Niech mnie broni Pan

Rzekł Pan do Samuela: "Posyłam cię do Jessego

Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem

sobie króla". [...] Samuel uczynił tak, jak polecił mu

Pan, i udał się do Betlejem. [...] Kiedy przybyli,

spostrzegł Eliaba [syna Jessego] i powiedział: "Z

pewnością przed Panem jest jego pomazaniec". Pan

jednak rzekł do Samuela: "Nie zważaj ani na jego

wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż odsunąłem go, nie

tak bowiem, jak człowiek widzi, <widzi Bóg>, bo

człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi

serce". [...] I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu

swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: "Nie

ich wybrał Pan". Samuel więc zapytał Jessego: "Czy to

już wszyscy młodzieńcy?". Odrzekł: "Pozostał jeszcze

najmniejszy, lecz on pasie owce". Samuel powiedział

do Jesssego: "Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie

rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie". Posłał

więc i przyprowadzono go: był on rudy, miał piękne

oczy i pociągający wygląd. Pan rzekł: "Wstań i namaść

go, to ten". Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił

go pośrodku jego braci. Od tego dnia duch Pański

opanował Dawida [...].

[Król Saul ustanowił Dawida] dowódcą wojska.

[Dawid] był lubiany nie tylko przez cały naród, ale
też przez dworzan Saula. Gdy przybyli oni
[żołnierze] i wracał Dawid po zabiciu Filistyna,
kobiety ze wszystkich miast wyszły ze śpiewem i
tańcami naprzeciw króla Saula, przy wtórze
bębnów, okrzyków i cymbałów. I zaśpiewały
kobiety wśród grania i tańców:

"Pobił Saul tysiące, a Dawid dziesiątki tysięcy".
A Saul bardzo się rozgniewał, bo nie podobały mu

się te słowa. [...] I od tego dnia Saul patrzył na
Dawida zazdrosnym okiem. [...] Znów wybuchła
wojna. Wyruszył więc Dawid i walczył z
Filistynami, i zadał im wielką klęskę, tak że musieli
przed nim uciekać. Zły zaś duch opanował Saula.

[...] Saul [wyruszył] ku pustyni Zif, a wraz z nim

trzy tysiące doborowych Izraelitów, aby wpaść

na trop Dawida [...], rozbił obóz na wzgórzu

[...], na krańcu stepu obok drogi, Dawid zaś

przebywał na pustkowiu. [...] Dawid wraz z

Abiszajem zakradli się w nocy do obozu; Saul

właśnie spał w środku obozowiska, a jego dzida

była wbita w ziemię obok głowy. Abner i ludzie

leżeli uśpieni wokół niego. Rzekł więc Abiszaj

do Dawida: „Dziś Bóg oddaje wroga twojego w

twe ręce. Teraz pozwól, że przybiję go dzidą do

ziemi [...]". Dawid odparł Abiszajowi: „Nie

zabijaj go! [...] Niech mnie Pan broni przed

podniesieniem ręki na pomazańca

Pańskiego! Zabierz tylko dzidę, która jest koło

jego wezgłowia, manierkę na wodę i

pójdziemy".

Wziął więc Dawid dzidę i manierkę na wodę

od wezgłowia Saula i poszli sobie. Nikt ich
nie spostrzegł [...]. Dawid oddalił się na
przeciwległą stronę i stanął na
wierzchołku góry w oddali [...]. Wtedy
zawołał na ludzi i Abnera [...]. Saul
rozpoznał głos Dawida.

1 Sm 26, 2a. 3a. 7-8a. 9a. ll-12a. 13a. 14a.

17a

Dawid w chwili próby nie złamał Bożego

zakazu i nie zabił króla Saula, który go

prześladował. Ten młody dowódca, przyszły

wielki król Izraela, modlił się wytrwale, by

Bóg wyzwolił go od nieprzyjaciół.

Z podanych niżej cech wypisz w jednej

kolumnie cechy ludzi, które są promowane

na okładkach kolorowych czasopism, a w

drugiej cechy, które najbardziej cenisz w

ludziach. Czy te cechy się wykluczają, czy

mogą występować razem? Które z nich

decydują, twoim zdaniem, o wartości

przyjaciela?

•piękne oczy • szlachetność • prawdomówność • siła
• modne ubranie • zgrabna sylwetka • uczciwość •
życzliwość • uroda • pewność siebie • drogie ozdoby

• modny makijaż • elegancka fryzura
• poczucie humoru • uczynność • młodość • zdrowie

cechy ludzi, które są

promowane na

okładkach

kolorowych

czasopism

cechy, które

najbardziej cenisz

ZAPAMIĘTAJ!

• Dawid, syn Jessego z Betlejem, z

polecenia Boga został potajemnie
namaszczony przez Samuela na króla.
Dzięki pięknej grze na cytrze trafił na
dwór Saula. Po zwycięstwie nad
filistyńskim siłaczem Goliatem stał się
ulubieńcem dworzan i ludu. Gdy
zazdrosny o to Saul zaczął czyhać na
jego życie, Dawid uciekł na pustynię.

ZAPAMIĘTAJ!

• Po śmierci Saula Dawid został królem

ludu wybranego. Za jego panowania
państwo izraelskie przeżywało okres
swojej największej świetności. Dawid
zdobył Jerozolimę i ustanowił ją
stolicą. Przeniósł do niej Arkę
Przymierza i stworzył centrum życia
religijnego. Zjednoczył szczepy
izraelskie w jeden naród.

ZAPAMIĘTAJ!

Bóg obiecał Dawidowi, że jego potomek

założy królestwo wieczne i niezniszczalne.

Obietnica ta wypełniła się w Jezusie

Chrystusie, który pochodzi z rodu Dawida, i

w Kościele, zaczątku królestwa Bożego.

• Mimo wielkich przeciwności oraz grzechów

i słabości Dawid zawsze był wierny Bogu.

• Odwrócenie się od grzechu i powrót do

Boga wymagają uznania swojej winy, żalu

za zło oraz decyzji poprawy.

Document Outline