background image

KATA R Z Y N A   B E R G I E L

PA U L I N A   D ŁU G O S Z

A L E K S A N D R A   F I K S

Znaczenie percepcji 

wzrokowej w zachowaniu 

się zwierząt.

background image

Rodzaje narządów wzroku

Oko złożone

Oko z siatkówką:

-Oko  z otworem
-Oko z soczewką

background image

Rodzaje narządów wzroku

Oczy złożone wykształciły stawonogi. Funkcjonalną jednostką 
oka złożonego jest ommatidium, które zawiera układ optyczny- 
soczewkę i stożek krystaliczny oraz układ receptorowy- 
rabdom. Każde ommatidium jest odzielnym elementarnym 
kanałem informacyjnym. To powoduje, że owady widzą w 
postaci zbiorów kropek przypominających mozaikę. 

Ilość ommatidiów jest zależna gatunkowo, np. ważka ma ich aż 
kilkadziesiąt tysięcy, a mrówka robotnica zaledwie kilka. Oko 
złożone daje niezbyt ostry obraz, jednak jego zaletą jest łatwość 
wykrywania ruchu z dalekiej odległości oraz odbieranie 
promieniowania świetlnego o dużym zakresie długości fal.

Oko 
złożone

background image

Rodzaje narządów wzroku

Budowa oka 
złożonego

background image

Rodzaje narządów wzroku

W przypadku oka z otworem światło przechodzi 
przez niewielki otwór, tworząc odwrócony 
obraz na tylnej ścianie. Wadą takiego narządu 
wzroku jest możliwość  jego funkcjonowania 
tylko w warunkach silnego oświetlenia.

Oko z soczewką skupia światło przechodzące 
przez soczewkę na siatkówce i pozwala widzieć 
nawet przy słabym oświetleniu. 

Oko z 
siatkówką

background image

Rodzaje narządów wzroku

Budowa oka z 
soczewką

background image

Postrzeganie barw

To co my odbieramy jako światło, zawiera się w bardzo wąskim zakresie 
długości fali (380-760 nm), leżącym w szerokim spektrum promieni 
elektromagnetycznych. 

Zwierzęta wykazują wrażliwość wzroku na długości fal takie same lub 
bardzo podobne do odbieranych przez człowieka.

background image

Postrzeganie barw

Postrzeganie barw  jest 
zdolnością do rozróżniania 
długości fal i zależy od 
występowania w siatkówce 
tzw. czopków. 

Np. Psy posiadają w gałce 
ocznej dwa rodzaje 
czopków odpowiedzialnych 
za widzenie barw (brak 
czopka „czerwonego”). Ich 
świat ma barwy niebiesko 
– żółte. 

background image

Postrzeganie barw

JEŻ – odcienie szarości i brąz

background image

Postrzeganie barw

Kot – Koty postrzegają kolory mniej 

intensywnie niż my. Słabo widzą zieleń i w 
ogóle nie dostrzegają czerwieni. Dawniej 
naukowcy myśleli, że zwierzęta rozpoznają 
tylko dwa kolory, ale okazało się, że kocie 
fotoreceptory są bardziej wrażliwe na 
promieniowanie filetowo-niebieskie i zielono-
żółte. Innymi słowy koty słabo widzą zieleń i 
w ogóle nie dostrzegają czerwieni

background image

Koty- postrzeganie barw w dzień i w nocy

Postrzeganie barw

background image

Postrzeganie barw

PTAKI i OWADY - Zwierzęta 
te biją nas na głowę jeśli 
chodzi o zmysł wzroku. W 
odróżnieniu od psów i 
kotów mają niesamowitą 
zdolność postrzegania 
barw. Prawdopodobnie nasz 
świat kolorów w 
porównaniu z tym, co widzą 
ptaki i owady jest prawie 
światem czarno – białym. W 
oku mają czopki wrażliwe 
na ultrafiolet. Dzięki temu 
dostrzegają to, co dla nas 
jest niewidoczne.

background image

Postrzeganie barw

• Prawdopodobnie 
tak pszczoły 
postrzegają kwiaty.

background image

Wrażliwość 
na migające 
światło

Wyobraźmy sobie 
mrugający 
flesz. Przy wysokiej 
częstotliwości 
mrugania, błyski 
zaczynają się ze sobą 
zlewać w jeden długi 
błysk. Oczy 
człowieka potrafią 
zarejestrować około 
50 takich błysków na 
sekundę, psy i koty 
około 75, a mucha 
250.

background image

Postrzeganie 
ruchu

Lepiej widać mrugające 
światełko, niż takie, 
które świeci non-stop. 
Zjawisko to odgrywa 
ogromną rolę w 
przyrodzie. Ofiary 
próbując ocalić życie, 
często zamierają w 
bezruchu, bo jest wtedy 
szansa, że drapieżnik 
ich nie zauważy. Z 
drugiej 
strony poruszające się 
obiekty wyzwalają u 
drapieżników łowcze 
instynkty. Co ciekawe 
ruch łatwiej dostrzec 
przy słabszym 
oświetleniu.

background image

Rodzaje ruchów gałek ocznych

Rozróżnia się 5 rodzajów ruchów oczu:

Odruch błędnikowo-oczny- jego zadaniem jest kompensacja 
położenia gałek przy ruchach głowy, tak by obraz otoczenia 
utrzymywał się stabilnie w tych samych miejscach siatkówek. 
Odruch ten funkcjonuje już przy niewielkich ruchach ciała wraz z 
głową , np. Podczas chodu. Przy wiekszych zwrotach głowy 
pojawia się reakcja dwufazowa zwana oczopląsem.

Reakcja optokinetyczna- występuje, gdy obraz na siatkówce 
zmienia położenie wskutek ruchu przedmiotu. Służy 
poszukiwaniu przedmiotów w polu widzenia i polega na 
podążaniu, zwracaniu głowy lub wodzeniu oczami za 
przesuwającą się scenerią. W przypadku osiągnięcia przez gałki 
oczne skrajnego położenia, pojawia się tzw. oczopląs „kolejowy” i 
następuje szybki powrót gałek to pozycji wyjściowej.

background image

Rodzaje ruchów gałek ocznych

Ruchy skokowe- polegają na szybkim „przeskakiwaniu” wzroku na 
kolejny fragment, gdy poprzedni został już sprawdzony lub 
poznany. Występują przy oglądaniu dużych obrazów, złożonych z 
wielu fragmentów, np. przy czytaniu książki.

Ruchy podążania i wodzenia- występują, gdy śledzi się przedmiot 
poruszający się z nieregularną prędkością albo nieoczekiwanie 
zmieniający kierunek ruchu. Kiedy przedmiot porusza się szybko 
jest to ruch podążania, a przy wolno poruszających się obiektach 
mamy ruch wodzenia. Ruchy te nie występują, gdy sami 
przesuwamy przedmiot.

Ruchy ustawienia gałek ocznych- występują , kiedy w pole 
widzenia wchodzi interesujący nas przedmiot. Oczy ustawiają się 
w jego kierunku w wyniku reakcji nazywanej odruchem 
wpatrywania się lub odruchem fiksacji gałek ocznych. Odruchowi 
temu towarzyszy akomodacja oka. 

background image

Widzenie w dzień a widzenie w nocy

Środowisko życia zwierząt charakteryzuje się 
ogromnym zakresem natężenia oświetlenia (od 1000 
luksów- 0,2 luksa). Konieczność przystosowania się 
do tych warunków spowodowała zmiany 
autonomiczne i funkcjonalne narządu wzroku w 
procesie ewolucji i doprowadziły do powstania 
gatunków o dziennym i nocnym trybie życia

Zwierzęta aktywne w dzień mają z reguły ostry wzrok 
i zdolność do rozróżniania barw.

Zwierzęta o nocnym trybie życia dysponują 
mechanizmami umożliwiającymi orientację w 
środowisku słabo oświetlonym.

background image

Widzenie w dzień a widzenie w nocy

Przykładowo:

Sowy mają dużą 
soczewkę i szeroką 
źrenicę.

Kotowate i wilki pod 
siatkówką, w obrębie 
naczyniówki 
posiadają błonę 
odblaskową- makatę, 
od której odbija się 
światło.

background image

Pole widzenia

Polem widzenia nazywa 
się obszar przestrzeni, 
którego obraz pada na 
całą siatkówkę.

U niektórych zwierząt 
występują obszary ślepe, 
na przykład u konia są to 
miejsca za głową, pod 
nosem i tuż nad czołem.

Wyróżniamy dwa typy 
widzenia: stereoskopowy 
i panoramiczny.

background image

Widzenie 
panoramiczn
e

Występuje u kręgowców 
niższych (ryb, płazy 
gady ptaki) o bocznym 
położeniu gałek 
ocznych. Każde oko ma 
odrębne pole widzenia, 
co sprawia, że zwierze 
posługując się obojgiem 
oczu może objąć 
wzrokiem znaczny 
obszar otaczającej je 
przestrzeni. Widzenie 
panoramiczne jest 
korzystne dla orientacji 
w dużych 
przestrzeniach, kiedy 
precyzyjna ocena 
odległości nie jest 
potrzebna.

background image

Widzenie 
stereoskopow
e

Pole widzenia obojga 
oczu, z wyjątkiem 
części skrajnie 
bocznych, zachodzą 
na siebie, wskutek 
czego przedmioty 
znajdujące się we 
wspólnej części 
rzucają obrazy na 
obie siatkówki. Taka 
właściwość narządu 
wzroku jest postawą 
widzenia 
przestrzennego.

background image

Akomodacja

Akomodacja - zjawisko dostosowywania się oka do 

ostrego oglądania przedmiotów znajdujących się 
w różnych odległościach. Istnieją dwa 
mechanizmy akomodacji:

 - zmiana kształtu soczewki oka, a wskutek tego 
zmiana jej ogniskowej i co za tym idzie zmiana jej 
zdolności skupiającej (ssaki) 

- zmiana odległości soczewki od siatkówki (ryby)

 U ptaków występują oba typu akomodacji, dzięki 
temu ptaki drapieżne mogą "przybliżać" obraz i 
ich zasięg wzroku mierzony jest w kilometrach.

background image

Światło spolaryzowane

Jedną z właściwości światła  jest płaszczyzna polaryzacji światła. Jej 
znaczenia dla zwierząt odkrył zoolog Karl von Frisch (1948 r.) 
badając pszczoły. Zwykle owady te wskazują kierunek źródła 
pokarmu względem położenia słońca, jednak Von Frish zauważył, że 
pszczoły świetnie orientują się nawet gdy słońce jest niewidoczne, 
pod warunkiem, że widoczny jest choć mały skrawek błękitnego 
nieba. Światło docierające z tego skrawka jest spolaryzowane w 
stopniu umożliwiającym określenie aktualnego położenia słońca.

W póżniejszych latach wykazano, że wrażliwość na światło 
spolaryzowane jest powszechne u owadów i niektórych zwierząt 
wodnych.

Obecnie istnieje wiele dowodów przemawiających za tym, że 
zdolność percepcji płaszczyzny polaryzacji ma istotne znaczenia w 
orienacji i nawigacji wielu gatunków zwierząt, zarówno lądowych 
(np. Gołębie pocztowe), jak i wodnych.

background image

Ź R Ó D Ł O :  

B O G D A N   S A D O W S K I   „ B I O L O G I C Z N E   M E C H A N I Z M Y   Z A C H O W A N I A   S I Ę   L U D Z I   I  

Z W I E R Z Ą T ”

K N U T   S C H M I G T - N I E L S E N   „ F I Z J O L O G I A   Z W I E R Z Ą T .   A D A P T A C J A   D O   Ś R O D O W I S K A ”

Dziękujemy za uwagę 


Document Outline