Struktura atomów, budowa materii i 

równania schorinnger'a, zapobieganie 

korozji.

Piotr Pabiańczyk

Mateusz Soja

Łukasz Sokół

Korozja

Korozja jest to stopniowe niszczenie 
tworzyw metalowych i niemetalowych 
pod wpływem chemicznego i 
elektrochemicznego oddziaływania 
środowiska w wyniku którego 
zmieniają się stan i właściwości 
niszczonego tworzywa.

Ochrona przed korozją

Środki zabezpieczające przed korozją:
• dobor składu chemicznego stopow 

pracujących w warunkach korozji,

• ochrona katodowa,
• ochrona protektorowa,
• ochrona anodowa,
• tosowanie inhibitorow,
• powłoki i warstwy ochronne.

Zasady doboru składu chemicznego stopów w celu 

zwiększenia odporności na korozję elektrochemiczną

Podatność metali i stopow na korozję 
elektrochemiczną jest zależna od składu 
chemicznego i struktury fazowej stopu. Odpowiedni 
dobor składu chemicznego może spowodować 
przesunięcie standardowego potencjału 
elektrodowego stopu do dodatnich wartości, 
zapewniając wysoką odporność na korozję. 
Działanie takie wywołuje np. dodatek ok. 13% Cr w 
stali. Dążenie do uzyskania struktury jednofazowej 
stanowi więc jedną z zasad komponowania składow 
chemicznych stopow odpornych na korozję 
elektrochemiczną

Zasady doboru składu chemicznego stopów w celu 

zwiększenia odporności na korozję gazową 

Skład chemiczny stopu i jego zdolność do tworzenia 
zgorzeliny, ktora odgrywa jednocześnie rolę warstwy 
ochronnej, należy do najistotniejszych czynnikow 
decydujących o przebiegu korozji gazowej. Dobre 
własności ochronne wykazuje zgorzelina w postaci 
ciągłej warstwy jednofazowej związku ,utworzona na 
powierzchni stopu przez dodatek stopowy o 
znacznym powinowactwie chemicznym z 
utleniaczem. 
Dodatkami takimi są np. Zn, Al, Si, Cr, Be i Mg. 
Istotne jest przy tym, by związek ściśle przylegał do 
metalicznego rdzenia i nie tworzył niskotopliwych 
eutektyk z innymi produktami korozji. 

Ochrona katodowa

Ochrona katodowa polega na dostarczaniu 
elektronów do chronionego metalu z 
zewnętrznego źródła i uczynieniu z niego 
katody. Postępowanie takie powoduje że 
metal staje się katodą a reakcja przebiega 
w kierunku przeciwnym czyli jest redukcją.

Metodą tą można chronić:
•metale, miedź, ołow, mosiądze, pracujące w 

roztworach wodnych lub glebie,

•metale i stopy pasywne, takie jak aluminium lub stal 

odporna na korozję, podlegające korozji wżerowej,

•metale i stopy, takie jak mosiądze, stale odporne na 

korozję, stale niskowęglowe,

•magnez i aluminium, ulegające korozji 

naprężeniowej,

•metale i stopy, ulegające korozji zmęczeniowej,
•stale kwasoodporne i duraluminium, ulegające 

korozji międzykrystalicznej,

•mosiądze, podlegające odcynkowaniu.

Ochrona protektorowa

Ochrona protektorowa jest odmianą ochrony 
katodowej. Jeżeli zewnętrzna elektroda 
charakteryzuje się niższym standardowym 
potencjałem elektrodowym w szeregu napięciowym 
niż chroniony metal, nie trzeba stosować 
zewnętrznego źrodła prądu stałego.
Anoda taka, zwana protektorową, ktorą zwykle 
stanowi magnez, cynk lub aluminium, wykazuje w 
stosunku do stali niewielką rożnicę potencjału, Jedna 
anoda protektorowa umożliwia ochronę niewielkiej 
tylko powierzchni metalu. 

Ochrona anodowa

Metale mniej szlachetne ze względu na swoją aktywność 
spełniają rolę anody w większości ogniw 
elektrochemicznych. Jeżeli jednak spowoduje się ich 
pasywację, to korozja przebiega z mniejszą szybkością. 
Pasywację uzyskuje się przez wytworzenie mocnej 
polaryzacji anodowej zapobiegającej zachodzeniu normalnej 
reakcji anodowej i dlatego nazywa się ją ochroną anodową. 
Ochrona anodowa znacznie zmniejsza szybkość korozji, lecz 
nie powoduje jej całkowitego ustania. Metodą tą mogą być 
chronione zbiorniki i cysterny do przewozu i magazynowania 
kwasow siarkowego i fosforowego, wodorotlenkow oraz 
roztworow soli, np. siarczanow.

 

Inhibitory

Inhibitorem jest 
nazywana substancja 
chemiczna, ktora po 
dodaniu do środowiska 
korozyjnego wpływa na 
zmniejszenie szybkości 
korozji. Wzależności od 
sposobu działania 
rozrożnia się: pasywatory 
oraz inhibitory 
niepasywujące.

Pasywatory

Pasywatory po zetknięciu się z powierzchnią 
metalu chronionego przed korozją wywołują 
na powierzchni anodowej dużą gęstość 
prądu, tak że zostaje przekroczony prąd 
powodujący pasywację metalu.

Powłoki i warstwy ochronne

Powszechnym sposobem zabezpieczania 
przed korozją, i to zarowno 
elektrochemiczną jak i chemiczną, jest 
stosowanie powłok ochronnych. W 
zależności od użytych na nie materiałow 
rozrożnia się:
• powłoki organiczne,
• powłoki nieorganiczne,
• powłoki metalowe.

Powłoki organiczne

Powłoki organiczne to wszelkiego typu 
powłoki malarskie oraz powłoki z 
tworzyw sztucznych. Jest to najbardziej 
rozpowszechniony sposób 
zabezpieczania metali przed wpływami 
środowiska.

Powłoki nieorganiczne

Najczęściej stosowanym rodzajem powłok  
nieorganicznych są powłoki ceramiczne. Powłoki z 
emalii szklistych chronią materiały metalowe.  
Na stali często są stosowane warstwy 
fosforanowe, na które następnie nakłada się 
warstwy malarskie. Warstwy ochronne 
zapobiegające przede wszystkim korozji gazowej 
mogą być tworzone przez wysokotopliwe tlenki, a 
także cermetale oparte na układach równowagi 
metale–tlenki, uzyskiwane metodą metalurgii 
proszków. 

Powłoki metalowe

Powłoki metalowe są stosowane do ochrony przed 
korozją elektrochemiczną i chemiczną. Powłoki metalowe 
mogą być uzyskane następującymi sposobami:
• galwanicznie – z wodnych roztworow lub z 

roztopionych soli,

• natryskowo,
• naparowywaniem w prożni, metodą platerowania 

wybuchowego lub przez walcowanie,

• dyfuzyjnie – z proszkow stopionych metali, z fazy 

gazowej lub lotnych związkow metali.

Powłoki szlachetne

Powłoki szlachetne, np. na stali – niklowe, srebrne, 
miedziowe, ołowiowe lub chromowe, są tworzone przez 
metale o dodatnim lub wyższym standardowym potencjale 
elektrodowym od metalu podłoża. 
Powłoka taka musi być odpowiednio gruba, gdyż w 
przypadku odsłonięcia metalu podłoża przez pory w 
powłoce –wskutek powstawania ogniwa metal podłoża– 
metal powłoki bardzo intensywnie przebiega korozja 
elektrochemiczna.

Bibliografia

DZIĘKI ZA UWAGĘ