Tramwaje

w

Grenoble

 

 

Prezentację opracowano na podstawie strony 

internetowej Jacka Wesołowskiego:

http://historia.arch.p.lodz.pl/jw37/urbtr/trsh-

grenoble.html

uzupełnionej o informacje oraz ilustracje z 

innych stron:

http://en.wikipedia.org/wiki/Tramway_de_Greno

ble

http://www.railfaneurope.net/pix_frameset. 

html

 

 

Sieć tramwajowa - stan na rok 2008

• 4 linie: 

A 

(1987), 

B 

(1990), 

C 

(2006), 

D 

(2007)

• 32 km tras

 

 

Avenue Alsace Lorraine - początek strefy pieszej przy dworcu 

kolejowym z linią tramwajową przechodzącą przez centrum, ruch 

kołowy nie jest zupełnie zabroniony ale ograniczony, stoliki 

kawiarniane tuż obok torowiska

 

 

Typowy design przystanku - ponieważ pojęcie ścisłej strefy pieszej 

było jeszcze cały czas aktualne w momencie przywrócenia tramwaju 

(1987 r.), projektanci starali się utrzymać wrażenie jednorodności 

powierzchni ulicy, pomimo istnienia torów tramwajowych

 

 

Na skrzyżowaniu z Cours Jean Jaurès (dużą arterią) tramwaje często 

muszą czekać na zielone światło, pomimo istnienia tutaj sygnalizacji 

wzbudzanej

 

 

Rue Poulat - torowisko pośród uczęszczanej strefy handlowej

 

 

Rue St-Jacques - zaraz za rogiem, pełne przestrzennej finezji miejsce 

na linii śródmiejskiej

 

 

Place Ste-Claire - tutaj jezdnię zachowano i poprowadzono za wiatami

 

 

Place Notre Dame - 

tramwaje na linii B 

przejeżdżają 

pomiędzy katedrą i 

fontanną, metr lub 

dwa od basenu

 

 

Rue Taulier widziana w kierunku Place Notre-Dame - po lewej widać 

front zespołu katedry katolickiej

 

 

Detal nawierzchni torowiska zespolonej z przestrzenią ulicy

 

 

Rue Général Marchand, linia A (z południa) - klasyczny wagon GEC 

Alstom, ten sam typ znalazł zastosowanie w Paryżu i w Rouen

 

 

Place de la Gare - tramwaje przekraczają tereny kolejowe tunelem

 

 

Tor środkowy jest ślepy - był używany, gdy dworzec kolejowy stanowił 

krańcówkę jednej z linii

 

 

Tramwaje obsługują dworzec tak blisko, jak to możliwe ...

 

 

... po czym robią wielki zawijas ...

 

 

... aby wjechać na Avenue Alsace Lorraine

 

 

Przejście między głównym wejściem do dworca a przystankami 

tramwajów

 

 

Podjazd pod dworzec widziany z drugiej strony peronów

 

 

Cours Berriat - detal 

nawierzchni na węźle 

linii A i B.

 

 

Rue Pierre Semard w Europole - po drugiej stronie dworca kolejowego

 

 

Przystanek przy gmachu sądów (Palais de Justice)

 

 

Linia przy osiedlu

 

 

Linia tramwajowa w południowych dzielnicach powojennych, 

wzniesionych w metropolitarnej skali - mała architektura na Avenue 

Général Champon

 

 

Boulevard Maréchal Joffre - w oddali Tour Perret

 

 

La Tronche - przystanek Grand Sablon z kompleksem użyteczności 

publicznej i parkingiem P+R

 

 

La Tronche - most tramwajowy linii B na Izerze

 

 

Miasteczko uniwersyteckie (Domaine Universitaire) na pograniczu 

gmin Saint-Martin-d'Hères i Gières, główny przystanek - Bibliothèques 

Universitaires

 

 

Jak zwykle we współcześnie projektowanych sieciach tramwajowych, 

linia bezpośrednio wchodzi do centrum zespołu, który jest właściwie 

strefą pieszą

 

 

Obsługa nowych osiedli na obrzeżach miasta polega również na 

"głębokim wejściu" w strukturę, które często znacznie wydłuża trasę 

tramwaju

Plan okolicy na przystanku na Rue d'Alsace w Échirolles

 

 

Widok trasy na Rue de Normandie

 

 

Échirolles - przyjazne pieszym okolice przystanku na Rue d'Alsace

 

 

Échirolles, Avenue de 8 Mai 1945 - przykład urbanistyki zorientowanej 

na tramwaj (na dachach budynków po prawej znajdują się parkingi)

 

 

Częstotliwości na większości linii są imponujące (jak niemal wszędzie 

na współczesnych sieciach tramwajowych we Francji) - aż do trzech 

minut w dzień powszedni

 

 

Rue Poulat - tutaj tramwaj przejeżdża średnio co minutę

 

 

Plany rozwoju sieci 

tramwajowej