Osiem Błogosławieństw

Geneza 



Osiem (lub dziewięć) błogosławieństw – pierwsze 

słowa słynnego Kazania na Górze wygłoszonego 

przez Jezusa Chrystusa podczas jego działalności 

publicznej w Galilei, a zapisane w Ewangelii

 

Mateusza (Mt 5,3-10). Cztery z tych „błogosławieństw” 

powtarza Ewangelia Łukasza (Łk 6,20-21) łącząc je z 

czterema „napomnieniami” (Biada wam…), których nie 

umieszcza Mateusz. Fragment ten nazywany jest 

czasem podnoszeniem nizin.



Jezus wypowiedział dziewięć zdań zaczynających się 

od słowa „błogosławieni/szczęśliwi”. Dziewiąte 

błogosławieństwo (wersety 11 i 12) bywa w 

tradycji katolickiej pomijane lub łączone z ósmym.

Co to jest 

błogosławieństwo ?

Greckie słowo μακαριοι (makarioi) dosłownie 

znaczy „szczęśliwi”. Takie też było pierwotne 

znaczenie użytego 

w Wulgacie łacińskiego „beati”, które 

wśredniowieczu nabrało innego znaczenia - 

„błogosławieni”. W grece słowu „błogosławiony” 

odpowiada wyraz: eulogos.

Błogosławieństwa wskazują na to, jak ma wyglądać 

życie i postawy uczniów Chrystusa. Ich realizacja 

rozpoczęła się już w życiu Maryi i Apostołów. 

Błogosławieństwa są doskonałym 

wypełnieniem Dziesięciu Przykazań.

Błogostawieństwa :



Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy 
królestwo niebieskie.



Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.



Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.



Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem 
oni będą nasyceni.



Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.



Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.



Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą 
nazwani synami Bożymi.



Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, 
albowiem do nich należy królestwo niebieskie.



Błogosławieni ubodzy 

w duchu – to 

błogosławieństwo odnosi 

się do ludzi, którzy są 

świadomi swojej 

niewiedzy i szukają 

mądrości. Ta postawa 

otwartości i 

poszukiwania powinna 

charakteryzować 

każdego chrześcijanina. 

Jest ona niezależna od 

bogactw materialnych. 

Ubóstwo w duchu wiąże się 

również z pokorą i 

poddaniem woli Boga. 

Ubogi to ten, który wszystko 

ma u Boga i od Niego, 

dlatego nie szuka spełnienia 

we władzy czy 

przedmiotach 

materialnych. Sam Jezus 

wybrał dobrowolnie 

ubóstwa i będąc Synem 

Bożym, uniżył się do postaci 

sługi.



Błogosławieni, 

którzy się smucą – 

smutek o którym 

mówi to 

błogosławieństwo 

wynika z poczucia 

rozdarcia chrześcijan. 

Owo rozdarcie ma 

swoje źródło w 

tęsknocie wiernych za 

Królestwem Bożym. 

Ubolewają oni 

nadświatem i jego złem. 

Ich smutek wypływa z 

wewnętrznej niezgody na 

niesprawiedliwość 

panującą na świecie. Jest 

on pewnego rodzaju 

protestem przeciw złu, a 

równocześnie znakiem 

wierności wobec 

sprawiedliwości i prawdy.



Błogosławieni cisi – to błogosławieństwo odnosi się do 
ludzi, którzy całą nadzieję pokładają w Bogu i nie rozpychają 
się łokciami w swoim życiu. Odznaczają się skromnością i 
pokorą. Człowiek cichy rezygnuje z dominacji i wywyższania 
się. Tacy ludzie zostają właśnie nagrodzeniu przez Boga.



Błogosławieni, 

którzy łakną i 

pragną 

sprawiedliwości – 

błogosławieństwo to 

odnosi się do ludzi, 

którzy 

rzetelnie szukają 

prawdy. Takiemu 

człowiekowi nie 

wystarcza świat i to, 

co on oferuje, gdyż 

wie, że prawda nie 

jest sprowadzalna do 

wymiaru wyłącznie 

ziemskiego



Błogosławieni miłosierni – błogosławieństwo to odnosi 

się do osób, które w swoim życiu kierują się miłością. 

Przez miłosierdzie człowiek wchodzi w relację z Bogiem i 

może go poznawać. Nie ma innej drogi, gdyż sam Bóg jest 

miłością. Człowiek, który wybiera drogę miłości, 

doświadczy równie miłosierdzia Pana.



Błogosławieni 

czystego serca – 

błogosławieństwo to 

odnosi się do ludzi, 

którzy są zawsze 

uczciwi wobec Boga i 

bliźniego, nie próbują 

żadnych podstępów. To 

co myślą i mówią 

znajduje wyraz w ich 

uczynkach. Są 

autentyczni, prawdziwi. 

Ta prostota wskazuje na 

głębię obecności Boga.



Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój – pokój jest 

znakiem rozpoznawczym Królestwa Bożego. 

„Wprowadzający pokój” są zatem uczestnikami dzieła 

Chrystusa, który wprowadza pojednanie między 

człowiekiem a Bogiem. 

Bogiem jest z kolei 

pojednanie między ludźmi.



Błogosławieni, 
którzy cierpią 
prześladowanie 
dla sprawiedliwości 
– w niektórych 
okolicznościach 
chrześcijanin staje 
przed wyborem: Bóg 
czy świat? Wymagania 
otoczenia nie zawsze 
są zgodne z wiarą 
chrześcijańską; bywają 
też sprzeczne z jej 
nakazami, dogmatami 
itd. Człowiek, który 
wybiera wiarę, może 
spotkać się z 
nieprzyjemnościami, 
wyszydzeniami, 
odrzuceniem.

Włącz 

Część 

II