Zagrożone 

dzieciństwo.

Potrzeby w zakresie opieki nad dzieckiem.

„Mieć bliskich i czuć się 

samotnym to najgorszy 

rodzaj samotności, ponieważ 

zabija w człowieku nadzieję, 

osłabia motywację, 

deformuje psychicznie”.

(H. Izdebska)

W XXI w. w Polsce oraz na świecie 

rozpowszechniło się negatywne zjawisko 

zwane „SIEROCTWEM SPOŁECZNYM”.

Definicji tego zjawiska jest wiele.

Sieroctwo społeczne- jest to sytuacja życiowa 

dziecka, w której zostało ono osamotnione 
niezależnie od przyczyn. Rodzice tego dziecka 
lub przynajmniej jedno z nich  żyje.

Wg. Marii Łopatkowej:
Sieroctwo jest to brak właściwej opieki ze strony 

rodzica lub obojga rodziców.

Wg. S. Kozaka
Sieroctwo społeczne to zjawisko braku opieki 

rodzicielskiej: braku troski o dziecko, 
przestępczość, demoralizacja rodziców, 
alkoholizm i poważnych błędów 
wychowawczych.

Sieroty społeczne- to dzieci pozbawione 

trwale lub przejściowo szans wychowania w 
rodzinie własnej, ze względu na brak 
odpowiednich warunków opiekuńczo-
wychowawczych w tej rodzinie. Rodzice tych 
dzieci żyją, lecz nie mogą, nie potrafią, lub nie 
chcą wypełniać swoich obowiązków 
rodzicielskich.

Źródła sieroctwa społecznego wg. Alicjo Szymborkiej

Źródła sieroctwa społecznego wg. Alicjo Szymborkiej

Dezorganizacja 

rodziny

Dezorganizacja 

rodziny

Rodzina 

nieudolna, 

nieodpowiedzial

na

Rodzina 

nieudolna, 

nieodpowiedzial

na

Rodziny rozbite

Rodziny rozbite

Dzieci 

pozamałżeńskie

Dzieci 

pozamałżeńskie

Dezintegracja rodziny

Z dezintegracją mamy do czynienia, gdy 

współżycie
rodziców