Style rozwiązywania 
konfliktów: 

*unikanie, 
*łagodzenie, 
*kompromis, 
*rywalizacja, 
*kooperacja

KONFLIKT

*(z łaciny conflictus – zderzenie), niezgodność, 
sprzeczność interesów, poglądów, spór, zatarg. W 
naukach społecznych – walka ludzi reprezentujących 
odmienne wartości (moralne, ideologiczne, religijne), 
walka o władzę bądź dostęp do ograniczonych dóbr 
(materialnych, surowcowych). W stosunkach 
międzynarodowych mianem konfliktu określa się działania 
polityczne, militarne czy ekonomiczne mające na celu 
narzucenie własnych racji i przekonań. Racje te są przez 
stronę konfliktu konsekwentnie odrzucane. Celem stron 
uczestniczących w konflikcie jest nie tylko osiągnięcie 
pożądanych wartości, ale także zneutralizowanie, 
ograniczenie lub wyeliminowanie przeciwnika.

Analizując powyżej różnorodne 

czynniki, które należy uznać za 

konfliktogenne - udało nam się omówić

 koncepcję Ch. Moore'a nazywaną 

kołem konfliktu. Obejmuje ono 5 

obszarów:

•konflikt interesu

•konflikt struktury

•konflikt wartości

•konflikt relacji

•konflikt danych

  

 

                                       

                                

UNIKANIE

*zwane inaczej wycofywaniem się, izolacją, obojętnością, 
albo ucieczką, oparte jest na założeniu, że koszty 
ewentualnego udziału w procesie rozwiązywania konfliktu 
byłyby większe od korzyści, jakie dawałoby osiągnięcie 
porozumienia. W ten sposób nie podejmuje się żadnych 
aktywnych działań i liczy się na samoistne wygaśnięcie 
konfliktu.

Stosowanie unikania przez jednego lub obu negocjatorów 
powoduje, że straty ponoszą obydwie strony. Często 
wyniszczają się nawzajem, upokarzają. 

Styl ten stosowany jest zazwyczaj podczas wszelkich 
sporów o charakterze ambicjonalnym.

 ŁAGODZENIE

*polega na postępowaniu zgodnym z interesem strony 
przeciwnej. W ten sposób postępują osoby, które 
nastawione są na utrzymywanie dobrych stosunków z 
innymi. Często rezygnują z własnych celów przed obawą 
osamotnienia. W ich przekonaniu konflikt jest czymś złym.
 Łagodzenie jest całkiem niezłym stylem reagowania w 
sytuacji, gdy doszliśmy do wniosku, że jesteśmy w błędzie i 
powinniśmy skorygować stanowisko strony przeciwnej. 
Postępowanie zgodne z tym stylem będzie odebrane jako 
rozsądne lub jako analiza dobrej woli.

KOMPROMIS

*jest najbardziej pospolitym sposobem reagowania 
w sytuacji konfliktowej. To styl oparty na przekonaniu, że 
ludzie nie mogą zawsze robić wszystkiego tak, jakby chcieli. 
Powinni szukać wspólnej płaszczyzny porozumienia, na 
której mogliby koegzystować. Taki rodzaj kompromisu jest 
pożyteczny w sytuacjach, kiedy brakuje czasu. Pozwala na 
tymczasowe zażegnanie konfliktu do chwili znalezienia 
lepszego rozwiązania. Jest to najlepszy styl z punktu 
widzenia interesów organizacji, np.: szkoły. Kompromisowe 
zachowanie się 
w sytuacji konfliktowej jest czymś pośrednim między 
rywalizacją 
a unikaniem

RYWALIZACJA

*Jest to postawa dominacji i walki, polegająca na 
zaspokajaniu swoich potrzeb bądź osiągnięciu celu kosztem 
przegranej drugiej strony konfliktu. Podstawą tego stylu jest 
założenie wygranej za wszelką cenę przy równoczesnym 
ignorowaniu potrzeb drugiej strony.

KOOPERACJA

*to jeden z najbardziej efektywnych stylów, wiąże się z wolą 
zaakceptowania celów drugiej strony konfliktu bez 
rezygnacji z własnych. Taki styl reagowania wynika z 
założenia, że zawsze można znaleźć rozwiązanie, które 
będzie satysfakcjonujące dla stron. Jest on szczególnie 
użyteczny w sytuacjach, kiedy chcemy osiągnąć różne cele. 
Łatwe jest wówczas odkrycie rzeczywistej przyczyny sporu, 
którą najczęściej jest błędna komunikacja lub jej brak. 

DZIĘKUJEMY ZA 
UWAGĘ ! 

JULIA SZKLAREK
DARIA GUZOWSKA