GRY INTERAKCYJNE I INNE
TECHNIKI SOCJOTERAPEUTYCZNE
KATARZYNA ROGOWSKA
EWELINA ZDECHLIK
GRY INTERAKCYJNE I INNE
TECHNIKI SOCJOTERAPEUTYCZNE
KATARZYNA ROGOWSKA
EWELINA ZDECHLIK
SOCJOTERAPIA
Początkowo była używana jako forma pomocy
dla dzieci z rodzin mających problem
alkoholowy. Potem się rozpowszechniła.
Zaczęto ją stosować u dzieci zaniedbanych
i pozbawionych opieki rodzicielskiej. Zaczęły
powstawać
ośrodki
całodobowej
opieki
socjoterapeutycznej.
Jest to profesjonalna aktywność polegając na
wykorzystaniu środków psychologicznych
w pomocy osobą cierpiącym lub szukającym
drogi własnego rozwoju.
TEZY OPISUJĄCE SOCJOTERAPIĘ
socjoterapia jest skierowana na pracę z
dziećmi i młodzieżą; wydarzenia w czasie
spotkań grupowych są dostosowane do
potrzeb
i rozwoju danej grupy
trudności psychologiczne i społeczne osób
młodych maja podłoże
w urazowych doświadczeniach, hamujących
rozwój emocjonalny
korygowanie doświadczeń urazowych może
się ograniczyć do stwarzania sytuacji
dostarczających pozytywnych relacji.
DZIECIOM KORZYSTAJĄCYM
Z SOCJOTERAPII TOWARZYSZĄ:
poczucie winy
poczucie odrzucenia
poczucie krzywdy
poczucie wstydu
nieśmiałość
bierność społeczna
DIAGNOZA SOCJOTERAPEUTYCZNA
OBEJMUJE:
opis zachowań typowych dla
dziecka
rozpoznanie emocji
dominujących
rozpoznanie schematycznych
myśli o sobie
GŁÓWNE ZASADY SOCJOTERAPII
bezwarunkowa akceptacja –
akceptacja dziecka z jego wadami i
zaletami
empatia – współczujące rozumienie
drugiego człowieka, gotowość do
dzielenia
z nim jego emocji
spójność – autentyczność terapeuty,
zgodność głoszonych słów z
wewnętrznymi przekonaniami
ZABAWA
Jest swobodną, spontaniczną i dobrowolną aktywnością
podejmowaną dla przyjemności, zadowolenia i radości.
Dostarcza uczestnikom wielu pozytywnych przeżyć
i odprężenia. Większość z nich jest przeznaczona dla
grup, jednak są takie które można prowadzić w parach
lub trójkach.
W zabawach grupowych dzieci uczą się przestrzegania
reguł, rozwiązywania konfliktów, nawiązywania nowych
znajomości.
Inne
zabawy
sprzyjają
ćwiczeniu
spostrzegawczości, koncentracji uwagi, świadomości
własnego ciała, logicznego myślenia.
INNE FORMY SOCJOTERAPII
rysowanie, rzeźbienie – jest
źródłem informacji o dziecku,
jego przeżyciach, sposobie
widzenia siebie i świata
malowanie farbami
muzykowanie
opowiadania lub baśnie
nawiązujące do przeżyć
uczestników
GRY I ZABAWY INTERAKCYJNE
dają dzieciom możliwość bycia aktywnym
wykorzystują naturalne potrzeby i
energię dzieci
są ciekawym sposobem prowadzenia
zajęć
uwzględniają naturalną gotowość dzieci
do konstruktywnej współpracy
pomagają dzieciom skoncentrować się na
zajęciach, a nie na pytaniu: Czy odniosę
sukces?
GRY I ZABAWY INTERAKCYJNE
pozwalają dzieciom na nowo
odkrywać siebie i świat
dają możliwość uczynienia
rzeczywiście spójnej grupy
pomagają zaspokoić dzieciom
potrzebę przynależności
KORZYŚCI WYCHOWAWCZE
I DYDAKTYCZNE
działają motywująco ze względu na
zainteresowanie samych uczniów
mogą prowadzić do wyrównania
poziomu między dominującymi
uczniami a tymi mniej aktywnymi
pobudzają dzieci do trenowania
zdolności psychosocjalnych
mogą zmienić nastawienie dzieci do
nauki ponieważ stają się one bardziej
tolerancyjne na inne poglądy i wartości
KORZYŚCI WYCHOWAWCZE
I DYDAKTYCZNE
uwalniają dzieci od często
zbędnych mechanizmów
obronnych
mogą być one zastosowane
również
w większych grupach
redukują, szczególnie w fazie
początkowej, lęki dzieci i
ułatwiają tworzenie spójnej
grupy
ZASADY W PRACY Z ZABAWAMI
INTERAKCYJNYMI
należy zapewnić, że nikt z uczestników nie
będzie zmuszony zrobić lub powiedzieć
czegoś, czego sam nie chce
należy wstrzymać psychologizowanie
i interpretowanie
jeżeli uczestnik płacze, lub w inny sposób
okazuje, że jest bardzo dotknięty, należy
wyrazić mu swoje zrozumienie i
równocześnie nie dopuścić do
powszechnego pocieszania przez całą
grupę
ZASADY W PRACY Z ZABAWAMI
INTERAKCYJNYMI
jeżeli uczestnik przez dłuższy
czas znajduje się w centrum
ogólnej uwagi, należy go
zapytać, czy mu to odpowiada
lub czy wolałby być
pozostawiony w spokoju
należy ustalić (jeżeli to możliwe
wspólnie
z grupą) bieżący cel pracy i stan
procesu grupowego, zanim
zastosuje się zabawę
interakcyjną
ZASADY W PRACY Z ZABAWAMI
INTERAKCYJNYMI
grupa powinna poznać w zarysie
cel, jaki ma być osiągnięty dzięki
zabawie interakcyjnej
należy obserwować, w jakim
stopniu grupa jest przygotowana
na ryzyko i obciążenia związane z
daną zabawą interakcyjną
na fazę oceny trzeba przeznaczyć
odpowiednio dużo czasu
BIBLIOGRAFIA
Sawicka K., Socjoterapia jako forma pracy z dziećmi i młodzieżą
przejawiającymi zaburzone zachowania [W:] Terapia dzieci
i młodzieży. Metody i techniki pomocy psychopedagogicznej,
Dąbrowska-Jabłońska I. (red.), Oficyna Wydawnicza Impuls,
Kraków 2008
Święcicka J., Ja i grupa, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2010
Vopel K.W., Gry i zabawy interakcyjne dla dzieci i młodzieży,
Jedność, Kielce 1999
Vopel K.W., Zabawy interakcyjne, część 4, Jedność, Kielce 1999
Wohrl R. Mayer W., Wspaniałe gry i zabawy dla dzieci i
młodzieży, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2008
Walter G., Ja i mój świat. Gry i zabawy rozwijające kompetencje
społeczne dzieci, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2005