Sposoby obliczania 
zasobów

Do obliczania złóż nieforemnych stosuje się 
:

-Metodę średnicy arytmetycznej : 

  polega na przekształceniu złoża z 
nieforemne                           w  foremne t.j. 
       

W graniastosłup zbudowany na 
kontuarze pola obliczeniowego o 
wysokości równej średniej arytmetycznej 

Metoda bloków geologicznych :

- W których złoże nieforemne dzieli się na 
tzw. bloki geologiczne  ( między uskokami ), 
których objętość oblicza się metodą 
średniej arytmetycznej

Metoda wielokątów  
( wieloboków) :

- Wokół danego punktu poszukiwań 
                         (odwierty) wydziela 
się takiej powierzchni wielobok 
którego punkty leżą zawsze bliżej 
rozważanego miejsca odwiertu niż 
jakiegokolwiek innego.

Metoda trójkątów :

 - przy której powierzchnię złoża dzieli się 
na trójkąty
    o wierzchołkach w punktach 
poszukiwań . Wysokość oblicza się metodą 
średniej arytmetycznej. 

To samo ale trochę inaczej zapisane !

Zasady obliczania zasobów 
kopaliny
Aby obliczyć wielkość zasobów należy 
na podstawie robót rozpoznawczych 
ustalić jego
kształt i wyliczyć objętość a następnie 
ustalić jego gęstość.
Zasoby złoża oblicza się według wzoru:
Q = V · γ [t]
gdzie: V – objętość złoża w m3
γ – gęstość kopaliny użytecznej w t/m3

Dla złóż pokładowych:
Q = P · h · γ [t]
gdzie: P – powierzchnia pokładu obliczona 
z mapy pokładowej w m2
h – średnia grubość pokładu w m
γ – gęstość kopaliny użytecznej w t/m3
(dla węgla γ = 1,3 [t/m3])

Wzór ten obowiązuje dla pokładów o nachyleniu do 10°. Przy 
większych nachyleniach
powierzchnia pokładu jest większa, od powierzchni zmierzonej na 
mapie. Wówczas objętość
V wyniesie:
– dla rzutu poziomego
V = P · h / cos ά
gdzie ά – kąt nachylenia pokładu,
lub:
– dla rzutu pionowego
V = P · h / sin ά
Gdy złoże składa się z kilku pokładów, to oblicza się zasoby dla 
każdego pokładu
oddzielnie.
Powierzchnię złoża (pokładu) można obliczyć sposobem 
mechanicznym, przy pomocy
przyrządu zwanego planimetrem lub dzieląc na znane figury 
geometryczne (trójkąty, romby,
prostokąty itp.), których powierzchnie oblicza się posługując się 
znanymi wzorami.