RODZAJE NORM 

STOSOWANYCH W BUDOWNICTWIE

W 

zagadnieniach 

technicznych 

normą 

nazywamy  obowiązujący  miernik  wyrażający 
relacje między wskaźnikami produktów.

Normy dotyczące cech produktów dzielą się 

pod względem merytorycznym na 

normy

:

   1 -

 znaczeniowe 

- ustalają jednoznacznie 

symbole, 
                znaki i terminy, np. dotyczące liczb.
   2 - 

czynnościowe

 - określają sposoby 

wykonania 
                powtarzających się czynności np. 
metody
                badań prowadzenia procesów 
technologicznych,
   3 - 

przedmiotowe

 - dotyczące 

powtarzających się 
                przedmiotów produkcji i określają 
ich rodzaje, 
                wymiary, jakość, opakowanie, 
sposób przechowy-
                wania itp.

Polski zbiór norm obejmuje:

• 

polskie normy PN

,

• 

normy branżowe BN 

obowiązujące w 

określonej branży
   niezależnie od przynależności resortowej,
• 

normy zakładowe ZN 

obejmujące w 

jednym lub kilku 
   zakładach pracy,
• 

normy resortowe RN 

obowiązujące w 

jednym resorcie,
• polskie normy zalecane, których gdy się 
je nie stosuje, to 
   nie jest to zagrożone sankcjami karnymi.

       W budownictwie stosujemy dwa 
rodzaje normowania:
· Normowanie jakościowe (dotyczące 
jakości produktu)
· Normowanie ilościowe     (dotyczące 
nakładów pracy
                                                   i 
materiałów)

                        W  wyniku  normowania 
jakościowego  (

tzw.  normalizacji) 

powstają 

normy  PN,  BN,  ZN,  RN,    określające 
wymagania techniczne opisujące:
· parametry materiałów budowlanych,
· sposoby produkcji materiałów 
budowlanych,
· sposoby wykonywania badań 
jakościowych.
            W wyniku normowania ilościowego 
(

tzw. 

normowania

) 

powstają 

normy 

nakładów zawarte              w Katalogach 
Nakładów Rzeczowych określające:
· normy pracy ludzi,
· normy pracy maszyn,
· normy materiałowe.

Rozważane  w  organizacji  i  zarządzaniu 

normy pracy określają niezbędne nakłady 
pracy i konieczne przerwy przy wykonaniu 
wyznaczonych 

zadań 

 

w 

danych 

warunkach 

technicznych 

oraz 

technologicznych 

przy 

optymalnej 

organizacji  pracy 

(w  skali  określonej 

budowy lub zakładu).

Normowanie  techniczne   

- 

jest  to 

działania 

oparte 

na 

określonej 

metodologii 

prowadzące  do  ustalenia 

norm  pracy.  W  budownictwie 

stosuje  się 

je 

do 

prawidłowego 

planowania 

i 

realizacji produkcji budowlanej

Metody  technicznego  normowania  pracy

 

podzielą się na:

-metody  ciągłych  pomiarów  czasu  pracy 

tj.  chronometraż  oraz  fotografię  dnia 
roboczego,  które  określamy  mianem 
„analizy dnia roboczego”,

-metody wyrywkowych badań czasu pracy 

tzw. obserwacje migawkowe,

-metody oparte na technice filmowej

.

Spośród  wymienionych  metod  badania 
czasu  pracy  najczęściej  stosowane  są 
metody ciągłych pomiarów czasu.

Normy  pracy  określają  niezbędne  nakłady 

pracy                        i  konieczne  przerwy  na  jej 
wykonanie.

Zależnie  od  rodzaju  miernika  nakładu 

pracy  żywej  można  wyodrębnić  następujące 
fazy norm pracy;
» 

normę  czasu

,  określającą  ilość  czasu 

niezbędnego  do  wykonania  jednostki  lub 
całego zadania,

•normę  ilości 

(wydajności),  ustalającą  liczbę 

jednostek zadania do wykonania w jednostce 
czasu,

•normę  obsługi

,  ustalającą  liczbę  stanowisk 

pracy  (maszyn,  urządzeń),  które  powinien 
obsłużyć 

jeden 

pracownik 

lub 

zespół 

pracowników,

•normę 

obsady

, 

ustalającą 

liczebność 

zespołu 

pracowników 

realizujących 

lub 

nadzorujących  proces  roboczy  na  danym 
stanowisku pracy.

KONIEC

W praktyce nakłady pracy oblicza się na 

podstawie obserwacji wykonywania 
czynności ze wzoru:

  Normami nakładów posługujemy się w 
kosztoryso-waniu, a do celów planowania 
posługujemy się normami wydajności.

Wydajność jest odwrotnością normy 
nakładów. W=1/Nc.