsce gdzie dokonuje się transakcji. 

Sklep – lokal użyteczności publicznej, 

obiekt handlowy, przeznaczony do 

detalicznej sprzedaży towarów. Z punktu 

widzenia marketingu jest to miejsce 

prowadzenia merchandisingu, czyli 

wpływania na zachowania klientów 

poprzez wystrój pomieszczenia i sposób 

prezentacji towarów.

RYNEK TRADYCYJNY

Sklepy biorą nazwę od wielkości: 

• sklepik: placówka handlowa prowadzona przez 

właściciela, sklepikarza, ewentualnie z pomocą 

rodziny • sklep: tutaj pojawia się personel najemny: 

sprzedawca, dawniej subiekt, elegancko – ekspedient 

oraz kasjer 

• dom handlowy, dom towarowy, centrum handlowe: 

to już duże, czasem zajmujące kilkupiętrowy budynek 

przedsięwzięcie 

• supermarket: współczesna nazwa domu handlowego 

• hipermarket

RYNEK TRADYCYJNY

Ewolucja sklepów:

Tradycyjnym wyposażeniem sklepu jest stół sklepowy (lada, 

kontuar), oddzielający sprzedawcę z towarem od klientów. 

Lada zabezpieczała towar przed kradzieżą ze strony 

klientów, a oddzielna kasa zabezpieczała gotówkę przed 

pazernością sprzedawcy. Z czasem zaczęto oszczędzać: 

sprzedawca obsługiwał klientów i przyjmował zapłatę, czyli 

pełnił również rolę kasjera. W celu dalszego obniżenia 

kosztów zlikwidowano ladę dopuszczając klientów do półek 

z towarem. W ten sposób powstał sklep samoobsługowy, 

czyli SAM. Skrajnym sposobem obniżenia kosztów jest 

wystawienie towarów w opakowaniach transportowych, 

bez wykładania ich na półki; sklep tego rodzaju to dyskont.

RYNEK TRADYCYJNY

Supermarket – w ścisłym znaczeniu: sklep o bardzo dużej 

powierzchni, sprzedający szeroki asortyment towarów codziennego 

użytku, takich jak żywność, ubrania, kosmetyki, środki czyszczące itp. 

Uznaje się , iż supermarket ma powierzchnię nie przekraczającą 2,5 tys 

m². Supermarkety są ukierunkowane głównie na żywność, z niewielkim 

udziałem art. Przemysłowych. Istnieją również sklepy o stosunkowo 

małej powierzchni (do ok. 2500 m²), gdzie główny nacisk kładzie się na 

niskie ceny, które uzyskuje się przez znaczną redukcję kosztów. Dla 

klienta zazwyczaj te niższe koszty widoczne są w postaci uproszczonej 

ekspozycji (towary wykładane są na półkę w opakowaniach zbiorczych, 

a nie jak w hiper- czy supermarketach w opakowaniach 

jednostkowych). Sklepy takie nazywa się dyskontami. W typowym 

supermarkecie sprzedaż towarów ma charakter samoobsługowy – 

większość towarów jest wyłożona na długich półkach, z których klienci 

wkładają je sami bezpośrednio do wózków lub koszyków. Faktyczna 

sprzedaż towaru ma miejsce dopiero po dotarciu klienta z wózkiem do 

kasy.

Przykładami supermarketów są: Carrefour, Biedronka 

RYNEK TRADYCYJNY

Hipermarket – duży sklep wielkopowierzchniowy, często 

też ze względu na swoje rozmiary znajdujący się na 

obrzeżach miasta. Hipermarket w ścisłym tego znaczeniu to 

sklep (market) o bardzo dużej powierzchni, sprzedający 

szeroki asortyment towarów codziennego użytku, takich jak 

żywność, ubrania, kosmetyki, środki czyszczące, RTV i AGD, 

produkty FMCG (produkty szybkozbywalne z ang. Fast 

Moving Consumer Goods). Przyjmuje się że hipermarket ma 

powierzchnię przekraczającą 2,5 tys m². Hipermarket to 

większa wersja supermarketu. Oprócz powierzchni na 

większy asortyment oraz z uwagi na lokalizację posiada 

parking na ponad 1000 miejsc.

Przykładami hipermarketów są: Real, Auchan

RYNEK TRADYCYJNY

Dom handlowy – położony w kontekście 

miejskim wyspecjalizowany budynek, służący 

jako miejsce handlu detalicznego produktów 

jednego producenta lub należących do jednej 

branży. 

Hurtownia, składnica hurtowa – 

przedsiębiorstwo handlowe zajmujące się 

hurtem towarów, często w opakowaniach 

zbiorczych, ukierunkowanym na klienta 

prowadzącego sprzedaż detaliczną.

RYNEK TRADYCYJNY

DOM TOWAROWY

Wielodziałowe sklepy o powierzchni sal 

sprzedażowych powyżej 2000 m2 

prowadzące sprzedaż szerokiego i 

uniwersalnego asortymentu towarów 

głównie nieżywnościowych, często 

prowadzące pomocniczą działalność 

usługową i gastronomiczną.

RYNEK TRADYCYJNY

CENTRUM HANDLOWE

    Zgrupowanie różnorodnych, detalicznych 

jednostek handlowych i usługowych 

prowadzonych zazwyczaj przez różne 

przedsiębiorstwa stanowiące całość pod 

względem handlowo-asortymentowo-

usługowym, budowlano-architektonicznym i 

organizacyjno-administracyjnym, 

przystosowane do kompleksowej obsługi 

klientów.

RYNEK TRADYCYJNY

Jarmark (niem. Jahrmarkt – targ doroczny) 

– rodzaj targu średniowiecznego o 

znaczeniu ponadlokalnym, będącego 

centrum wymiany towarów handlu 

dalekosiężnego. Współcześnie nieliczne 

istniejące nadal jarmarki mają miejscowy 

zasięg lub stanowią rodzaj festynu. 

Potocznie nazwa targ i jarmark używana 

jest zamiennie.

RYNEK TRADYCYJNY

Sklep monopolowy – placówka handlowa zajmująca 

się wyłącznie sprzedażą napojów alkoholowych. W 

większości krajów napoje alkoholowe sprzedawane są 

razem z innymi towarami. W sklepach mających 

zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów 

alkoholowych zazwyczaj wydzielane są specjalne 

osobne stoiska, w których sprzedawane są wina i 

wódki, czasem wraz ze słodyczami lub papierosami i 

innymi wyrobami tytoniowymi. Sklepy monopolowe 

należą do grupy regulowanych działalności 

gospodarczych. Do ich założenia niezbędne jest 

zezwolenie na sprzedaż alkoholu wydawane przez 

gminę

RYNEK TRADYCYJNY

Sklepy wyspecjalizowane w określonym 

rodzaju towaru biorą od niego nazwę; np. 

sklep spożywczy oferuje artykuły spożywcze. A 

oto kilka mniej oczywistych nazw polskich 

sklepów: antykwariat, apteka, armatura, 

bławatny, butik, cepelia, cukiernia, delikatesy, 

desa, drogeria, ezoteryczny, galanteria, 

herbaciarnia, kiosk, kolonialny, księgarnia, 

kwiaciarnia, militarny, ogrodniczy, papierniczy, 

pasmanteria, sex shop, spożywczy, ślubny, 

trafika, warzywniak, zabawkarski, zielarnia.

RYNEK TRADYCYJNY

Zalety zakupów na rynkach tradycyjnych:

• Możliwość dokładnego przyjrzenie się, dotknięcia 

przedmiotu.

• Możliwość przymierzenia, wypróbowania towaru, 

zasięgnięcia opinii znajomych na miejscu.

• Możliwość samodzielnej oceny jakości wykonania.

• Małe natrafienia na nieuczciwego sprzedawcę.

• Możliwość weryfikacji zgodności produktu z opisem.

• Brak kosztów poniesionych za wysyłkę towaru

RYNEK TRADYCYJNY

 Wady zakupów na rynkach 

tradycyjnych:

• Brak możliwości porównania oferty kilku 

sklepów w tym samym czasie.

• Konieczność odwiedzania sklepu w godzinach 

jego otwarcia.

• Konieczność szukania produktu, który chce się 

kupić.

• Często wyższa cena niż na rynkach 

elektronicznych cena.

Źródła:

1. Strategie i modele gospodarki elektronicznej / red. 

nauk. Ce lina M. Olszak, Ewa Ziemba ; aut. Celina M. 
Olszak [et al.]. . - Warszawa : Wydawnictwo Naukowe 
PWN, 2007

2.  Systemy biznesu elektronicznego / Witold Chmielarz.. 

- Warszawa : Centrum Doradztwa i Informacji "Difin", 
2007

3. Kompendium wiedzy o handlu / red. nauk. Maria 

Sławińska ; aut. Barbara Borusiak [et al.]. - Warszawa : 
Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008.

4. E-biznes, / M.Norris, S.West WKŁ, Warszawa 2001, r. 2
5. Strony internetowe