background image

Siedem ścieżek 

integracji 

psychoterapii

Eksploracja 

terapeutyczna 

wydarzeń i 

doświadczeń 

osobistych

background image

Sposoby rozumienia pojęcia 

eksploracja

• Eksploracja – poszukiwanie orientacji w 

historii i aktualnym sposobie życia pacjenta

Zbieranie i opracowywanie       poszukiwanie, 

informacji „podróżowanie” w         celu 
poszukiwania zasobów  informacji, jest 
wstępną próbą rozumienia zjawisk 
psychologicznych pacjenta

background image

Cele eksploracji w procesie  

psychoterapii

1. Uzyskiwanie orientacji w historii i 

aktualnym sposobie życia (przez pacjenta i 
terapeutę)

2. Rozwijanie i pogłębianie kontaktu klienta 

z utrwalonymi w psychice (i ciele) 
śladami minionych doświadczeń
, które 
mogę wpływać na jego aktualne 
doświadczanie i funkcjonowanie w życiu. 

W procesie eksploracji klient odkrywa obecność 

tych śladów poprzez werbalne i 
wyobrażeniowe odtwarzanie wspomnień, 
towarzyszących im myśli i doznań

background image

Cele eksploracji w procesie  

psychoterapii – ciąg dalszy

Eksploracja dokonująca się podczas 

spotkania terapeutycznego jest 
źródłem nowych doświadczeń i 
refleksji, które mogą wpływać na 
treść  i funkcje utrwalonych 
wcześniej śladów

3. Wzmocnienie zdolności do 

oswajania bolesnych 
doświadczeń 
i wspomnień oraz 
odporności na emocjonalne 
zranienia 

background image

Cele eksploracji w procesie  

psychoterapii – ciąg dalszy

Zapisane w psychice ślady (ze względu na 

ogniskowanie emocji) uruchamiają 
mechanizmy obronne umożliwiające 
unikanie świadomego kontaktu z nimi oraz 
tworzyły nadwrażliwość na ewentualne 
powtarzanie się podobnych zranień.

Eksploracja pozwala na „oswajanie” tych 

śladów oraz obniża ich potencjał lęku i 
zagrożenia wewnętrznego.

background image

Cele eksploracji w procesie  

psychoterapii – ciąg dalszy

4. Rozpoznawanie i monitorowanie 

schematycznych tendencji 
umysłowych, emocjonalnych i 
behawioralnych

Ten cel jest osiągany wówczas, gdy 

przedmiotem eksploracji staje się 
aktualne życie pacjenta, jego sposób 
doświadczania i zachowanie w 
różnych sytuacjach życiowych

background image

Zadania terapeuty

Pomoc klientowi w wartościowej 

terapeutycznie eksploracji oznacza dla 
terapeuty:

- koncentrację nie na szczegółach 

opisywanych przez klienta sytuacji a bardziej 
na sposobie ich doświadczania (w jaki 
sposób klient o tych sytuacjach myślał, jak 
sobie z nimi radził)

- pomaganie klientowi w przenoszeniu jego 

uwagi i wypowiedzi z zewnętrznych 
wydarzeń na proces ich wewnętrznego, 
osobistego doświadczania

background image

Zadania terapeuty

- poszukiwanie empatycznego zrozumienia 

sposobu doświadczania przez klienta 
minionych wydarzeń w celu pomagania mu 
w odkrywaniu jego uczuć, potrzeb, pragnień 
i dążeń, które w tamtych sytuacjach były 
istotne oraz ich werbalizacji lub wizualizacji 
podczas spotkania terapeutycznego

- rozpoznawanie w strukturze i treści 

eksplorowanych doświadczeń i wydarzeń 
wyłaniające się, powtarzalne wzory i 
schematy, które przez te doświadczenia 
zostały ukształtowane

background image

Zadania terapeuty

- pomoc klientowi w ponownym 

doświadczaniu minionych wydarzeń

- pomoc klientowi w poszukiwaniu 

bliższego kontaktu z tym, co znajduje się 
na pograniczu jego świadomości

- ułatwianie klientowi korektywne 

doświadczanie ożywionych śladów 
minionych wydarzeń i relacji

Dla pogłębiania procesu eksploracji 

istotnym warunkiem jest rozwijanie i 
umacnianie relacji terapeutycznej!!!

background image

Ślady doświadczenia minionych 

wydarzeń i relacji mogą obejmować:

- ślady percepcyjno-wizualne wspomnień 

epizodycznych (np. obrazy, dźwięki, zapachy 
związane z konkretnymi sytuacjami)

- ślady cielesno-ekspresyjne (np. werbalne 

określenia, opinie, oceny, interpretacje i 
metaforyczne generalizacje dotyczące tego, co 
się działo w przeszłości)

- ślady motywacyjno-behawioralne (np. 

pragnienia i potrzeby skojarzone z minionymi 
sytuacjami, tendencje do reagowania 
odtwarzające to, co człowiek faktycznie robił 
kiedyś lub to, co bardzo chciał zrobić ale nie 
potrafił)

background image

Fazy empatycznej 

eksploracji

1. Rozpoznawanie znaczącego sygnału 

(pojawiają się znaczące treści)

2. Rozpoczynanie eksploracji (rozpoznawanie 

specyfiki doświadczeń)

3. Pogłębianie (poszukiwanie znaczącego 

kontaktu ze śladami doświadczeń)

4. Częściowe osiągnięcia (rozumienie 

znaczenia, zmiana sposobu doświadczania)

5. Zaawansowane osiągnięcia (poczucie 

całościowego zrozumienia, docenianie i 
oswojenie)

background image

Wzmocnienie zdolności do oswajania 

bolesnych doświadczeń - fazy

1. Sygnały silnych negatywnych uczuć związanych z JA 

(wstyd, rozpacz, beznadziejność)

2. Klient opisuje specyfikę swojej wrażliwości i podatności 

na zranienie, wyłaniają się głębsze uczucia w odpowiedzi 
na empatyczne wzmocnienie terapeuty

3. Intensywne pogłębianie doświadczania zagrażających 

emocji i bolesnych aspektów JA, docieranie do emocji 
podstawowych

4. Zwracanie się w stronę nadziei i rozwoju – klient wyraża 

potrzeby lub tendencje do działania w bardziej 
konstruktywny sposób

5. Umacnianie 0 klient doświadcza zredukowania cierpienia

uspokaja się i wyraża satysfakcję z pogłębiającej się relacji z 
terapeutą

6. Klient ma poczucie całościowego doświadczania i 

akceptacji siebie

background image

Obwinianie się przez pacjentów 

za wydarzenia, w których klienci 

byli krzywdzeni

- pacjent opowiadając wspomina o sytuacjach, które 

mogły odegrać ważną rolę w kształtowaniu się u 
niego tendencji do negatywnego określania siebie

- terapeuta proponuje, by pacjent ponownie wszedł 

wyobrażeniowo w problemowe sytuacje i starał się 
rozpoznawać nie tylko swoje uczucia, których 
wtedy doświadczał ale również to, co sobie na ich 
temat myślał

- pacjent zaczyna odkrywać powiązania pomiędzy 

uczuciami w danej sytuacji a subiektywnymi 
znaczeniami, które przypisał tym zdarzeniom oraz 
rozpoznaje możliwość korekty tego znaczenia (czyli 
dokonania innej interpretacji tego, co się działo w 
jego przeszłości)

background image

Obwinianie się przez pacjentów 

za wydarzenia, w których klienci 

byli krzywdzeni

- terapeuta pomaga pacjentowi w rozpoznawaniu 

wpływu tych znaczących treści, które zostały 
związane z przykrymi doświadczeniami na 
aktualne schematy kształtujące wizję siebie i 
swoich relacji z ludźmi

- pacjent uzyskuje nową perspektywę rozumienia 

ważnych aspektów swego funkcjonowania, 
które osłabia wpływ negatywnych schematów i 
tworzy możliwość zmiany oraz bardziej 
konstruktywnego myślenia o sobie i 
doświadczania siebie

background image

Działania terapeuty na ścieżce 

terapeutycznej eksploracji

1. Terapeuta rozwija relację terapeutyczną i 

dobry kontakt z klientem

2. Terapeuta zachęca klientów do opowiadania 

ich historii

3. Terapeuta zachęca klientów do eksploracji 

myśli i uczuć

4. Terapeuta facylituje pobudzenie i 

doświadczanie emocjonalne

5. Terapeuta rozwija swoje rozumienie klientów 

z ich subiektywnego punktu widzenia

background image

Umiejętności terapeuty

- skupianie uwagi i słuchanie
- empatyczne rozpoznawanie i 

komunikowanie subiektywnych treści

- stosowanie pytań (otwarte vs 

zamknięte)

- informowanie o procesie pomocy
- wspieranie i wzmacnianie

background image

Sytuacje problemowe

1. Pacjenci niechętni i oporni (zgłaszają np., że 

nie mają nic do powiedzenia, że nie wiedzą, 
czego doświadczali w trudnych sytuacjach)

2. Pacjenci nadmiernie gadatliwi (opisują 

szczegóły wielu sytuacji i wydarzeń ale w 
ich opowieściach brakuje treści osobistych – 
forma dystansowania się)

3. Pacjenci z tendencjami samobójczymi: 

eksploracja powinna być prowadzona 
ostrożnie, ponieważ pogłębiony kontakt ze 
śladami bolesnych doświadczeń może 
tworzyć ryzyko aktywizacji tych tendencji

background image

Trudności i błędy terapeutów 

zakłócające eksplorację

-  nieadekwatne słuchanie, deficyt uwagi dla 

pacjenta

- zadawanie zbyt wielu zamkniętych pytań
- zbyt dużo wypowiedzi terapeuty
- „kumplowanie się” „zaprzyjaźnianie”
- nie przyzwalanie na ciszę
- przedwczesne dzielenie się osobistymi treściami
- powstrzymywanie intensywnej ekspresji uczuć
- nieadekwatne postępowanie z przejawami 

autodestrukcji

- wpadanie w panikę, rozkojarzenie

background image

Metody radzenia sobie przez 

terapeutę z trudnościami osobistymi 

- stosowanie technik oddechowych i 

relaksacyjnych

- skupianie uwagi na kliencie
- pozytywne ciche mówienie do siebie
- obserwowanie doświadczonych terapeutów
- wyobrażanie sobie różnych wersji sytuacji 

terapeutycznych

- odgrywanie ról i scenek
- trening osobisty (psychoterapia) terapeuty

background image

Bibliografia: Jerzy Mellibruda: „Siedem 

ścieżek integracji psychoterapii” 
Wydawnictwo Zielone Drzewo IPZ, 
Warszawa, 2011


Document Outline