Nicienie: pasożyty człowieka

epidemiologia,

Drogi zakażenia,

Powodowane choroby, 

profilaktyka, leczenie 

Iwona Bieryło 

Do nicieni jako pasożytów człowieka należy wiele gatunków. 
Pasożytują na wielu narządach i układach człowieka. 
W Polsce najczęsciej spotyka się choroby wywyłane owsikiem 
ludzkim(Enterobius vermicularis, syn. Oxyuris vermicularis), glistą 
ludzką (Ascaris lumbricoides) oraz  larwami włośnia krętego  
(Trichinella spiralis).

Owsik ludzki (Enterobius vermicularis, 

syn. Oxyuris vermicularis)

http://www.owsiki.eu/

Powoduje on chorobe zwaną owsicą.
Epidemiologia: 

Owsica 

występuje 

we 

wszystkich  klimatach  na  całym  świecie.  Jest 
jedną 

z 

najczęstszych 

chorób 

krajów 

uprzemysłowionych. 

W 

Polsce 

jest 

 

najczęstszym  pasożytem  u  dzieci  –  16  % 
wszystkich 
7-letnich dzieci.
Drogi  zakażenia:  jaja  dostają  się  do 
człowieka  za  pośrednictwem  brydnych  rąk 
żywności lub napojów. Zakażenie łatwo szerzy 
się w obrebie rodziny i bliższy znajomych. 
Leczenie: 

Należy 

jednocześnie 

leczyć 

członków  rodziny,  zaleca  się  też  sprzątnąc 
mieskzanie. 

Pościel,bielizne 

osobitą. 

Po 

kontakcie z lekarzem odpowiednie leki. 

Profilaktyka

http://xarchiwum.pl/

Glista ludzka ( Ascaris 

lumricoides)

Powoduje on chorobe zwaną glistnicą.
Epidemiologia:  Rozpowszechniona  na 
całym  świecie.  Zarażonych  jest  ok.  25  % 
populacji.  Wniektórych  rejonach  siega 
nawet  wiecej  niż  50  %.W  Polsce  ok. 
0.8  %  ludności,  wiekszośc  z  regionów 
wiejskich.
Drogi  zakażenia:Zakażenie  następuje  po 
spożyciu  żywnocie  zanieczyszczonej  jajami 
lub  za  pomoca  rąk  z  zanieczyszczoną 
gleba.
Leczenie:  Każda  z  rodzajów  glistnic 
wymaga leczenia. Trzeba leczyć wszystkich 
członków rodziny jednocześnie. 

Profilaktyka

http://www.przyszlamama.pl/

Tekień A. 2004. Biologia podecznik dla 
liceum  ogólnoksztalcącego,  zakres 
rozszerzony.  Operon. Gdynia

Włosień kręty (Trichonella spiralis)

 Marek Gugała oraz Dawid Świderski

Powoduje on chorobe zwaną włośnicą
Epidemiologia:  Pospolita  w  Europie  i 
Stanach Zjednoczonych. W stanach częstość 
zakażenia wynosi 15-20 % .
Drogi 

zakażenia: 

Zakażenie 

przez 

zjedzenie mięsa zawierajace otorbione larwy 
włośnia. Zazwyczaj jest nim wieprzowina. 
Leczenie: 

Postępowanie 

objawowe 

prowadzące  do  ukojenia  bólu,  dostarczenie 
odpowiednich  ilości  płynów  i  kalorii  oraz 
działania uspokające

55  

ْ

C

Profilaktyka

Tekień A. 2004. Biologia podecznik dla 
liceum  ogólnoksztalcącego,  zakres 
rozszerzony.  Operon. Gdynia

Literatura:
1.Dobrzański 

T. 

1969.Podstawy 

medycyny 

wewnętrznej.Państwowy 

zakład 

wydawnictw 

 

lekarskich. Warszawa 
2.Szczeklik  A.  2005.  Choroby  wewnętrzne.  Medycyna 
praktyczna. Kraków
3. Szczeklik E. 1977 Klinika chorób wewnętrznych t.I . 
Państwowy Zakład Wydawnictw lekarskich. Warszawa
4.Tekień  A.  2004.  Biologia  podecznik  dla  liceum 
ogólnoksztalcącego,  zakres  rozszerzony.    Operon. 
Gdynia

Dziękuję za

 Uwagę 