NIENISZCZĄCE METODY 

BADANIA 

WYTRZYMAŁOŚCI 

BETONU

Metoda sklerometryczna

informacje dodatkowe

Ogólny zarys metody

• Metoda sklerometryczna stosowana jest 

w przypadkach, gdy nie ma możliwości 
przeprowadzenia pełnych badań 
niszczących.

• Szczególnie przydatna jest w sytuacji 

gdy konieczna jest ocena stanu 
granicznego nośności istniejącej już 
konstrukcji.

• Oparta jest na zależności pomiędzy 

powierzchniową twar dością betonu a 
jego wytrzymałością na ściskanie.

Ogólny zarys metody

• Badania  betonu  metodą    sklerometryczną 

są  najczęściej  wykonywane  za  pomocą 
młotków Schmidta.

• Młotek 

Schmidta 

jest 

przyrządem 

umożliwiającym  pomiar  powierzch niowej 
twardości  betonu  na  podstawie  pomiaru 
odskoku  od  betonowej  powierzchni  masy 
trzpienia  uderzającego  z  określoną  siłą, 
wywołaną 

za 

pomocą 

układu 

sprężynowego.  Wartością  mierzoną  jest 
tzw.  liczba  odbicia  (L).  którą  odczytuje  się 
na skali młotka.

Ogólny zarys metody

• Głównymi elementami młotka Schmidta są:

•

trzpień, 

•

sprężyna,

•

bezwładna  masa,  która  po  przyciśnięciu 
młotka  zostaje  uwolniona  i  odbija  się  z 
pewną  siłą  odwzorowując  na  skali  liczbę 
odbicia (L). 

Ogólny zarys metody

Cztery podstawowe typy młotków: 
• typ N (normalny) 

•

energia uderzenia wynosi 2,21 Nm 

•

służy do badania betonów zwykłych 
konstrukcjach monolitycznych 
prefabrykowanych 

• typ L (lekki) 

•

energia uderzenia 0,74 Nm  

•

służy do badania betonów lekkich, 
gazobetonów i zapraw 

Ogólny zarys metody

• typ M (ciężki) 

•

energia uderzenia 29,5 Nm

•

służy do badania nawierzchni dróg, 
lotnisk, konstrukcji mostowych i 
fundamentów 

• typ P (wahadłowy) 

•

energia uderzenia 0,88 Nm

•

służy do badania materiałów 
o małej twardości 
(gazobetony, tynki) 

Ogólny zarys metody

• Ponadto produkuje się młotki do 

pracy w specjalnych warunkach, np. 
pod wodą, czy też w warunkach 
silnego zapylenia.

Ogólny zarys metody

• Młotek uderza w beton z określoną 

energią. Jego odbicie zależy od 
twardości betonu i jest mierzone za 
pomocą przyrządu testowego. 
Posługując się tablicami 
przeliczeniowymi, można określić 
wytrzymałość na ściskanie na 
podstawie liczby odbicia. 

Przykład badania

Młotek ustawiamy ze zwolnionym, wysuniętym 
trzpieniem prostopadle do badanej powierzchni 
betonu i powoli go naciskamy. Nacisk powoduje 
wsuwanie się trzpienia (1), cofanie się masy 
uderzeniowej (2) i naciągnięcie sprężyny 
uderzeniowej (3). Cofnięcie się masy uderzeniowej 
do górnego położenia urządzenia spustowego (4) 
zwalnia sprężynę, powodując uderzenie masy w 
trzpień. Po uderzeniu w trzpień masa uderzeniowa 
odskakuje o pewien odcinek uwidoczniony na skali 
za pomocą wskaźnika (8, 9). Skala ma długość 75 
mm i jest podzielona na 100 części. Wskaźnik można 
zablokować w pozycji, na którą odskoczył przy 
pomiarze, za pomocą specjalnego przycisku ( 10 ) i 
odczytać liczbę "L" w dogodniejszym ustawieniu. Po 
odjęciu nie zablokowanego młotka od powierzchni 
betonu wskaźnik automatycznie wraca do położenia 
zerowego i możemy przeprowadzić kolejny pomiar. 

Przykład badania

Jeżeli wcześniej zablokowaliśmy wskaźnik, wówczas po odjęciu młotka 
od powierzchni betonu należy lekko nacisnąć trzpień na twardej 
powierzchni, co spowoduje zwolnienie blokady. Odczyty na skali 
młotka są zależne od położenia przy badaniu, które z kolei jest 
uzależnione od usytuowania badanej powierzchni. Podstawowe 
badanie bez konieczności korekty liczby odbicia ma miejsce w 
przypadku, gdy badana powierzchnia jest pionowa, zaś podłużna oś 
młotka jest usytuowana poziomo. Przy innym położeniu młotka należy 
liczbę odbicia obliczać z uwzględnieniem zmiany położenia wg wzoru 

L=L

α

=ΔL

gdzie:
- L

α

 jest odczytem przy nachyleniu młotka pod kątem α do poziomu, 

- zaś ΔL poprawką odczytu wg tablicy.

Przykład badania

DOKONYWANIE POMIARU
1. Wygładzić badana 

powierzchnie za pomocą 
kamienia ściernego.

2. Dokonać serii pomiarów 

złożonej z co najmniej 
dziesięciu uderzeń.

Przykład badania

3. Taśma rejestrująca 

stanowi dokument testu. 
Średnia wartość liczby 
odbicia R może być 
oceniona wzrokowo.

4. Wytrzymałość betonu na 

ściskanie jest 
odczytywana z wykresu 
przeliczeniowego.

Warunki techniczne 
przeprowadzenia badań

•

badania powinny być przeprowadzone w co 
najmniej 12 miejscach pomiarowych,  
usytuowanych możliwie równomiernie na 
powierzchni badanego elementu. 

•

W każdym miejscu wykonujemy minimum 5 
miarodajnych odczytów. Każdy odczyt w innym 
punkcie pomiarowym. Punkty powinny być 
oddalone od siebie o około 2 cm.

•

Jeśli odczyt w danym punkcie różni się o więcej niż 
5 jednostek nie uwzględnia się go. 

•

Miejsca, oraz punkty pomiarowe powinny być 
oznaczone, a szkic elementu z opisanymi 
miejscami pomiarowymi dołączone do 
dokumentacji badania.  

Warunki techniczne 
przeprowadzenia badań

•

Miejsce  pomiarowe  powinno  być  odsunięte  od 
krawędzi elementu o minimum 2 cm. 

•

Przed  badaniem  miejsca  pomiarowe  należy 
przeszlifować kamienie ściernym. 

1.

Nie  przeprowadza  się  badań  w  miejscach  skorodowanych.  Takie  miejsca 
należy odpowiednio przeszlifować

2.

Unikać należy badania elementów o małej grubości < 10 – 12 cm

3.

Nie bada się betonu zamarzniętego w czasie dojrzewania

4.

Należy omijać ziarna kruszywa

5.

Beton nie powinien być wilgotny (otrzymujemy zaniżone wyniki)

6.

Nie badamy elementu, jeżeli występujące w nim zbrojenie jest na głębokości 
< 3 cm

7.

Nie wykonujemy badań w miejscach rakowatych i porowatych

8.

Nie  wykonujemy  badań  na  powierzchni  gdzie  znajduje  się  stwardniałe 
mleczko cementowe