Bogowie starożytnego
Egiptu
Bogowie starożytnego
Egiptu
RA (RE)
Ra (Re) – bóg Słońca, stwórca
świata i pan ładu
we Wszechświecie. Czczony
w starożytnym Egipcie,
przedstawiany z dyskiem
słonecznym i z głową sokoła.
Uważano go za
najważniejszego boga. Jego
symbolem był obelisk.
Starożytni Egipcjanie wierzyli,
że sam się stworzył z
Praoceanu Nun. Imię Ra
występuje w wielu imionach
egipskich,
np. Ramzes oznacza zrodził go
Ra.
SET
Set pan burz, pustyń, Górnego
Egiptu, ciemności i chaosu,
także bóstwo o charakterze
demonicznym. Przedstawiany
jako człowiek z głową
nieustalonego do dziś
zwierzęcia. Zawiera cechy
głowy szakala, antylopy oryks
oraz okapi. Wcześniej
występował być może jako bóg
wojny i mogło być to bóstwo
starsze niż religia egipska. W
religii egipskiej jeden z
głównych bogów. Jego
atrybutem była antylopa z
głową szakala.
ANUBIS
Anubis – w egipskiej
mitologii bóg o
głowie szakala, ściśle
łączony z mumifikacją i
życiem pozagrobowym.
Najstarsza znana wzmianka
o nim pochodzi z tekstów
piramid z okresu Starego
Państwa, gdzie łączony jest z
pogrzebem faraona[2]. W tej
epoce był najważniejszym
bogiem związanym ze
śmiercią, lecz w Średnim
Państwie zastąpił go Ozyrys.
SZU
Szu – w mitologii egipskiej bóg
powietrza, ojciec ziemi i
nieba.Był pierwszym
zdecydowanie męskim bytem.
Bóg powietrza, którego imię
oznaczało pustkę. Powstał on
zAtuma, jako tchnienie, które
wyszło z nosa stwórcy. Szu
uosabiał tchnienie życiodajne i
był dawcą orzeźwiającego wiatru
północnego. Funkcją Szu było
rozdzielanie ziemi od nieba. Szu
wyobrażany był jako mężczyzna
o rozpostartych skrzydłach,
trzymający w rękach symbole
życia i powietrza.
GEB
Geb – w mitologii
egipskiej bóg Ziemi, brat nieba,
synboga powietrza.
Atrybutem boga jest gęś
białoczelna. Reprezentującym
Geba hieroglifem jest gęś.
Ożenił się ze swoją siostrą Nut,
z którą miał pięcioro dzieci,
symbolizujących dni egipskiego
tygodnia:
Ozyrysa,
Seta,
Izydę,
Neftydę
Horusa.
NUT
Nut — w mitologii
egipskiej bogini nieba
należąca do Wielkiej
Enneady. Nut była
dzieckiem Szu, boga
powietrza oraz Tefnut
uosabiającej wilgoć.
Za męża oraz brata
Nut Egipcjanie
uznawali Geba,
reprezentującego
Ziemię.
Wygięte ciało bogini Nut będące
niebem przykrywającym Ziemię
OZYRYS
Ozyrys - w mitologii
egipskiej bóg śmierc
i i
odrodzonego życia,
Wielki Sędzia
zmarłych. Syn
bogini Nut i boga
Geba, Poślubił Izydę,
był władcą ziemi,
podziemi i krainy
umarłych.
IZYDA
Izyda – w mitologii
egipskiej bogini
płodności, opiekunka
rodzin. W okresie
rzymskim uważana
za jedno z
wcieleń Wielkiej
Macierzy.
Przypisywanym jej
niekiedy zwierzęciem
kultowym była krowa.
AMON
Amon- również Amon-Ra/Re, -
egipski bóg, sprawca
niewidzialnego wiatru, urodzaju,
płodności.Był uosobieniem
niewidzialnych życiodajnych
elementów natury: powietrza i
wiatru. Powodował, że plony były
obfite, zwierzęta się mnożyły, a
kobiety rodziły dzieci.Jego
żeńskim odpowiednikiem
była Amaunet. Grecy
identyfikowali go ze swoim
władcą bogów - Zeusem. Kult
Zeusa Amona najpierw
rozpowszechnił się w Grecji, a
stąd jako Jupiter Amon dotarł
do Rzymu.
HORUS
Horus – egipski bóg nieba,
opiekun monarchii egipskiej.
Panujący faraon utożsamiał
się z nim i przyjmował jego
imię. Czczony pod
postacią sokoła lub
człowieka z głową sokoła
zwieńczoną tarczą
słoneczną oraz jako dziecko
z palcem w ustach. Po kilku
konkurencjach Rada
Dwunastu Bogów przyznała
władzę Horusowi.
HEKET
Heket – w mitologii
egipskiej bogini pomagająca
kobietom podczas porodu,
wyobrażana jako postać
żaby. Starożytni
przedstawiali ją również jako
kobietę lub istotę o kobiecej
sylwetce z głową płaza.
Żaby w starożytnym Egipcie
były symbolem życia
płodności i cudu narodzin.
Jednym z atrybutów Heket
jest symbol życia anch.
HAPI
Hapi -był w religii starożytnego Egiptu
bóstwem dorocznych wylewów Nilu,
nanoszących na brzegi rzeki żyzny muł,
pozwalający Egipcjanom na uprawę
roślin. Jego imię oznacza Biegnący, co
prawdopodobnie odnosi się do nurtu
Nilu. Przedstawiany zazwyczaj jako
mężczyzna z dużym brzuchem, ubrany
w przepaskę na biodrach, z długimi
włosami i zwisającym, kobiecym
biustem. Coroczne wylewy Nilu bywały
nazywane Przybyciem Hapi. Ponieważ
tworzyły żyzny grunt na obszarach,
które bez tego byłyby jałowe, Hapi,
jako ich patron, symbolizował żyzną
ziemię. Dlatego, chociaż był rodzaju
męskiego, malowano go z dużym
brzuchem przedstawiającym płodność
Nilu.
ATUM
Atum – jeden z głównych i
najstarszych bogów
starożytnego Egiptu. Razem
z Ra, był bogiem słońca i
stworzenia. Przedstawiany
był jako człowiek, który miał
na głowie Etfu, albo jako
człowiek z głową barana. Jest
jednym z ośmiu lub
dziewięciu bogów najczęściej
wymienianych wTekstach
Piramid. Jego najbardziej
istotną naturą było samo
tworzenie i stworzenie
pierwszych bogów.
PTAH
Ptah -W mitologii
egipskiej jest to bóg stwórca,
stojący na czele Wielkiej
Trójki Bogów. Ptah był
opiekunem sztuk i rzemiosła.
Występował pod
postacią człowieka, z
ogoloną głową i laską
(będącą połączeniem
symbolu anch, berła uas i
filaru dżed) w ręku. Świętym
zwierzęciem Ptaha był Apis.
W okresie hellenistycznym
utożsamiany przez Greków
z Hefajstosem.
ATON
Aton - bóg egipski.
Początkowo, w III tysiącleciu
p.n.e. był jednym z wielu
bogów wyznawanych
w Egipcie. Aton był tarczą
słoneczną - dokładniej, bogiem
promieniowania żaru tarczy
słonecznej - uważany wówczas
za emanację boga Re.Za
czasów
królowej Hatszepsut Aton
określany był już
jako Stwórca, który stworzył
wszelką istotę, który
ukształtował ziemię, który
dopełnił jej stworzenia.
AKER
Aker - bóstwo związane
przede wszystkim
z ziemią i światem podziemn
ym. W sztuce wyobrażany
jako podwójny sfinks lub lew,
był groźnym mieszkańcem
zaświatów, strażnikiem bram
i pomocnikiem słońca w
walce z Apopem. Nie należał
nigdy do grona wielkich
bogów, a mimo swej roli w
zaświatach nie posiadał
żadnej świątyni, ani miejsca
kultu.
MIN
Min-w mitologii
egipskiej stary bóg
płodności, głęboko
związany zkultem
fallicznym, w sztuce
przedstawiany jako
mężczyzna z
wyeksponowanym penise
m, trzymający w jednej
ręce cep i noszący na
głowie czapkę z dwoma
piórami, często uważany
za wcielenie boga
Amona jako Amon-Min.
MAAT
Maat – w mitologii
egipskiej bogini praw
porządku, harmonii i
sprawiedliwości
w kosmosie i
społeczeństwie.Przedsta
wiana była w ludzkiej
postaci
ze strusim piórem na
głowie. Jej wizerunek
w Egipcie nosili
urzędnicy przewodzący
sądom.
HUH
Huh – egipskie bóstwo męsk
ie wyobrażane w
postaci żaby.Uosabiał niesko
ńczoność: utożsamiany
z Szu, dźwigający na rękach
niebo; z gałązką palmową
symbolizuje rachubę roczną i
wskazuje niezliczone,
szczęśliwe lata królewskiego
panowania. Jako
ucieleśnienie mnogości i
liczebności, bóg ten rzadko
objawiał się indywidualnie,
najczęściej tworzył grupę z
innym Huh.
HATHOR
Hathor – egipska bogini nieba,
a także patronka nekropolii
tebańskiej. Pierwotnie
stanowiła personifikację pałacu
faraona. Z czasem stała się
bóstwem miłości, radości,
uciech, muzyki i tańca, a także
opiekunką kobiet. Nosiła
przydomki "Oka Horusa",
"Złotej Bogini", "Bogini
Niebios", "Pani Czerwonej
Góry" i "Turkusowej
Pani". Grecy identyfikowali ją z
Afrodytą,
a Rzymianie z Wenus.
BASTET
Bastet– wmitologii egipskiej bogini
miłości, radości, muzyki, tańca,
domowego ogniska, płodności.
Wierzono, że Bastet chroni mężczyzn
przed chorobami i
demonamiPrzedstawiana jako kot lub
kobieta z głową kota, często
ze skarabeuszem na głowie, który
był symbolem wschodzącego słońca,
i opiekunki rodzin. Przedstawiano ją
często z krzyżem Ankh – symbolem
życia – i sistrum – uderzanym
instrumentem muzycznym, który był
jej atrybutem władzy. Bogini Bastet
pojawiła się już w czasach II dynastii.
Prawdopodobnie na początku
zwierzęciem kultu był lew/lwica.
THOT
Thot – egipski
bóg Księżyca, patron
mądrości. Zaliczano go do
bogów-stwórców i
uważano za wynalazcę
egipskiego pisma – hierogli
fów, kalendarza, a
takżearytmetyki, geometrii
, muzyki, liczby i rysunków.
W związku z tym był
przede wszystkim
opiekunem i patronem
pisarzy oraz ludzi nauki i
sztuki.
WYKONAWCY:
Kowal-browar